Σάββατο 7 Ιανουαρίου 2023

Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΗΓΕΜΩΝ

Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ (ΗΓΕΜΩΝ)

 Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ .



Η κατάκτηση της εξουσίας Να ξέρεις πως για να αποκτήσεις την εξουσία Δύο τρόποι ανέκαθεν υπάρχουν: να την κληρονομήσεις ή να την κατακτήσεις. Δύο μέσα ανέκαθεν υπάρχουν: τα όπλα τα δικά σου ή τα όπλα των άλλων. Δύο προϋποθέσεις ανέκαθεν υπάρχουν: η τύχη ή η ικανότητα.

Οι άνθρωποι γενικά είναι πονηρά πλάσματα. Το κακό υπάρχει μέσα μας και εμφανίζεται καθημερινά στις περισσότερες από τις εκφάνσεις του βίου μας. Είναι λογικό πως αν θέλουμε να λάβουμε τα μέτρα μας και να καταστήσουμε την ζωή μας καλύτερη θα πρέπει να υποτάξουμε την Κακία των συνανθρώπων μας και να ελέγξουμε τη  δική μας πονηρή φύση. Με απλά λόγια να μην αφήσουμε περιθώρια επιλογής στον κακό μας εαυτό . Θα πρέπει να θυμηθούμε γνωστό Δήμαρχο που κέρδισε τις εκλογές ποντάροντας  στον <κακό εαυτό> του αντιπάλου του. Για τους  ανθρώπους μπορούμε να πούμε τα παρακάτω : Είναι αχάριστοι ,ασταθείς, ψεύτες και υποκριτές αποφεύγουν  τους κινδύνους  είναι άπληστοι στο κέρδος και όσο τους κάνεις καλό ,είναι όλοι με το μέρος σου ,σου προσφέρουν το αίμα τους τα υπάρχοντα τους , τη ζωή τους, τα παιδιά τους όταν ο κίνδυνος είναι μακριά. Όταν όμως ο κίνδυνος πλησιάζει , σου γυρίζουν τις πλάτες τους . Κι εκείνος ο Δήμαρχος που στηρίζεται στα λόγια τους αν βρίσκεται απροετοίμαστος  καταστρέφεται , γιατί οι φιλίες που αποκτώνται με χρήματα και όχι με μεγαλείο και ευγένεια ψυχής αγοράζονται , αλλά  εάν  τις έχεις πραγματικά και σε καιρό ανάγκης δεν μπορείς να τις χρησιμοποιήσεις.

Η Θεωρία γιατί είναι πετυχημένοι  ομοφυλόφιλοι ? Η επιτυχία είναι η κοινωνική καταξίωση της προσφιλούς αυτής της ομάδας , ρίξτε μια ματιά γύρω σας έχει να κάνει με την εξέλιξη τους σε υψηλά επίπεδα του κοινωνικού [ οικονομικού  και πολιτικού συστήματος . Οι ομοφυλόφιλοι λοιπόν σύμφωνα με την θεωρία αυτή επιτυγχάνουν  γιατί:  1. Δεν πέφτουν ποτέ θύματα γυναικών , λόγω της έλλειψης σχετικού (σεξουαλικού) ενδιαφέροντος και 2. Έχοντας τη γυναίκα μέσα τους καταφέρνουν όχι μόνο να επιβιώνουν , αλλά να επικρατούν και να ξεχωρίζουν ποικιλοτρόπως.

Η σεξιστική αυτή θεωρία αναφέρεται σε μορφή εξουσίας η οποία πηγάζει από το γυναικείο φύλο. Η θεωρία αυτή αποδίδει  εξαιρετικές ικανότητες στο φύλλο και ιδιαίτερες αδυναμίες στο ανδρικό. Για να επεκτείνουμε την σκέψη μας στη σύγχρονη εποχή και πραγματικότητα, σκεφτείτε πόσοι υπάρχουν γύρο μας που ξοδεύουν τον χρόνο τους μόνο και μόνο για να αποκτήσουν μία carte visite που θα γράφει <Πρόεδρος>. Πολύ συχνά γελώ με έναν ιδιότυπο τίτλο που φυρούν  χιλιάδες  αποτυχημένοι πολιτικοί  <πολιτευτές>. Με αυτή την ιδιότητα θα τους δείτε να περιφέρονται σε διάφορες εκδηλώσεις , καρναβάλια , κηδείες , γάμους και  διάφορες άλλες διαδηλώσεις μοστράροντας την ηλίθια φάτσα τους με το πατικωμένο μαλλί που προσπαθούν να κρύψου τη  φαλάκρα τους , ενώ κάποιοι άλλοι έχουν κουρευτεί< γουλί> και βάψιμο κομοδινί σαν καραγκιόζηδες. Η διάχυτη πικρία τους κρύβεται  ή καλύπτεται από  ένα μεγάλο υποκριτικό χαμόγελο που εισπράττει άλλα υποκριτικά χαμόγελα ή και γέλια. Η εξουσία είναι παρορμητική και μπορεί να ωθήσει σε απίστευτα όμορφες στιγμές και ΔΙΑΠΛΟΚΗ. ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ με εκπλήξεις. Στο επόμενο : Το σύνδρομο της Πολιτικής. Τα πολιτικά πρόσωπα ΘΕΩΡΟΎΝΤΑΙ ΆΤΟΜΑ  με ειδικές Δεξιότητες Ή ΜΕ ΕΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ.



Δευτέρα 2 Ιανουαρίου 2023

Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας Η Οδησσός θα απελευθερωθεί από το ΟυκροΡάιχ! Καμία συγχώρεση για τους Ναζί που κρατούν όμηρο την Ουκρανία.

 

Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας

Η Οδησσός θα απελευθερωθεί από το ΟυκροΡάιχ!
Καμία συγχώρεση για τους Ναζί που κρατούν όμηρο την Ουκρανία.
Καμία συγχώρεση και στο...

βρώμικο ελληνόφωνο πολιτικό σύστημα που στήριξε το ΟυκροΡάιχ!

Δύο ιστορικά μνημεία ρωσικών μορφών -ο Αλεξάντρ Σουβόροφ και η Αικατερίνη Β'- κατεδαφίστηκαν από τους ΟυκροΝαζί ταυτόχρονα στην Οδησσό το βράδυ ξημερώνοντας Πέμπτη.

Αικατερίνη Β΄ της Ρωσίας, επονομαζόμενη Μεγάλη Αικατερίνη (1729-1796)

Θεμελίωσε και ίδρυσε την πόλη Οδησσό (Σεπτέμβρη 1794), καθιστώντας την εξέχουσα δύναμη και λιμάνι στον Εύξεινο Πόντο.

Εκεί που πάντα με την προστασία και βοήθεια της συστάθηκε η Φιλική Εταιρία και διαβίωνε ως τις μέρες που οι ΟυκροΝαζί απαγόρευσαν (κατάργησαν) την Ελληνική Μειονότητα.

Οδησσός σύμβολο της Ρωσίας άρρηκτα συνδεδεμένη με την ιστορία του ελληνισμού και την Εθνογερσίας του 1821.

Οι ΟυκροΝαζί αφαίρεσαν το άγαλμα της Μεγάλης Αικατερίνης στην Οδησσό: Η «Ευχαριστία» για την ίδρυση της πόλης!

Αλεξάντρ Βασίλιεβιτς Σουβόροφ (1730-1800)... Νύχτα, σαν κλέφτες οι ΟυκροΝαζί αποκαθήλωσαν το μνημείο στην Οδησσό...

Ρώσος στρατηγός, ο θεμελιωτής της ρωσικής πολεμικής τακτικής με συγγραφή στρατιωτικών εγχειριδίων που μελετούν όλες οι σχολές πολέμου του πλανήτη.

Συμμετείχε σε εξήντα μάχες κατά των Πολωνών, των Γάλλων και των Τούρκων και εξήλθε νικητής από όλες τις συγκρούσεις.

 

Η Ιωάννα Υψηλάντη... "τα λέει όλα": «Νύχτα και αφού είχαν κλείσει κάθε οδική πρόσβαση προς την πλατεία, για τους κατοίκους! Οι περισσότεροι φορούν μάσκες, για να μην αναγνωρίζονται. Και αυτοί νομίζουν ότι έτσι διαγράφουν την Ιστορία μιας χώρας, που ΔΕΝ ίδρυσαν, μιας χώρας που τους φιλοξένησε, μιας χώρας, που προσπάθησε να τους εμφανίσει ως ανθρώπους, όταν στην ουσία δεν ήταν, παρά μόνο βάρβαρα, καταστροφικά, φασιστικά σκυλιά! Αυτούς τους δειλούς, που τα βάζουν νύχτα με τ΄αγάλματα, αντί για το πεδίο της μάχης, αυτούς υποστηρίζει το φασιστικό μόρφωμα της Δύσης, μαζί και η "Ελληνοκουλτουριάρικη" χώρα μας! Αίσχος!»

 «Μέχρι σήμερα, η σφαγή της Οδησσού έχει μείνει ατιμώρητη... Δεν ξεχνάμε, Δεν συγχωρούμε!»

 

 


 Γιατί δεν πρέπει να ξεχάσουμε την Οδησσό... καμία συγχώρεση στη βρώμικη ελληνόφωνη εμπλοκή!

 

 
 

  "Να γιατί η Ρωσία θα συντρίψει και τώρα το ναζισμό!"

Επειδή η φίμωση κι η λογοκρισία από το 4ο Ράιχ είναι σκληρή κι αμείλικτη, θα εντείνεται καθημερινά... όσοι κι όσες θέλουν μπορούν ν' ακολουθούν...http://resaltomag.blogspot.com/

Για να μην "χαθούμε" θα βρισκόμαστε στο Telegram: ΕΔΩ

Τρίτη 15 Νοεμβρίου 2022

Όρια και Όροι της Τεχνητής Νοημοσύνης

 


 

Γιάννη Παπαμιχαήλ,

 

 

  

 



 



 

τ.Καθηγητή Εκπαιδευτικής 

Ψυχολογίας Παντείου Πανεπιστημίου

 

 

 

  

 

Μια Προοπτική Επιστημονικής Απάντησης στην Τεχνοεπιστημονική Θεολογία του Χαράρι

 

 

 

  

Όλο και περισσότεροι εκπαιδευτικοί διαπιστώνουν με κάποια ανησυχία και απογοήτευση ότι καμία πραγματική παιδαγωγική διαδικασία, καμία παράδοση γνώσεων, μεθόδων σκέψης και αξιών από την προηγούμενη στην επόμενη γενιά, δεν θα πρέπει πλέον να θεωρείται δεδομένη, τόσο μέσα όσο και έξω από τις σχολικές αίθουσες. Το παραπάνω πρέπει να μπει σε συνάρτηση με την γενικότερη απαξίωση του επαγγέλματος του εκπαιδευτικού, τόσο από τους μαθητές, όσο και από τους διάφορους γονείς και κηδεμόνες που περιφέρονται (και συχνά παραφέρονται), γύρω από τα εκπαιδευτικά ιδρύματα.

 

 

 

  

Οι νεότερες «απομαγευμένες» συνειδήσεις φαίνονται όλο και πιο συχνά να έχουν κυριολεκτικά μαγευτεί από τις πληροφορίες, τις επικοινωνιακές δυνατότητες, τα διαδραστικά παιχνίδια – από «πράγματα» δηλαδή στα οποία έχουν πρόσβαση μέσω των έξυπνων κινητών. Πρόκειται ίσως για μια αισθητηριακή και γνωστική μεταβολή που με ψυχολογικούς, ίσως και με ανθρωπολογικούς όρους, συνιστά ένα αποφασιστικό βήμα προς την πρόωρη διπλή αποκοπή των διαδικασιών ανάπτυξης της λογικής (ατομικής και κοινής σε όλα τα ανθρώπινα άτομα): αποκοπή αφενός από το κοινωνιοϊστορικό διυποκειμενικό πλαίσιο της ανθρώπινης επικοινωνίας, αφετέρου από το αισθητό, το χειροπιαστό, το σωματικά γνώριμο, το συγκεκριμένο. Συνιστά με άλλα λόγια ένα βήμα προς την συμβολική αποκοινωνιοποίηση και αποϋλοποίηση των πραγματικών θεμελίων της ανθρώπινης συνείδησης. Θα λέγαμε ότι ακόμα και η ζωντανή ανθρώπινη φωνή ή το τυπωμένο σε χαρτί βιβλίο, για τους νέους που μεγαλώνουν μετά το 2007 (όταν ο Steve Jobs αποκάλυψε το iphone) τείνουν να χάσουν το κύρος τους, την επαφή τους με την πραγματικότητα: για τα νέα παιδιά, αυτές οι «παλιές» κοινωνιογνωστικές πραγματικότητες (του δασκάλου που παραδίδει, του τυπωμένου βιβλίου που διαβάζεται με προσοχή κλπ.) μοιάζουν λίγο με μουσειακά είδη. Κάνουν όλο και περισσότερους εφήβους να χασμουριούνται από ανία.

 

 

 

  

Ίσως βέβαια οι παραπάνω απογοητευμένοι εκπαιδευτικοί να υπερβάλλουν. Εν μέρει τουλάχιστον. Διότι θα παρατηρούσαμε πως υπάρχουν ακόμα αρκετοί διδάσκοντες που σαγηνεύουν με τη διδασκαλία τους τους μαθητές ή έστω κεντρίζουν το ενδιαφέρον τους. Υπάρχουν ακόμα γονείς που σέβονται τους δασκάλους των παιδιών τους, ακόμα και αν για κάποιους λόγους δεν τους εκτιμούν ως παιδαγωγούς. Υπάρχουν αρκετοί ενήλικοι που θα μπορούσαν να θεωρηθούν με τις ιδέες και τις πράξεις τους, «λαμπρά παραδείγματα προς μίμηση». Υπάρχουν αρκετοί μαθητές που καταλαβαίνουν ακόμα την αξία ενός καλού βιβλίου ή μιας παιδαγωγικής προσπάθειας να τους κάνει να σκεφτούν πως να υπερβούν τα γνωστικά εμπόδια και τις δυσκολίες της διδακτέας ύλης. Θα έλεγε εντούτοις κανείς ότι παρόμοιες μέχρι πρόσφατα κανονικότητες τείνουν να καταντήσουν εξαιρέσεις, διευκολύνοντας τον ήπιο χαρακτήρα της μετάβασης στη «νέα ψηφιακή εποχή». Άλλωστε, η εμπειρία της πρόσφατης διαχείρισης σημαντικών ασθενειών, ήδη έδειξε ότι ένα μεγάλο τμήμα της ενήλικης ανθρωπότητας καταπίνει με απίστευτη ευκολία οτιδήποτε, οποιοδήποτε αφήγημα διαβιβάζεται στους πολίτες μέσα από τις οικιακές οθόνες, ενώ παράλληλα δείχνουν μεγάλες επιφυλάξεις απέναντι στις διαψεύσεις του εκάστοτε αφηγήματος, που είτε παραμένουν τυπικά ανεπίσημες, είτε προέρχονται από την καθημερινή, φυσική και κοινωνική εμπειρία του καθενός.

 

 

  

  

Η μετάβαση από τον Homo Sapiens στον Μετάνθρωπο ως νέα θεολογία

 


   

Είναι θεμιτό λοιπόν να υποθέσουμε ότι στην προέκταση όλων αυτών, «κάπου εκεί», οι φαινομενικά ρεαλιστικές προβλέψεις των διαφόρων Χαράρι περί «χακαρίσματος των εγκεφάλων» αποκτούν το πραγματικό, πολιτισμικό, «μετανθρώπινο» νόημά τους. Αν βέβαια μια τέτοια εξέλιξη αποτελεί όντως μια τεχνολογική πρόοδο, «χαράρι της»!

 


   

Όμως, σε πείσμα των μετανθρωπιστών της διπλανής πόρτας και των αφελών ανθρωπολογικών αφηγημάτων που ενθουσιάζουν τους απανταχού θαυμαστές των Χαράριδων, το ερώτημα παραμένει ανοιχτό: τι είναι και πως εξελίσσεται από οντογενετικής και ανθρωπολογικής άποψης η σκέψη ενός όντος ενσώματου και κατ’ εξοχήν κοινωνικού όπως ο άνθρωπος; Με ποιες λειτουργίες, σε ποιο περιβάλλον, σε ποιες κοινωνικές και ιστορικές συνθήκες αναπτύσσεται ο νεοφλοιός; Λόγου χάρη, ποιος ήταν ο ρόλος της αναγκαίας κοινωνικής συνεργασίας των κυνηγών – τροφοσυλλεκτών στην επιβίωση και εξέλιξή τους ως είδος;

 

 

   

Δεν πρόκειται για άλυτα φιλοσοφικά μυστήρια, αλλά για πραγματικά επιστημονικά προβλήματα, που παρά τις αναμφισβήτητες προόδους στο πεδίο της τεχνητής νοημοσύνης και της ρομποτικής, για την σταδιακή και πραγματική επίλυσή τους, δεν επιδέχονται απλουστευτικές, εργαλειακές, αυστηρά τεχνοεπιστημονικές απαντήσεις. Ίσως, δεν επιδέχονται απαντήσεις που είναι κυρίως οργανωμένες γύρω από το αναλογικό παράδειγμα του ασώματου και ασυγκίνητου ηλεκτρονικού υπολογιστή: Ο ανθρώπινος εγκέφαλος δεν είναι απλώς ένας ψηφιακός επεξεργαστής πληροφοριών που θα ήταν από την φύση του (;) προγραμματισμένος να λειτουργεί «σαν» ένας μεγάλος σύγχρονος υπολογιστής.

 

 

   

Αφού γίνεται τόσος λόγος περί της μετάβασης από τον Homo Sapiens στον Μετάνθρωπο, δεν θα έπρεπε λοιπόν να αναρωτηθούμε πιο συστηματικά για το «τι είναι» και από που προέκυψε αυτός ο Sapiens; Σε ποιες υλικές και περιβαλλοντικές καταστάσεις α-πορίας (έλλειψης πόρων αναγκαίων για την επιβίωση), σταδιακής εγκατάστασης των νομαδικών ανθρώπινων πληθυσμών σε κάποιο συγκεκριμένο έδαφος, πολλαπλασιασμού των παραγωγικών δραστηριοτήτων επί της γης, κατανομής της εργασίας ανάμεσα στα φύλα, στις ηλικίες κλπ., αναπτύχθηκαν και ιεραρχήθηκαν άραγε οι ανθρώπινες κοινωνίες, σταθεροποιήθηκαν καταρχάς συναισθηματικά και στη συνέχεια πολιτικά οι δεσμοί και οι αντιπαλότητες μεταξύ των ατόμων και των κοινωνιών; Σε ποιες συνθήκες εξελίχθηκαν τα συμβολικά και υλικά εργαλεία τους, οικοδομήθηκαν οι πολιτισμοί ως ενδιάμεσοι μεταξύ αφενός των ανθρώπινων ατόμων και αφετέρου της αντίξοης φύσης; Πως και πότε συνεπώς αναπτύχθηκαν οι λογικές και οι τεχνικές δεξιότητες και οι γνώσεις των ατόμων που με την εκπαίδευσή τους μαθαίνουν την χρήση λίγων ή πολλών πολιτισμικών ενισχυτών (J. Bruner) της ατομικής σκέψης (γλώσσα, συστήματα συμβολισμών, αρίθμησης, υπολογισμού, επιστημονικές έννοιες, τεχνολογίες χαρακτηριστικές μιας εποχής κλπ.);

 

 

   

Συνοπτικά, τόσο για τους βιολόγους όσο και για τους ανθρωπολόγους, η μετάβαση στον Sapiens σηματοδοτεί μια σύνθετη βιολογικο-κοινωνική εξελικτική διαδικασία όπου η βιολογική σφαίρα της εξέλιξης δεν είναι ποτέ ανεξάρτητη της κοινωνικής, ούτε βέβαια «έρχεται πρώτη και συμπληρώνεται» από την κοινωνική. Όπως έχουν δείξει οι έρευνες, ίσως το ιδιαίτερο γνώρισμα του Homo Sapiens είναι ότι το νεογέννητό του γεννιέται «πρόωρα» από την άποψη της ανάπτυξης του εγκεφάλου του, η οποία σε μεγάλο βαθμό λαμβάνει χώρα μετά την γέννησή του – γι’ αυτό άλλωστε το μικρό αυτό πλάσμα είναι ανίκανο να επιβιώσει μόνο του, χωρίς την φροντίδα του άμεσου κοινωνικού του περιβάλλοντος. Χωρίς αυτή την φροντίδα – με απλοϊκούς όρους, αυτήν την «αγάπη των γονέων για το παιδί» και χωρίς την απαγόρευση ή το αρχέγονο ταμπού της ανθρωποφαγίας, το ανθρώπινο είδος απλώς δεν θα είχε υπάρξει ποτέ επί του πλανήτη ή θα είχε εξαφανιστεί πολύ σύντομα. Πιο σύγχρονες έρευνες (Hausler M., Frenandiѐre P., Απρίλιος 2022, Communications Biology), όχι μόνο επιβεβαιώνουν αυτό το δεδομένο, αλλά και εγγράφουν την εγκεφαλική ανωριμότητα του ανθρώπινου νεογέννητου – συνεπώς, την κοινωνιογενή του μετέπειτα ανάπτυξη, σε μια εξελικτική διαδικασία που εμφανίζεται πολύ πριν τον Sapiens (και ενδεχομένως ερμηνεύει την μετέπειτα εμφάνισή του), ήδη με τον Αυστραλοπίθηκο, δηλαδή με τα δίποδα που προηγήθηκαν του Sapiens κατά 2-3 εκατομμύρια χρόνια.

 


   

Τι θα ήταν λοιπόν μια ανθρώπινη ατομική νοημοσύνη νοούμενη αποκλειστικά ως νευρωνική δραστηριότητα, ανεξάρτητα από την κοινωνική και ιστορική της εγγραφή;

 

Τετάρτη 2 Νοεμβρίου 2022

Οι νίκες των Ρώσων στον Ρωσο/ΝΑΤΟϊκο πόλεμο και ο τραγελαφικός αντι–ρωσισμός της Μαύρης Ελίτ

 


 

 Του

 

 

 

Ηλία Παπαναστασίου


 

 

 

 

Στον πόλεμο που μαίνεται στην Ουκρανία – επαναλαμβάνουμε για πολλοστή φορά, μεταξύ Ρωσίας και ΝΑΤΟ– εδώ και περισσότερο απο οκτώ μήνες, ακούσαμε και ακούμε απίστευτα προπαγανδιστικά παραμύθια εκ μέρους της τηλεοπτικής κυρίως «ενημέρωσης» των Αμερικανο/Ευρωπαίων. Ένας ορυμαγδός εικόνων και (δήθεν) μαρτυριών περί «ρωσικών ηττών», «ρωσικών ωμοτήτων» και άλλα παρόμοια φληναφήματα τα οποία έχουν κάνει «κατάληψη εγκεφάλου» στις πλατιές μάζες των Αμερικανο/Ευρωπαίων, μεταξύ των οποίων και οι Έλληνες. Οι συνέπειες είναι αρνητικές όχι μόνο για την αλήθεια την οποία πολύ σπάνια μαθαίνουν οι λεγόμενοι «Δυτικοί» αλλά και εξίσου αρνητικές σχετικά με την στάση την οποία θα πρέπει να τηρήσουν στα τρέχοντα γεγονότα που τους αφορούν όπως η ενεργειακή, επισιτιστική κρίση κλπ. Λαοί χωρίς ενημέρωση, μάζες και άνθρωποι ξεχωριστά χωρίς επαφή με την αλήθεια, την «αληθινή αλήθεια» και όχι την επίπλαστη, ψευδή και Γκεμπελικής προπαγάνδας θεματολογία εγκλωβισμένη στην ιδεολογική παράνοια του ψυχοπαθολογικού αντι/ρωσισμού, αυτοί λοιπόν οι λαοί που παραμένουν εγκλωβισμένοι και «διανοητικά και ψυχοσυναισθηματικά αιχμάλωτοι» στην πρωτοφανή προπαγάνδα των Αμερικανο/ΝΑΤΟϊκών, δυσκολεύονται ή αδυνατούν τελείως να αντιληφθούν τον αληθινό κίνδυνο πυρηνικού ολοκαυτώματος και την πραγματική πορεία του κόσμου συνολικά, παγκόσμια και περιφερειακά. Και αν αυτό ισχύει για τους Αμερικανο/Ευρωπαϊκούς λαούς, για τον ελληνικό λαό που απειλείται καθημερινά από την Τουρκία ισχύει στο δεκαπλάσιο. Και δεν είναι ένα γεγονός απλώς «επικίνδυνο» ή «εξωφρενικό» αλλά θανατηφόρα καταστροφικό.


 

 

 

 

(α) Λυπούμαστε αλλά η αλήθεια είναι διαφορετική. Οι Ρώσοι έχουν αποκρούσει και απωθήσει ταυτοχρόνως όλες τις επιθέσεις των Ουκρανών, ανακαταλαμβάνοντας τα εδάφη που κέρδισαν τους τελευταίους δυο μήνες οι Ουκρανοί

 

 

 

 

(β) Οι Ρώσοι μέχρι την μερική επιστράτευση που ξεκίνησε περίπου ένα μήνα πριν, πολεμούσαν τους Ουκρανούς και τους συμμάχους τους μισθοφόρους με μια εξαιρετικά αρνητική αναλογία σε βάρος τους, ένας Ρώσος εναντίον επτά Ουκρανών (120.000 Ρώσοι εναντίον τουλάχιστον 700.000 Ουκρανών). Και παρόλα αυτά, κατόρθωσαν να καταλάβουν το 1/5 και παραπάνω της τεράστιας χώρας των Ουκρανών, δηλαδή κατέλαβαν – οι Ρώσοι– περίπου 122.000 τετραγ. χιλιόμετρα, έκταση ίση περίπου με την Ελλάδα σε μια χώρα όπως η Ουκρανία, συνολικής έκτασης 606.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων.

 

 

 

 

(γ) Οι Ρώσοι με την εξαιρετικά ανεπτυγμένη τεχνολογία πυραύλων που διαθέτουν έχουν καταστρέψει το 42–45% της Ενεργειακής υποδομής της Ουκρανίας όπως και τους δορυφόρους ΝΑΤΟϊκης τεχνολογίας μέσω των οποίων κατασκοπεύαν τις κινήσεις των Ρώσων.

 

 

 

 

Όλα τα παραπάνω παραμένουν παντελώς άγνωστα στον ελληνικό λαό – ή σχεδόν άγνωστα – αλλά και στους λαούς των Ευρωπαϊκών χωρών. Στη χώρα μας η Οικονομική Ελίτ δηλαδή η κυρίαρχη μεταπρατική αστική τάξη μαζί με το σύνολο σχεδόν του πολιτικού προσωπικού που την υπηρετεί άμεσα ή έμμεσα, έχοντας τυφλωθεί από την νοσηρή Αμερικανοφιλία της Ελληνικής Πολιτικής Τάξης, δεν διαθέτει την παραμικρή ικανότητα αντικειμενικής ανάλυσης των γεγονότων. Πάσχοντας από  όψιμη «Ουκρανίτιδα» και ασυγκράτητη Ρωσοφοβία, δεν δίνει την παραμικρή σημασία στο εξαιρετικά σημαντικό γεγονός των όπλων που αποστέλλονται στην Ουκρανία αλλά και των όπλων που μετακινούνται στον Έβρο από τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου χωρίς να αντικαθίστανται. Με άλλα λόγια, φεύγει οπλισμός από τα νησιά του Αν. Αιγαίου – ικανοποιώντας δολίως κατ’ αυτό τον τρόπο το αίτημα των Τούρκων για «αποστρατιωτικοποίηση» των νησιών του Αν. Αιγαίου – και δεν αντικαθίσταται. Μιλάμε δηλαδή για γλοιώδη Αμερικανοδουλεία και εθελόδουλη υποταγή στην απαίτηση των Τούρκων χωρίς να διαμαρτύρεται κανένας !

 

 

 

 

Όμως, αν η Μεταπρατική Ολιγαρχία – εξυπηρετώντας τα συμφέροντά της – μαζί με την παρούσα Κυβέρνηση της χώρας «ποιεί την νήσσαν» και «παριστάνει τον Κινέζο» παραποιώντας την αλήθεια αλλά και αμελώντας με απίστευτο τρόπο τις ανάγκες της εθνικής άμυνας, είναι μάλλον δύσκολο να καταλάβουμε την στάση άλλων εκπροσώπων που στο πρόσφατο παρελθόν ανήκαν (και ανήκουν ακόμη σε μεγάλο ποσοστό) στους παρίες της κοινωνίας, υποφέροντας όχι απλώς από τις «διακρίσεις» σε βάρος τους αλλά από όλη την παράδοση του Αμερικανο/Ευρωπαϊκού δουλεμπορίου σε βάρος των προγόνων τους. Πρόγονοι που μεταφέρθηκαν αλυσοδεμένοι σαν τα ζώα σε φρικτές συνθήκες από διάφορες περιοχές της Αφρικής και πουλήθηκαν σαν σκλάβοι για να μεγαλώσουν τα απίστευτα κέρδη τους οι «πολιτισμένοι» δουλέμποροι των Ευρωπαίων και Αμερικάνων. Οι ίδιοι οι Αφροαμερικανοί – προφανώς οι αναγνώστες κατάλαβαν για ποιους μιλάμε – ας μη λησμονούν τις παλιές ονοματολογίες των Αμερικάνων για τους Αφροαμερικανούς ή «έγχρωμους». Μαύρους τους ονόμαζαν, νέγρους τους αποκαλούσαν. Ακόμη και σήμερα με τα εκατομμύρια των Αφροαμερικανών της Αμερικής να ζουν φτωχικά και σε άθλιες συνθήκες τουλάχιστον για ένα μεγάλο ποσοστό από αυτούς.

 

 

 

 

Απορίας άξιο πως τα λησμονήσαν αυτά οι κ.κ. Όστιν, υπουργός άμυνας των ΗΠΑ, η κ. Καμάλα Χάρις αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης των ΗΠΑ και η κ. Τόμας-Γκρήνφιλντ μόνιμη αντιπρόσωπος των ΗΠΑ στον ΟΗΕ (Επίσης Αφροαμερικανή).

  

 

 

Όμως – είμαστε σίγουροι – δεν λησμονήσαν οι ηγέτες των Αφρικάνικων και Ασιατικών κρατών την βοήθεια που έλαβαν από την πρώην Σοβιετική Ένωση. Όπως ανέφερε πριν μερικούς μήνες πρώην πρόεδρος Αφρικάνικης χώρας «Δεν ενδιαφερόμαστε για τους Ουκρανούς. Ξέρουμε τι οφείλουμε στους Ρώσους και πρώην Σοβιετικούς όταν χιλιάδες Αφρικανοί σπούδασαν δωρεάν γιατροί, αρχιτέκτονες, μηχανικοί, πιλότοι στα Πανεπιστήμια της Ρωσίας». Μεγάλες κουβέντες απο έναν μεγάλο ηγέτη μιας χώρας και μιας ηπείρου που οφείλει πολλά στην βοήθεια των Σοβιετικών.

 

 

 

 

Η σημερινή μαύρη Ελίτ δηλαδή ένα σκόπιμα προωθούμενο τμήμα της αστικής τάξης, αποτελεί ένα χαρακτηριστικό κατάπτυστο παράδειγμα Γενίτσαρου και «Ευτυχισμένου, χαρούμενου δούλου» των Αγγλοαμερικανών και Ευρωπαίων αποικιοκρατών. Όχι μόνο εξαιτίας των λόγων και πράξεών τους αλλά κυρίως λόγω της καταγωγής τους. Καταγωγή την οποία «λησμονήσαν» δεόντως προσβάλλοντας όχι μόνο τους ίδιους και τους προπάτορές τους αλλά και όλους εμάς που είχαμε συγκινηθεί από την παιδική μας ηλικία με το αριστούργημα του μυθιστορήματος «Καλύβα του Μπάρμπα Θωμά» της Αμερικανίδας Χάρριετ Μπίτσερ Στόου.

 

 

 

 

Ας είναι. Γνωρίζουμε καλά πως οι Νενέκοι και οι Γενίτσαροι δεν γράφουν αλλά προσβάλλουν την Ιστορία. Ό,τι ισχύει για την Μαύρη Μπουρζουαζία, ισχύει για εμάς τους Έλληνες και ιδιαίτερα για όσους «δεν θυμούνται» την Συνθήκη της Αδριανούπολης (1829) του Ρωσο–Τουρκικού Πολέμου και χάριν της οποίας έχουμε ανεξάρτητο κράτος. Ελπίζουμε να μην θυμηθούν τα όσα οφείλουν στην Ρωσία όταν – πολύ πιθανόν– ο ταραχοποιός Τούρκος γείτονας «χτυπήσει βράδυ», όπως συχνά μας απειλεί !