Τρίτη, 21 Μαρτίου 2017

Το ΄21: Δραματικά επίκαιρο



«Πέτρα πάνω στην πέτρα 
Να μη μείνει 
Εμείς δεν προσκυνάμε»
 
Κολοκοτρώνης
 
Πάντα τα μεγάλα ιστορικά γεγονότα δεν αποτέλεσαν μόνο τα φωτεινά σύμβολα και τους πυροδότες της λαϊκής οργής, αλλά και αντικείμενα εμπορίας, πατριδοκαπηλίας και παραχάραξης… 
Το ΄21 δεν θα μπορούσε να ξεφύγει από αυτόν τον …κανόνα! 
Υπέστη και αυτό πολλαπλή παραχάραξη από τους πατριδοκάπηλους και τους ποικίλους και πολύχρωμους πολιτικούς εμπόρους.


Την πλέον, όμως, μοχθηρή και αυθάδη παραχάραξη υπέστη το ΄21, καθώς και το ΟΛΟΝ του ιστορικού γίγνεσθαι, από τους σημερινούς «ιστορικούς» και ιδεολογικούς ιπποκόμους του αυτοκρατορικού Μεσαίωνα που ζούμε: Του ΥΠΕΡ-εθνικού ιμπεριαλισμού (Νέα Τάξη). 

Ο Στάθης περιγράφει και αναλύει εξαίρετα αυτό το «φαινόμενο» της παραχάραξης και ισοπέδωσης της Ιστορίας και του Πολιτισμού από τις δυνάμεις της διεθνούς χρηματιστηριακής μαφίας. 

Διαβάστε το κείμενο του Στάθη εδώ: 
http://resaltomag.blogspot.gr/2017/03/1.html
 

Το ΡΕΣΑΛΤΟ έχει γράψει άπειρα κείμενα πάνω σε όλα αυτά. Θα αναδημοσιεύσουμε, ενδεικτικά, το παρακάτω. Βρίσκεται, μαζί με άλλα σχετικά, εδώ: 
http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?p=34377#34377
 

Το ΄21 και η παραχάραξή του 

 

Σήμερα, η παραχάραξη της Ιστορίας αποτελεί στρατηγική επιλογή του διεθνούς κεφαλαίου, των μηχανισμών του (Νέα Τάξη) και των πολιτικών υπηρετών του. 

Στη χώρα μας η υλοποίηση αυτής της μακάβριας στρατηγικής έχει εκδηλωθεί πολυεδρικά και πολυκέφαλα: Το έκτρωμα του σχολικού βιβλίου της ιστορίας της κυρίας Ρεπούση, οι δήθεν «ιστορικές» τεκμηριώσεις των επιδοτούμενων «μοντέρνων ιστορικών», η τετράτομη φιλοτουρκική ιστορία των Βαλκανίων, η χρηματοδοτούμενη από τον Σόρος, οι δόλιες «πρακτικές» των υπουργείων Παιδείας, ιδιαίτερα της κυρίας Διαμαντοπούλου (Θάλεια Δραγώνα, σχολικά συγγράμματα κ.λπ), ποικίλες ΜΚΟ και πολλά άλλα… 


Επίσης με όλα τα παραπάνω ενορχηστρώθηκε και η δόλια, αλλά και χυδαία πρακτική των ΜΜΕ και του τηλεθεάματος. Μια «πρακτική» που αποστείρωνε κάθε ιστορικό χυμό και επαναδιατύπωνε την Ιστορία σύμφωνα με τις απαιτήσεις των διεθνών ελίτ του χρήματος, χρησιμοποιώντας όλα τα σύνεργα του πλαστογράφου ταχυδακτυλουργού… 

Βεβαίως
 η νεοταξική αυτή στρατηγική της παραχάραξης της ιστορίας δεν περιορίζεται μόνο στην ιστορική συγκρότηση των εθνών-κρατών και των μεγάλων εθνικών Επαναστάσεων. Είναι ΓΕΝΙΚΗ: Αγκαλιάζει και όλον τον 20ο αιώνα, όλες τις αγωνιστικές μνήμες και τα ιστορικά γεγονότα των μεγάλων λαϊκών αγώνων. 

Η Νέα Τάξη θέλει να σβήσει από την ιστορία και από τις συνειδήσεις των λαών κάθε αγωνιστική μνήμη και κάθε ιστορικό γεγονός που αμφισβήτησε το σύστημά της και ΑΝΤΙΣΤΑΘΗΚΕ στις εξουσίες του κεφαλαίου. 

Η Επανάσταση του 1821 ενοχλεί ιδιαίτερα. Οι σύγχρονοι ραγιάδες δεν μπορούν να ανεχτούν το «Ελευθερία ή Θάνατος»: το μήνυμα που βελονιάζει και πυροδοτεί τη «λαϊκή ψυχή»…
 

Γι αυτό τα ’21 τα τελευταία χρόνια βρίσκεται υπό διωγμό… 

Για την Επανάσταση του 1821 έχουμε γράψει άπειρα κείμενα. 

Παραπέμπουμε ενδεικτικά στα κάτωθι λινκ: 

http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?p=26717#26717 
http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=5382 
http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=5365 
http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=5485
 

Θα αναδημοσιεύσουμε και κάποια με ιδιαίτερο και επίκαιρο πολιτικό ενδιαφέρον. 

Αρχίζουμε με ένα απόσπασμα από το άρθρο: 
«Η Επανάσταση του ΄21 υπό διωγμό και η αποδόμηση της Ιστορίας». 

Γράφτηκε τον Απρίλιο του 2006 και ολόκληρο βρίσκεται εδώ: 
http://www.resaltomag.gr/150.mag
 

To 1821 

 

Έχει ειπωθεί ότι «το σπουδαιότερο γεγονός στην Ιστορία της Γαλλίας ήταν η άλωση της Βαστίλλης». Θα μπορούσαμε να συμπληρώσουμε ότι η Γαλλική Επανάσταση ήταν ιστορική τομή. 

Ωστόσο το πιο συγκλονιστικό γεγονός στην Ιστορία του ανθρώπου είναι το ΄21! «Ποτέ τόσο πολύ λίγοι δεν κάμανε για τόσο πολλούς τόσα πολλά» όσα οι Έλληνες. 

Πέμπτη, 9 Μαρτίου 2017

Η πολιτική Τραμπ φέρνει παγκόσμια άνοδο της ταξικής πάλης


 
Ενδοκαπιταλιστικές και ενδοϊμπεριαλιστικές 
ισορροπίες 30 χρόνων γκρεμίζονται 
με πάταγο από τις εξελίξεις που 
ξεκίνησαν από την Αμερική
 

Η πολιτική που κυριαρχούσε στον παγκόσμιο καπιταλισμό τουλάχιστον τις τελευταίες δεκαετίες ήταν η πολιτική των «ανοιχτών συνόρων», των φτηνών μεροκάματων μέσω της εισαγωγής ξένων εργατών, καθώς και της μετανάστευσης των βιομηχανιών από τα ανεπτυγμένα δυτικά κράτη προς την Ασία. 
Το αποτέλεσμα ήταν η αποβιομηχάνιση των ανεπτυγμένων χωρών, η εκρηκτική άνοδος της ανεργίας, και ο υπερδανεισμός, προκειμένου να μην καταβαραθρωθεί η κατανάλωση. Το σύστημα χτυπήθηκε από μια παγκόσμια οικονομική κρίση, επιβεβαιώνοντας περίτρανα τις μαρξιστικές αναλύσεις.


Η λεγόμενη «παγκοσμιοποίηση» αποδείχθηκε επικερδής μόνο για τους μεγαλοκαπιταλιστές, ενώ οδήγησε στη φτωχοποίηση ολόκληρης της εργατικής τάξης και του μεγαλύτερου τμήματος των λεγόμενων μεσαίων στρωμάτων. 

Η Κίνα, που αρχικά ήταν το εφαλτήριο της εκτίναξης των κερδών των «ξενιτεμένων» εταιρειών, με την ανάπτυξη της δικής της βιομηχανίας έγινε ο μεγαλύτερος ανταγωνιστής των ΗΠΑ. 

Μέσα από όλες αυτές τις εξελίξεις, άρχισε στην Αμερική η στροφή προς την πολιτική του εθνικού προστατευτισμού. Ο Τραμπ δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Τα πρώτα δείγματα γραφής είχαν φανεί επί διακυβέρνησης Ομπάμα, καθώς τότε ξεκίνησε η κατασκευή του τείχους στα σύνορα με το Μεξικό, αλλά και οι δασμοί στα εισαγόμενα κινεζικά προϊόντα. 

Ο πιο συνεπής εκφραστής αυτής της πολιτικής, ο Τραμπ, ήταν φυσικό να νικήσει και έρχεται τώρα να σφραγίσει τη στροφή της Αμερικής στον προστατευτισμό. Έτσι, μεταξύ άλλων: 

α). Υπογράφει το διάταγμα αποχώρησης των ΗΠΑ από το Σύμφωνο Συνεργασίας του Ειρηνικού (TPP) και θέτει σε επαναδιαπραγμάτευση την εμπορική συμφωνία NAFTA με το Μεξικό και τον Καναδά. 

β). Πιέζει αμερικανικές (αλλά και ξένες) εταιρείες να μη μεταφέρουν δραστηριότητες και θέσεις εργασίας σε άλλες χώρες, απειλώντας τες με δασμούς. Παράλληλα, αναγγέλλει μειώσεις φόρων και χρηματοδότηση εταιρειών με συνοπτικές διαδικασίες, προς την ίδια κατεύθυνση. 

Το σύνθημά του: «Αγοράστε αμερικανικά προϊόντα, προσλάβετε Αμερικανούς».
 

γ). Εγκρίνει την κατασκευή του τείχους στα σύνορα με το Μεξικό για την αντιμετώπιση της μετανάστευσης. 

δ). Αναγγέλλει τη συνέχιση της κατασκευής πετρελαιαγωγών για την ανάπτυξη του ενεργειακού τομέα, αδιαφορώντας βέβαια για τις οικολογικές συνέπειες. 

ε). Υπόσχεται ότι θα εξαλείψει την ισλαμική τρομοκρατία, μεταξύ άλλων απαγορεύοντας την είσοδο στην Αμερική πολιτών από 7 συγκεκριμένες μουσουλμανικές χώρες και συνεργαζόμενος με τη Ρωσία στο χτύπημα του ISIS στη Συρία.

Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2017

Η Λέσβος δέχεται επίθεση. Η Λέσβος ισλαμοποιείται. Η Λέσβος πεθαίνει.

Το 2016 είναι μια χρονιά σταθμός για όλη τη περιοχή μας  αλλά ιδιαίτερα για την  Τουρκία. Πρώτη φορά μετά τη πτώση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η Τουρκία επιδεικνύει τόσο μεγάλη επεκτατική διάθεση προς τα Βαλκάνια, τον Καύκασο, την Κεντρική Ασία και τη Μέση Ανατολή. Ο Ερντογάν, αποδυνάμωσε τον ρόλο των στρατιωτικών  και έχει προσδώσει στη χώρα μία νέο-οθωμανική εικόνα, προσπαθώντας να την καθιερώσει ως περιφερειακή δύναμη με την  ‘διπλωματία των κανονιοφόρων’ και τον «αήττητο στρατό του».

Σε εμάς στη Λέσβο, δεν στέλνει τα καράβια του και το στρατό του. Εφαρμόζει άλλη τακτική. Έχει ενεργοποιήσει τη σχέση μεγίστου οφέλους Αρχικά με το σχέδιο ‘Yeni Lirasi’, τη δημιουργία Ελληνοτουρκικής φιλίας με τις ευλογίες των προεστών του νησιού, που κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου, η Άγκυρα έχει προχωρήσει σταθερά και με μεθοδικότητα στη δημιουργία φιλοτουρκικής κάστας στο νησί, με σταδιακή τουρκοποίηση της τοπικής αγοράς με την επιδίωξη ένταξη της, στη δυναμική που δημιουργεί η Τουρκική οικονομία.

 Η Λέσβος  έχει ήδη αποκτήσει  άμεση οικονομική εξάρτηση από τη γείτονα χώρα, η οποία με αιχμή του δόρατος το λιμάνι της Σμύρνης και τα τουριστικά θέρετρα της Αλικαρνασσού και Μαρμαρά θα “συντηρεί” κατ΄ουσίαν τους εναπομείναντες κατοίκους της Λέσβου, Χίου, Σάμου και Δωδεκανήσων. Ήδη οι τοπικές κοινωνίες στα νησιά του Αν. Αιγαίου στρέφουν τις ελπίδες τους στη Μικρασιατική Ακτή. Τούρκοι επιχειρηματίες έχουν εξαγοράσει προβληματικές επιχειρήσεις δημιουργώντας σταδιακά ένα ενιαίο οικονομικό χώρο γύρω από το Αιγαιο με κέντρο αποφάσεων την Κωνσταντινούπολη. Αυτή τη φορά δε οι “Νέοι Φαναριώτες” θα είναι η μεσαία συντηρητική μουσουλμανική τάξη της Τουρκία. Η γνώση της τουρκικής γλώσσας θα θεωρείται σε λίγα χρόνια απαραίτητο προσόν για επαγγελματική σταδιοδρομία στα νησιά μας. Αυτό είναι και το σχέδιο  Γιενί Λίρα για τη Μυτιλήνη.  Για όσους αμφισβητούν αυτά που γράφω μακάρι να έχω άδικο .

‘Πατήσαμε τη μπανανόφλουδα’’ κατά το κοινώς λεγόμενο, για κάποιες εκατοντάδες τουρίστες στο Βόρειο Αιγαίο που στην ουσία χρηματοδοτούν λίγες οικογένειες με συγκεκριμένα συμφέροντα. Στο κόλπο ‘groso’, κάποια ΜΜΕ με  τουρκικά σήριαλ και κλισέ δημοσιογράφων στη Τουρκική γλώσσα.  Η τοπική αυτοδιοίκηση της Λέσβου και η περιφέρεια Βορείου Αιγαίου είναι ασφαλείς παρατηρητές  και   ενισχύουν  εν αγνοία τους με τη παθητική στάση τους, φιλοτουρκικά συμφέροντα χωρίς ενόραση και εθνική σκέψη. Αν αυτό δεν είναι παρτίδα τάβλι με το διάβολο τότε τι είναι;

ΛΥΠΗΘΕΙΤΕ ΤΟΥΣ

Αποτέλεσμα εικόνας για ΚΑΡΝΑΒΑΛΙΑ

Είμαστε για τα … Καρναβάλια; Η μόνη περίοδος του έτους που περιγράφει πλέον με ακρίβεια τη νεοελληνική μας πραγματικότητα είναι εκείνη των Καρναβαλιών. Δεν χρησιμοποιώ τον παραδοσιακό και ορθό όρο «Απόκριες», γιατί απλούστατα οι κρατούντες, δεδηλωμένοι άθεοι, αλλά και οι λοιποί αθεόφοβοι, όχι μόνο δεν αποκρεύουν (αποχή από το κρέας), αλλά όλο και περισσότερο αυξάνουν την ανθρωποφαγία τους με τα μέτρα και τις «δημοκρατικές» αποφάσεις που λαμβάνουν… Ποια είναι, όμως, τα κύρια χαρακτηριστικά της σημερινής νεοελληνικής πραγματικότητας; Είναι αναμφίβολα το ψέμα, η υποκρισία, το προσωπείο, ο μύθος, αυτό που στην καθομιλουμένη ονομάζεται «δήθεν». «Δήθεν» σ’ όλους τους τομείς και σ’ όλους τους χώρους. Μήπως σ’ αυτό ακριβώς το στοιχείο δεν στηρίζεται και η επιτυχία του Καρναβαλιού, δηλ. στη «μεταμόρφωσή» μας στο πρόσωπο που δεν μπορούμε να είμαστε; Οι ακραίες μάλιστα αντιθέσεις (πραγματικότητα – μύθος) εξασφαλίζουν και τη μεγαλύτερη επιτυχία στα καρναβαλικά δρώμενα. Έτσι προξενεί ευθυμία η μεταμόρφωση ενός άνδρα σε γυναίκα ή ομοφυλόφιλο, ενός φτωχού σε πλούσιο, ενός αμόρφωτου σε μορφωμένο, ενός πανεπιστημιακού ή αστυνομικού σε αναρχικό κ.λ.π. Με την ακραία αυτή μεταμόρφωση αιφνιδιάζεται ευχάριστα το κοινό, αλλά ταυτόχρονα ικανοποιείται το κοινό αίσθημα της «κατάρρευσης του taboo», δηλ. του απαγορευμένου… Η περίοδος του Καρναβαλιού έχει απολέσει, όμως, κατά τις τελευταίες δεκαετίες και ιδιαίτερα κατά τα χρόνια της κοινωνικής κρίσης, τη χαρά της έκπληξης. Μπορεί η νεώτερη γενιά να αντιστέκεται ακόμη, αφού δεν έχει ουσιαστικά συνειδητοποιήσει το Καρναβάλι της καθημερινότητας. Για εμάς όμως τους μεγαλύτερους, που βιώνουμε την ιλαροτραγωδία της ελληνικής (και όχι μόνο) πραγματικότητας, είναι δύσκολο να απολαύσουμε τις απρόβλεπτες και για τον λόγο αυτό εύστοχες μεταμορφώσεις του Καρναβαλιού. Έχουμε εξοικειωθεί σε εκείνες που βιώνουμε καθημερινά. Άπληστοι έμποροι, «δημοκρατικοί» δικτάτορες και φασίστες, αμόρφωτοι δάσκαλοι, ασεβείς κληρικοί, επίορκοι λειτουργοί (ιατροί, δικαστικοί, αστυνομικοί κ.α), παιδοκτόνοι γονείς και γονεοκτόνα τέκνα, μεγιστάνες (που δηλώνουν) φτωχοί, ατάλαντοι καλλιτέχνες, αμόρφωτοι κριτές των πάντων … Ένας μακρύς κατάλογος επιτυχημένων «μεταμορφώσεων», που διαλύει αργά αλλά σταθερά τον κοινωνικό μας ιστό. Όπως ακριβώς καταγράφει η ιστορία κατά τις παραμονές των μεγάλων εθνικών καταστροφών και αλώσεων… Επιτακτικό και οικουμενικό αίτημα η Αντίσταση. Όχι μόνο στους «δανειστές, τους χρόνιους επικυρίαρχους και τους ντόπιους υπηρέτες τους», αλλά πρωτίστως στις εύκολες προσωπικές μας μεταμορφώσεις, που μας εκθέτουν και μας καθιστούν περίγελους στα μάτια των παιδιών μας, αλλά και υπόλογους στη λαμπρή πλευρά της ιστορίας μας, των Φωτεινώς μεταμορφωμένων προγόνων μας… Καλή Σαρακοστή! Δημήτρης Γ. Μεταλληνός

https://www.facebook.com/zhta.beterani/videos/857297777749602/.

Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2017

Η παγκοσμιοποιητική “Αριστερά” του συστήματος και τα λαϊκά στρώματα

στρώματα


Σχόλιο:
Το παρακάτω άρθρο του στοχαστή Πωλ Κραιγκ Ρόμπερτς (Paul Craig Roberts) –χωρίς να χρειάζεται να συμφωνήσει κανείς με όλη την οικονομική ανάλυση του– στηλιτεύει την πλήρη ενσωμάτωση της «Αριστεράς» στη Νέα Διεθνή Τάξη και τη βρώμικη προδοσία από μέρους της των θυμάτων της παγκοσμιοποίησης, κάτι που έχει ως εύλογο αποτέλεσμα τη δικαιολογημένη στροφή τους στον Τραμπ και τους νέο-εθνικιστές.


Αφιερώνοντας σήμερα όλη την ενέργεια και τους πόρους της σε άθλιες (πολλές χρηματοδοτούμενες βέβαια από τον Σόρος κλπ.) μαζικές εκστρατείες ενάντια στον Τραμπ, στην πραγματικότητα στρέφεται ενάντια στα λαϊκά κινήματα κατά της παγκοσμιοποίησης, που τα χαρακτηρίζει έμμεσα ή άμεσα ως ρατσιστικά, ακροδεξιά ή ακόμα και φασιστικά.

Και αυτό επειδή δεν ακολουθούν την...άκρως αποπροσανατολιστική ατζέντα της Υπερεθνικής και της Σιωνιστικής Ελίτ για την ακλόνητη υπεράσπιση των υποτιθέμενων «ατομικών δικαιωμάτων», που είναι γνωστό ότι από τη φύση τους στρέφονται ενάντια στη συλλογική αυτονομία, τη βάση της πραγματικής δημοκρατίας και της αυτονομίας των πολιτών.

Ο θάνατος της Αριστεράς
(25.01.2017)
του Paul Craig Roberts


Σε αρκετές περιπτώσεις είχα θέσει στις στήλες μου το ρητορικό ερώτημα: Τι έγινε η Αριστερά; Σήμερα θα απαντήσω στο ερώτημα. Η απάντηση είναι ότι η Ευρωπαϊκή και η Αμερικανική Αριστερά, η οποία παραδοσιακά αγωνιζόταν για την εργατική τάξη (ψωμί και ειρήνη) δεν υπάρχει πια. Η υπόθεση για την οποία αγωνίζονται τώρα, αυτοί που παριστάνουν πως είναι η σημερινή «Αριστερά», είναι οι πολιτικές ταυτότητας.

Η «Αριστερά» δεν υπερασπίζεται πια την εργατική τάξη, την οποία απορρίπτει με περιφρόνηση ως τους «άθλιους του Τραμπ», δηλαδή ως ρατσιστές, μισογύνηδες, ομοφοβικούς και τρελαμένους με τα όπλα…

Αντίθετα, η «Αριστερά» υπερασπίζεται τις υποτιθέμενες περιθωριοποιημένες ομάδες-θύματα: τους έγχρωμους, τους ομοφυλόφιλους, τις γυναίκες και τους διεμφυλικούς.

Το θέμα των WC (κοινών τουαλετών για άνδρες/γυναίκες καθώς και της χρήσης τους από τους τρανσέξουαλ), –μία εκστρατεία (στις ΗΠΑ) που είναι απίθανο να κινητοποιήσει πολλούς Αμερικανούς–, είναι πιο σημαντικό για την «Αριστερά» από την εργατική τάξη.

Όλοι οι άνθρωποι με λευκή επιδερμίδα, εκτός από τους αριστερούς και τις θυματοποιημένες γυναίκες, είναι κατά τεκμήριο ρατσιστές.

Ο ρατσισμός και η θυματοποίηση είναι η εξήγηση για τα πάντα, για όλη την ιστορία, όλους τους θεσμούς, ακόμη και για το αμερικανικό Σύνταγμα.

Αυτό το πρόγραμμα της «Αριστεράς» αποκόπτει την αριστερά από την εργατική τάξη, που έχει εγκαταλειφθεί και από τα δύο πολιτικά κόμματα και έχει τερματίσει τη σύνδεση της Αριστεράς με τον λαό.

Η κατάρρευση της αριστεράς…