Κυριακή, 10 Ιανουαρίου 2021

Η Πρόεδρος της (τυραννικής;) Δημοκρατίας.

 «Στη λαϊκιστική στρέβλωση της δημοκρατίας η λαϊκή βούληση συγχέεται με τη βούληση της πλειοψηφίας». Αυτή η φράση προέρχεται από άρθρο της Προέδρου της Δημοκρατίας κας Αικατερίνης Σακελλαροπούλου, δημοσιευμένο στις 2.1.2021 στην Εφημερίδα των Συντακτών. Δεν θυμάμαι καμία άλλη περίπτωση όπου νυν Πρόεδρος της Δημοκρατίας να αρθρογραφεί σε εφημερίδα, τουλάχιστον κατά τα τελευταία 30 χρόνια της ενήλικής μου ζωής.

Είναι επίσης περίεργη η επιλογή της εφημερίδας, λόγω του βαρέως ιδεολογικού φορτίου που κομίζει. Η ΠτΔ δεν φαίνεται να νιώθει την ανάγκη να απευθυνθεί σε όλους τους Έλληνες, αλλά μόνο σε ένα τμήμα τους. Πώς αλλιώς να εκληφθεί η επιλογή της; Βέβαια, επικεφαλής του γραφείου τύπου της Προερδίας της Δημοκρατίας ανέλαβε προ μηνών ένας δημοσιογράφος με μακρά θητεία στον πρόγονο της εν λόγω εφημερίδας. Στέκει όμως η Προεδρική στήριξη σε μία χαμηλής κυκλοφορίας εφημερίδα, λόγω αυτής της σχέσης; Δε νομίζω.

Τρίτη απορία είναι το περιεχόμενο. Η φράση που αντέγραψα στην εισαγωγή, είναι τουλάχιστον κακόηχη. Τι εννοεί η κυρία Πρόεδρος; ότι σε μία «μη λαϊκιστική στρέβλωση» της Δημοκρατίας, η βούληση της πλειοψηφίας δεν ορίζει ή δεν παράγει τη λαϊκή βούληση; Από πότε η Δημοκρατία έγινε κάτι διαφορετικό από τη βούληση της πλειοψηφίας; Ποιος παράγει τη λαϊκή βούληση τότε; Κάποιος υπεράνω της πλειοψηφίας; Σε άλλο σημείο γράφει ότι «οι μειοψηφίες θωρακίζονται απέναντι στην τυραννία της πλειοψηφίας». Δηλαδή, η πλειοψηφία έγινε τώρα τυραννική; Η ίδια με τι είδους πλειοψηφία εξελέγη;

Την πρώτη ημέρα του έτους συμμετείχε στην Δοξολογία για το Νέο έτος, κατά την οποία ήταν η πρώτη φορά που δεν ακούστηκε ο εθνικός ύμνος κατά την είσοδό της, και η πρώτη φορά που δεν ασπάστηκε ούτε τον Σταυρό, ούτε τον Αρχιεπίσκοπο. Ξεχνάει ότι δεν παρίσταται σε τέτοιες εκδηλώσεις ως «Κατερίνα Σακελλαροπούλου», αλλά ως Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, δηλαδή ως ένας κρίκος μία μακράς αλυσίδας των Αρχηγών του Κράτους της Ελλάδος. Πώς να εκλάβει κανείς τις αποκαλύψεις της Εστίας ότι αφαίρεσε τα κειμήλια του 1821 από το γραφείο της;

Είχα αρθρογραφήσει και στο παρελθόν για την ΠτΔ (Εστία, 4.6.2020), με βασικό σημείο ότι η έντονη πολιτικοποίησή της, τη δεκαετία του 1970 ανακόπηκε αυστηρά από την καριέρα της ως δικαστής, με αποτέλεσμα να εξωτερικεύει τώρα αυτήν την πολιτικοποίηση ως ψυχολογικό απωθημένο. Τους πρώτους μήνες στη θητεία της έκανε μία δημόσια δήλωση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ανά 3 ημέρες, οι περισσότερες από τις οποίες ήταν σχετικές με «παγκόσμιες ημέρες». Το διάγγελμά της κατά την 25η Μαρτίου μόνο κατά 13% αφορούσε στην Επανάσταση. Το μεγαλύτερο τμήμα ήταν σχετικό με την πανδημία. Μάλλον επιβεβαιώνεται εκείνη η εκτίμηση.

Μοιραία, υποχρεώνομαι να συγκρίνω με έναν άλλον αρχηγό κράτους, όπως η Βασίλισσα Ελισάβετ. Αρκετά μπορεί να της χρεώσει κανείς, όπως πχ ότι δεν έδωσε χάρη στον Ευαγόρα Παληκαρίδη. Παρόλ’ αυτά όμως, κάνει εθιμικά μία μόνο δημόσια δήλωση τον χρόνο (το καθιερωμένο διάγγελμα την ημέρα των Χριστουγέννων), δεν φοβάται να μιλήσει για τον Χριστό σε κάθε ένα από αυτά (δηλαδή δεν πάσχει από Χριστιανοφοβία), σέβεται, τιμά και αποτελεί σύμβολο η ίδια των παραδόσεων του έθνους του οποίου ηγείται` τέλος, ούτε αναπαράγει διεθνιστικές ιδεοληψίες ότι ο «εθνοκεντρικός προστατευτισμός οδηγεί σε ανελευθερίες», ούτε αποπειράται να φιλοσοφήσει επί της Δημοκρατίας με παρεξηγήσιμες τοποθετήσεις.

Πηγή – https://www.antibaro.gr/article/29040 

Δευτέρα, 5 Οκτωβρίου 2020

Πρωθυπουργική τρομοκρατία σε πρόβατα επί σφαγή

 Toυ Κωνσταντίνου Βαθιώτη,

Αναπλ. Καθηγητή Νομικής Σχολής Δ.Π.Θ.

Έτσι λοιπόν συμπεριφέρεται ένας πρωθυπουργός απέναντι στους πολίτες του;

Εκτοξεύοντας διαρκώς απειλές;

Παρότι μας έχετε γονατίσει επί ένα επτάμηνο, τολμάτε και μας απειλείτε ξανά με ένα νέο lockdown κραδαίνοντας το μασκοφορεμένο μαστίγιό σας!

Μάθετε λοιπόν ότι η νέα σας απειλή “αυτοπροστασία ή καραντίνα” συνιστά πράξη αξιόποινη!

Διότι, με την απειλή του εγκλεισμού μας, προσπαθείτε να μας εξαναγκάσετε να επιλέξουμε μια φαινομενική αυτοπροστασία που μοιάζει με έναν καθημερινά υλοποιούμενο “αργό θάνατο” (για την ποινική αξιολόγηση του κρατικού πειθαναγκασμού των πολιτών σε παρατεταμένη μασκοφορία βλ. την ανάλυση του γράφοντος εις ProNews και Ενωμένη Ρωμιοσύνη).

Πήγατε ποτέ στα δικαστήρια να δείτε τους συναδέλφους μου να χάνουν την φωνή τους εξαιτίας της πολύωρης μασκοφορεμένης αγόρευσης; Και μετά να κάνουν χρήση κορτιζόνης;

Πήγατε ποτέ σε ένα σουβλατζίδικο να δείτε τους ψήστες να είναι στα πρόθυρα κατάρρευσης, εργαζόμενοι μασκοφορεμένοι υπό υψηλότατες θερμοκρασίες;

Όταν είχαμε καύσωνα, μπήκατε ποτέ σε ένα γεμάτο λεωφορείο να νιώσετε σαν κακοποιημένο γουρούνι, στοιβαγμένο σε μια κινούμενη οργουελική “φάρμα των ζώων;

Ή ξέρετε μόνο να χειροκροτάτε μπροστά σε περιφερόμενες ασματοφόρες καρότσες;

 

Η απάντηση στο τελευταίο ερώτημα είναι προφανώς καταφατική, αφού δεν αισχύνεστε να μας λέτε ότι η χρήση της μάσκας είναι «μία κίνηση (sic) πολύ απλή, μας προστατεύει από κάποια στιγμιαία αμέλεια, έναν τυχαίο συγχρωτισμό», αρνούμενος να συνειδητοποιήσετε τις βλαβερές για την ψυχική και σωματική υγεία μας επιπτώσεις της, αλλά προπάντων την βάναυση προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

 

Επιμένετε ότι η μασκοφορία «πρέπει να μας γίνει συνήθεια».

 

Να σας θυμίσω τι έλεγε ο Οράτιος (αν βεβαίως τον έχετε διαβάσει ποτέ): usus est tyrannus, ελληνιστί: «η συνήθεια είναι τύραννος» – με τέτοιον επιθυμείτε να μοιάζετε;

Κι όπως έγραφε ο Ρόμπερ Μπέρτον στο έργο του “Η ανατομία της μελαγχολίας” (Τόμ. Ι, μτφ. Π. Χοροζίδη, εκδ. Ηριδανός, Αθήνα 2007, σελ. 78):

«οι συνήθειες ή είναι αρρώστια ή οδηγούν εκεί».

Αυτό θέλετε λοιπόν; Με το πρόσχημα της αυτοπροστασίας μας να μας αρρωστήσετε;

Αξιώνετε μάλιστα «πιστή εφαρμογή» του μέτρου!

Πάλι δεν ακριβολογείτε, κ. Μητσοτάκη: δεν ζητάτε την πιστή αλλά την τυφλή και αυτοπροσβλητική εφαρμογή του μέτρου, αδιαφορώντας για μια ανθρωπιστική αρχή με μακρά παράδοση στο Δίκαιο: Ουδείς υποχρεούται στα αδύνατα!

Και φυσικά ουδείς υποχρεούται στα απάνθρωπα και τα αναξιοπρεπή: Μας φορέσατε μάσκες, (δ)εμμονικώ τω τρόπω, στερώντας μας το χαμόγελο και το γέλιο μας.

Μας στερήσατε δηλαδή τα κύρια χαρακτηριστικά που μας διακρίνουν από τα ζώα! Χαρακτηριστικά που είναι τα θεία δώρα μας, για να μπορούμε να εκφράζουμε τα λεπτότερα των συναισθημάτων μας.

Μάλλον δεν θα γνωρίζετε τι έγραφε ο Κ. Σ. Λιούις, Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Καίμπριτζ, στο βιβλίο του “Τακτική του διαβόλου” (τίτλος πρωτοτύπου: “The Screwtape Letters and Screwtape propose a toast”, μτφ.: Α. Θηβαίος, εκδ. Π. Πουρνάρα, Θεσ/κη, Ανατύπωση 1993, σελ. 57), στο οποίο εμφανίζεται ο Γενικός Διευθυντής της Κολάσεως Τυλιχτής να δίνει μαθήματα δι’ αλληλογραφίας στον άπειρο ανεψιό του δαίμονα Άψινθο.

Ώρα να ανατριχιάσουν οι Έλληνες γονείς με την τακτική που ακολουθεί το επιτελείο του Σατανά κατά την περιγραφή του Λιούις:

«Το γέλιο των παιδιών δεν μας κάνει καλό και πρέπει πάντοτε να το αποθαρρύνωμε. Άλλως τε το φαινόμενο του γέλιου είναι καθ’ εαυτό αηδές, και μια κατ’ ευθείαν προσβολή του ρεαλισμού και της αξιοπρεπείας και της αυστηρότητας της Κολάσεως».

Τώρα ξαναδιαβάστε, σας παρακαλώ, προσεκτικά αυτό που σας έγραψε ο κειμενογράφος σας:

 

«… μόλις μπορέσουμε να κατεβάσουμε τις μάσκες, να έχουμε όλοι στο πρόσωπό μας ξανά το χαμόγελο της κοινής εθνικής ικανοποίησης και αυτοπεποίθησης».

Άρα εμμέσως παραδέχεστε ότι έχουμε χάσει το χαμόγελό μας, επομένως ότι δεν είμαστε πλέον κανονικοί άνθρωποι. Ώρα, λοιπόν, να κατεβάσετε εσείς ο ίδιος την δική σας “πολιτική μάσκα”. Μια μάσκα που όλοι οι απανταχού της γης πολιτικοί την φορούν μάλλον εκ γενετής, γι’ αυτό άλλωστε έχουν και τόση άνεση να κυκλοφορούν σε δημόσια θέα μασκοφορεμένοι, θυμίζοντας ηθοποιούς που πρωταγωνιστούν σε ταινία θρίλερ με ζόμπι μεταλλαγμένα από κάποιον ιό ο οποίος ξέφυγε από εργαστήριο (βλ. την κλασική ταινία Resident evil” του έτους 2002!).

Μια και το έφερε ο λόγος στην κανονικότητα:

Μας είπατε ότι «ο ιός είναι εδώ, είναι παρών» και ότι «υπάρχει ένα σημείο ισορροπίας. Μια νέα κανονικότητα, όσο διαρκεί η πανδημία, που λέγεται ελεγχόμενη λειτουργία. Της οικονομίας και της ίδιας της κοινωνίας».

Ξεκινώ από το τελευταίο, ως προς το οποίο ισχύει ότι « γλῶσσ’ ἁμαρτάνουσα τἀληθῆ λέγει» (Μενάνδρου, Γνώμαι Μονόστιχοι, 228): Με τα θλιβερά μέτρα που εφαρμόζετε επί επτάμηνο εκεί αποσκοπείτε: στον έλεγχο της κοινωνίας! Το έχει επισημάνει άλλωστε αυτό ήδη από το 1975 ο Μισέλ Φουκώ στο έργο του “Επιτήρηση και τιμωρία” (μτφ.: Τάσος Μπέτζελος, εκδ. Πλέθρον, Αθήνα 2011).

Με αφορμή την πανωλόβλητη πόλη στα τέλη του 17ου αιώνος, ο Γάλλος φιλόσοφος έγραφε ότι ο περιορισμός της πανούκλας αποτελεί το “πολιτικό όνειρο μιας πειθαρχημένης κοινωνίας”.

Διαβάστε τον: «Η πανωλόβλητη πόλη εκφράζει την ουτοπία τής τέλεια κυβερνώμενης πόλης: είναι μια πόλη που διατρέχεται ολόκληρη από ιεραρχία, επιτήρηση, βλέμμα, γραφή· μια πόλη η οποία ακινητοποιείται κατά τη λειτουργία μιας επεκτατικής εξουσίας που ασκείται διακριτικά σε όλα τα ατομικά σώματα» (ό.π., σελ. 226).

Συνεχίζω με την εξής διαπίστωση: Αυτήν την φορά δεν αποκαλέσατε τον κορωνοϊό “αόρατο εχθρό”, ώστε να παραπέμπετε, εμμέσως πλην σαφώς, στην αντίστοιχη πολεμική ορολογία επί 11ης Σεπτεμβρίου για την Αλ Κάιντα.

Χρησιμοποιήσατε, όμως, δύο κωδικούς που συνδέονται άρρηκτα με την αντιμετώπιση της Αλ Κάιντα και σήμερα πλέον του κορωνοϊού ως “αόρατου εχθρού”:

Αφ’ ενός αναφερθήκατε στην διαρκή παρουσία του (στο Ποινικό Δίκαιο μιλάμε για “διαρκή κίνδυνο εν στενή εννοία”, όταν το κακό μπορεί να επέλθει ανά πάσα στιγμή), που είναι χαρακτηριστικό των τρομοκρατικών οργανώσεων.

Αφ’ ετέρου χρησιμοποιήσατε τον όρο “νέα κανονικότητα”, που ήταν κυρίαρχος αμέσως μετά την επίθεση στους Δίδυμους Πύργους. Ας φρεσκάρω λίγο την μνήμη όχι μόνο την δική σας αλλά και όλων των Ελλήνων, οι περισσότεροι εκ των οποίων αυτήν την στιγμή «ρέπουν προς αυτό που θέλουν να ακούσουν» (Runcimanό.π., Έτσι τελειώνει η δημοκρατία;, μτφ.: Π. Γεωργίου, εκδ. Πατάκη, Αθήνα 2019 , σελ. 52) και όχι σε όσα τρομερά και φοβερά μπορεί να μαγειρεύονται εις βάρος τους:

Το 2001 ο Ντικ Τσένι, ο καλούμενος και “αόρατος αντιπρόεδρος” των ΗΠΑ (αλήθεια, πόσο μεγάλο ρόλο παίζουν οι “αόρατοι” και τα “αόρατα” στην επίγεια ζωή μας!) είχε αποκαλέσει την διαμορφωθείσα κατάσταση ως «μια “νέα κανονικότητα”, κάτι το “μόνιμο για την αμερικανική ζωή”» (βλ. Μάικλ Μουρ, Πού πάει η Αμερική”, μτφ.: Ερ. Μπαρτζινόπουλος, εκδ. Αιώρα, Αθήνα 2003, σελ. 143).

Φοβάμαι πως μας προετοιμάζετε για μια “νέα κανονικότητα της νέας κανονικότητας” με εξίσου μόνιμο χαρακτήρα. Πολλοί επιμένουν να βαυκαλίζονται με την σκέψη ότι η πανδημία και τα ληφθέντα μέτρα θα είναι προσωρινά, αλλά η μελέτη του παρελθόντος διδάσκει τα αντίθετα! Και, ως γνωστόν, όποιος δεν διδάχθηκε από την ιστορία είναι καταδικασμένος να την ξαναζήσει!

Αν κάποιοι εξακολουθούν να διατηρούν επιφυλάξεις για την υπερανάλυση της στρατιωτικής ορολογίας, δεν έχουν παρά να μελετήσουν το (εισέτι αμετάφραστο στην ελληνική) βιβλίο του Michael Morris με τίτλο Lockdown (George Orwell 2020)” (Amadeus Verlag, 2020), ένα από τα “ευαγγέλια” της σημερινής εποχής. Στην σελίδα 256 αυτού του σπουδαίου πονήματος διαβάζουμε τα εξής σοκαριστικά:

«Ο όρος Lockdown προέρχεται από τον στρατιωτικό χώρο και είναι ταυτόσημος με το ερμητικό σφράγισμα κτηρίου ή περιοχής. Την εποχή της κορωνοϊκής κρίσης του 2020, όταν σε πολλά μέρη του κόσμου επεβλήθη ο εγκλεισμός των πολιτών στα σπίτια τους, κάποιες φορές χρησιμοποιήθηκε αντ’ αυτού ο όρος Shutdown, που σημαίνει “παύση λειτουργίας” ενός συστήματος, λ.χ. μηχανών ή επιχειρήσεων. Ο όρος “Shutdown” αφορά την παράλυση της οικονομίας, ενώ ο όρος “Lockdown” αφορά τον περιορισμό της ελευθερίας κίνησης των ανθρώπων. Το “Lockdown” είναι τεχνική που ανήκει σε ένα βασικό πρόγραμμα δράσης στο οποίο υπάγονται στρατιωτικές και αστυνομικές ασκήσεις»!

Γιατί λοιπόν, κ. Μητσοτάκη, προτιμήσατε να καθιερώσετε την χρήση του στρατιωτικού όρου “lockdown και όχι την αντίστοιχη του οικονομικού όρου “shutdown, από την στιγμή μάλιστα που με φόντο το ηφαίστειο της Σαντορίνης (προμήνυε άραγε η εικόνα αυτή μια “κοινωνική έκρηξη”;) είχατε χρησιμοποιήσει τον έτερο κομπιουτερίστικο όρο “επανεκκίνηση”

Μήπως επειδή και το δικό σας πολιτικό όνειρο είναι ο απόλυτος έλεγχος των πολιτών αυτής της χώρας και η επιβολή στρατιωτικής πειθαρχίας;

 

Μήπως η στρατιωτική ορολογία προοιωνίζεται αξιοποίηση του Στρατού για ακόμη πιο αποτελεσματικό έλεγχο των δήθεν ατίθασων πολιτών αυτής της χώρας;

Τολμάτε μάλιστα, παντελώς ανερυθρίαστα, να λέτε στον ελληνικό λαό ότι «η μάσκα είναι το εμβόλιο μέχρι το εμβόλιο»!

 

Τι είδους πολίτες θεωρείτε ότι κυβερνάτε, κύριε;

 

Ευήθεις ή ελαττωμένου καταλογισμού;

 

“Κλειστά μυαλά”, σαν αυτά που αναφέρατε στον λόγο σας παίζοντας και εμπαίζοντας;

 

Ή μήπως στρατιωτάκια που οφείλουν να πειθαρχούν χωρίς δεύτερη κουβέντα στις απάνθρωπες απαιτήσεις σας;

 

Ή μήπως μαριονέτες που τις κινείτε νευρικά σπέρνοντας τον τρόμο;

 

Ή μήπως υποψήφια ζόμπι και πρόβατα επί σφαγή;

 

Σχεδόν σε κάθε σας δήλωση αναφέρεστε στο εμβόλιο είτε κυριολεκτικά είτε μεταφορικά!

 

Σαν να θέλετε να μας προετοιμάσετε με κάθε τρόπο για τον νέο εφιάλτη!

 

Στις 25 Φεβρουαρίου 2020, δηλ. δύο εβδομάδες προτού κηρυχθεί η πανδημία από τον Π.Ο.Υ., για την αντιμετώπιση του κορωνοϊού θεσπίσατε με ΠΝΠ τον υ π ο χ ρ ε ω τ ι κ ό εμβολιασμό των πολιτών καθώς και τον προσωρινό π ε ρ ι ο ρ ι σ μ ό τους σε υγειονομικές δομές, θεραπευτικά ιδρύματα ή ιδιωτικές εγκαταστάσεις!

Πόσο περίεργες συμπτώσεις!

Όταν οι ανθέλληνες του Κοινοβουλίου εκλήθησαν, σε μία και μόνη συνεδρίαση (!), να συζητήσουν ενιαία, επί της αρχής, επί των άρθρων και των τροπολογιών, το περιεχόμενο της ΠΝΠ και να την κυρώσουν (βλ. Ν. 4682/2020), ούτε ένας βουλευτής δεν φιλοτιμήθηκε να τοποθετηθεί για τα πρωτόγνωρα αυτά μέτρα που συνεπάγονται την κατάφωρη π ρ ο σ β ο λ ή της ανθρώπινης α ξ ι ο π ρ έ π ε ι α ς και του δικαιώματος α υ τ ο δ ι ά θ ε σ η ς του κάθε πολίτη!

Επαναλαμβάνω: ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ!

Τα “καμάρια” μας ήξεραν μόνο να χαριεντίζονται μέσα στο κοινοβούλιο αποδυόμενοι σε διαγωνισμό ευφυΐας: Ποιος θα κάνει το καλύτερο λογοπαίγνιο με αφορμή τον κορωνοϊό!  

Διαβάστε όλοι ΧΘΕΣ τα (ελευθέρως προσβάσιμα στον καθένα μας) πρακτικά της Ολομελείας (Συνεδρίαση ΡΚΓ΄, 2 Απριλίου 2020) και αηδιάστε!

Ή καλύτερα: Προβληματισθείτε μήπως είμαστε ακριβώς τα πρόβατα επί σφαγή που προορίζονται για πειραματόζωα της Ευρώπης, όπως συνέβη και με τα μνημόνια. Στην καλύτερη περίπτωση, για ζώα μας περνάτε, αν και τα ζώα απολαύουν μεγαλύτερης προστασίας:

Η Ευρωπαϊκή Ένωση και η διεθνής νομοθεσία για την ευζωία των ζώων (“animal welfare”) απαγορεύει το φίμωτρο και κάθε άλλου είδους αντικείμενο που παρακωλύει την ελεύθερη αναπνοή καθαρού αέρα και την λήψη τροφής, γιατί προκαλεί δυσφορία και ψυχική διαταραχή στα ζώα. Πώς είναι, λοιπόν, δυνατόν σεις να θέλετε με τόση αυταρχικότητα να επιβάλλετε στους πολίτες σας την μάσκα-φίμωτρο, καθιστώντας μας υποδεέστερους των ζώων;  

Επεκτείνετε συνεχώς την χρήση της μάσκας αλλά δεν καταφέρνετε να αναχαιτίσετε τον ιό. Και παρότι η μάσκα αποδεικνύεται εκ των πραγμάτων απρόσφορο μέτρο, σκέφτεστε να την επεκτείνετε και σε όλους τους εξωτερικούς χώρους. Κι όταν ούτε αυτό θα συγκρατήσει τον “αόρατο εχθρό”, τότε θα μας ζητήσετε να φοράμε μάσκα ακόμη και μέσα στο υπνοδωμάτιό μας! Αίσχος, ντροπή και όνειδος!

 

Απειλές, απειλές, απειλές…

Lockdown, lockdown, lockdown…

Εμβόλιο, εμβόλιο, εμβόλιο…

Μάσκες, μάσκες, μάσκες…

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ: Θα μασκα-σετε ή θα μασκο-τώσετε;

ΥΓ: Πείτε στον κειμενογράφο σας, έναν από τους δύο “αόρατους μαριονετίστες” σας, ότι σας εκθέτει ανεπανόρθωτα στα μάτια του ελληνικού λαού και επίσης ότι τα λογοπαίγνιά του είναι εμετικά. Αν θέλετε σώνει και καλά να τον κρατήσετε, ας διαβάσει τουλάχιστον λίγο Ισοκράτη μπας και βελτιωθεί: «οι λόγοι έχουν τόση δύναμη, που μπορούν και τα μεγάλα να τ’ αναδείξουν μικρά και στα μικρά να προσδώσουν μέγεθος, και τα παλαιά να λεχθούν σαν καινούργια και τα νεότερα να μελετηθούν σαν αρχαία» (βλ. και Ανωνύμου, Περί ύψους, μτφ.: Κ. Χωρεάνθη, εκδ. Αστρολάβος/Ευθύνη, Αθήνα 1991, σελ. 76: «είναι σα να υποσχέθηκε εκ προοιμίου στους ακροατές του το αναξιόπιστο των όσων εγκωμιάζει στον λόγο του»). 

 

Παρασκευή, 25 Σεπτεμβρίου 2020

"Ἄνθρωποι, πτώματα πολιτικά καί ἠθικά, «καναλοκρατοῦν» τή ζωή μας..."

 

 .Μαστιγώνουν ἀλύπητα μία ὄντως κακή πολιτική γιά τήν ὁποία ἔν τινι μέτρω ὑπεύθυνοι ἦσαν κι αὐτοί, μιά πολιτική, πού τούς ἐξέθρεψε καί τούς ἔθρεψε καλά καί περίκαλλα, καί μᾶς ὑπόσχονται «μάννα ἐξ οὐρανοῦ», γιά νά πάρουν τό δικό μας «μάννα», δηλαδή τήν ψῆφο μας, πού εἶναι γι᾽ αὐτούς νάμα, ἅγια κοινωνία γιά νά εἰσέλθουν στόν κάποτε ἱερό ναό τῆς δημοκρατίας, γιά νά συνεχίσουν ἀμετανοήτως –καί συχνά ἀνοήτως– τό ἀνίερο ἔργο, πού μετέτρεψε τήν ἑλληνική πολιτεία σέ ἀθλιοκρατία. Ἰδού ὁ μέγας ἄθλος τους!

Τά λόγια πού ἀκοῦμε εἶναι τόσο φθηνά καί «φτενά» καί λειώνουν μές στό μυαλό μας σάν τή σοκολάτα μέσα σέ φοῦρνο μικροκυμάτων. Οὔτε μιά πρόταση πειστική. Ὅλα κινοῦνται σέ μιά ἀτμόσφαιρα ἀπροσδιοριστίας, ἀοριστίας καί ὁμιχλώδους ὁρολογίας. «Θά, θά, θά, ὅταν... θά»! Καί μετά; «Τά ἴδια Παντελάκη μου, τά ἴδια Παντελῆ μου».
Ἀλλά τώρα νομίζω δέν εἶναι καιρός γιά ἀστεῖα. Λυπᾶμαι πού τό γράφω ἀλλά τόσο καιρό, παρά τόν λεκτικό ταλανισμό, δέν ἄκουσα πρόταση σωτηρίας. Κι αὐτό γιατί λείπει ἡ ἰδεολογία τῆς σκληρῆς ἐργασίας καί τῆς ἐπιχειρηματικῆς αὐτενεργείας. Ὅλα διά τοῦ κράτους, ὑπό τό κράτος πού δυστυχῶς βρίσκεται σέ κατάσταση ἀκρατείας, συγχύσεως καί ἀκρισίας. Δέν προσφέρει «λύσιν πταισμάτων» ἀλλά διάλυση τῶν πάντων. Ὅπου παρεμβαίνει τό κράτος, τά πάντα γίνονται «πούλβερη καί κουρνιαχτός».
Λυπᾶμαι, ἀλλά δύσκολα μπορῶ νά πῶ κάτι καλό γιά τήν ἐξωτερική μας πολιτική. Κι ὅμως ἔχουμε τή μεγαλύτερη σέ βάθος χρόνου διπλωματική πεῖρα. Ἄν ἡ Αὐτοκρατορία τῆς ΚΠόλεως διατηρήθηκε ἐπί 1.000 καί πλέον χρόνια, τοῦτο τό ὀφείλει, περισσότερο καί ἀπό τή στρατιωτική καί οἰκονομική της ἰσχύ, στήν ἄριστα ὀργανωμένη διπλωματία της, ἡ ὁποία διά τῶν Φαναριωτῶν μεταβιβάστηκε στήν Ὀθωμανική Αὐτοκρατορία.
Ξένος ἱστορικός ἔχει γράψει ὅτι οἱ Ἕλληνες, μέσω τῶν Φαναριωτῶν, κυβερνοῦσαν τόν κόσμο, ἀφοῦ αὐτοί μέ τούς περίφημους «δραγομάνους» συντόνιζαν τήν ἐξωτερική πολιτική τῆς Πύλης. Φαναριῶτες ἐπίσης διαμόρφωσαν τήν ἐξωτερική πολιτική τῆς Ἑλλάδος κατά τήν Ἐπανάσταση καί τά μετέπειτα χρόνια, τουλάχιστον μέχρι τίς ἀρχές τοῦ 20οῦ αἰῶνα.
Μπορεῖ νά λέγονται καί νά γράφονται εἰς βάρος τους πολλά, πού ἀρκετά εἶναι σωστά, ἀλλά δέν πρέπει νά ξεχνᾶμε ὅτι αὐτοί θεμελίωσαν ἀπό τό τίποτα ἑλληνικό κράτος –ὅσο μικρό– πού μέσα σέ 90 χρόνια εἶχε τριπλασιασθεῖ. Σήμερα κινδυνεύει νά ἀκρωτηριασθεῖ!
Βέβαια ὑπάρχει καί ὁ Ἰω. Καποδίστριας, ὁ ὁποῖος κατοχύρωσε διπλωματικά τήν ἀνεξαρτησία τῆς Ἑλλάδος καί ἔδιωξε στρατιωτικά ἀπό τά ἐπιδικασθέντα σέ μας ἐδάφη Αἰγύπτιους καί Τούρκους. Ὁ Καποδίστριας ὅμως γαλουχήθηκε πολιτικά-διπλωματικά μέ τή βενετσιάνικη καί ρωσσική διπλωματική παράδοση πού εἶναι ἐν πολλοῖς συνέχεια τῆς βυζαντινῆς. Οὔτε πρέπει νά παραβλέπεται ὅτι ἡ Ἐπανάσταση ἄρχισε μέ τόν Ἀλέξανδρο Ὑψηλάντη καί τελείωσε (μάχη τῆς Πέτρας, 12 Σεπτεμβρίου 1829) μέ τόν Δημήτριο Ὑψηλάντη. Οἱ δύο ἀδελφοί ἦσαν γόνοι μιᾶς ἀπό τίς ἐπιφανέστερες φαναριωτικές οἰκογένειες....
Σήμερα, τί ἀπομένει ἀπό τήν πολυαίωνη αὐτή παράδοση; Τό ὑπουργεῖο Ἐξωτερικῶν, πού κανονικά θά ἔπρεπε νά εἶναι ἡ Μεγάλη Σχολή τῆς Παγκόσμιας Διπλωματίας, διευθυνόμενο κατά κανόνα ἀπό ἀπροσδιόνυσους, ἀκατάρτιστους διπλωματικά καί ἱστορικά ἰσχυρούς κομματικούς παράγοντες, πετυχαίνει πάντα νά κερδίζει χρόνο ὑπέρ τοῦ... ἀντιπάλου! Αὐτό ἐπάθαμε μέ τήν ἄρση τοῦ ἐμπολέμου μέ τήν Ἀλβανία, μέ τήν ἐνδιάμεση συμφωνία μέ τούς Σκοπιανούς καί τίς ποικίλες συμφωνίες μέ τήν Τουρκία.
Μοιραῖα στό διπλωματικό στίβο κυριαρχοῦν –καί ὄχι μόνο τώρα– ἄνθρωποι κατά κανόνα συμβιβαστικοί καί παρά τόν θρυλούμενο ρεαλισμό τους ἀνεδαφικοί στίς ἀντιλήψεις τους καί ἀνίκανοι νά συλλάβουν τήν ὠμή πραγματικότητα, ὅπως αὐτή διαμορφώνεται στή γειτονιά μας καί στό διεθνές πεδίο. Γι’ αὐτό καί δέν προλαβαίνουμε τά γεγονότα· μᾶς προλαμβάνουν καί τρέχουμε πίσω ἀπό τίς ἐξελίξεις, ὅπως ὁ σκύλος τρέχει πίσω ἀπό τήν οὐρά του!
Στίς προτάσεις γιά μία πιό τολμηρή ἐξωτερική πολιτική, ὅπως π.χ. προχώρηση πέρα ἀπό τό εὐτελιστικό «δέν διεκδικοῦμε τίποτα» στό περισσότερο προωθημένο «διεκδικοῦμε» καί μάλιστα πολλά, τό ὑπουργεῖο Ἐξωτερικῶν ἀπαντᾶ σάν κάποιους παλαιούς καλόγηρους μέ ἱερουργικού χαρακτῆρα ἀπαντήσεις περί αἰωνίου κολάσεως κ.λπ. Λές καί ἡ διεκδίκηση τῶν δικαιωμάτων μας εἶναι ἁμαρτία! Ἔτσι βράζουμε στό ζουμί μας. Ἕνας παλιός διπλωμάτης κάποτε εἶπε: πρῶτα μᾶς πλένουν καλά τόν ἐγκέφαλο καί μετά τόν παγώνουν.
Σε κάθε κοινωνία υπάρχουν στοιχεία που δρουν και στοι¬χεία που απλώς υπάρχουν. Άτομα που εργάζονται και άτομα που απλώς «(η)λιάζονται». Ζουν, απολαμβάνοντας την λιακάδα, από το μόχθο και τον ίδρωτα των άλλων. Εμείς οι Νεοέλληνες ειδι¬κά και προνομιακά ζούμε από τους τόκους των προγόνων μας. Όταν θέλουμε να καυχηθούμε, να προβληθούμε και να επιδειχ¬θούμε πάντα στα προγονικά κλέη ανατρέχουμε.
Ό,τι όμως συνιστά έπαινο για τους προγόνους, συνιστά όνειδος για τους απογόνους, όταν σταματούν την πορεία της ιστορικής λαμπαδηδρομίας και την αράζουν σαν τον λαγό που νικήθηκε σε αγώνα ταχύτητας από τη βραδυκίνητη αλλά ακούραστη χελώνα. Οι δάφνες του παρελθόντος μαραίνονται, αν στις παλαιές δεν προστίθενται νέες.
Εξ άλλου στον παγκόσμιο στίβο του σήμερα δεν προσερχόμαστε με τους προγόνους μας, προσερχόμαστε με τον εαυτό μας, με τα έργα τα δικά μας. Τα έργα των προγόνων μας δεν είναι δική μας περιουσιακή κληρονομιά είναι παγκόσμια. Οι πρόγονοί μας δεν δημιούργησαν όσα δημιούργησαν στον τομέα του πνεύματος και των «στοχαστικών εφαρμογών» για να το αφή¬σουν τσιφλίκι σε μάς· το άφησαν για τον κόσμο. Εμείς, ματαιόσχολοι και ματαιόσπουδοι πάντα, νομίζουμε ότι οι πρόγονοι και τα έργα τους μας ανήκουν. Πλάνη! Ανήκουν σ’ εκείνους που τους/τα μελετάνε και όχι σ’ εκείνους που τους/τα παρατάνε. Η προγονική εύκλεια θα είχε κάποια σημασία, αν σ’ αυτή δεν αντιτάσσαμε τη δική μας μιζέρια.
Συνεχώς οι νέοι ακούνε συμβουλές «για το καλό τους». Το καλό, όμως, το σκέφτονται και το λένε οι μεγάλοι, αφού προηγουμένως έχουν κάνει το κακό. 'Έκαναν τη χώρα μας «ρημάδι». Η πολιτική που κανονικά πρέπει να εμπνέει, απογοητεύει. Γιατί μοιάζει με μία θεατρική παράσταση, στην οποία παίζουν οι πολιτικοί σατιρίζοντας τους πολίτες. Είναι ενδεικτικό ότι οι πολιτικοί έχουν εκτοπίσει και τους κωμικούς ηθοποιούς. Αλλ’, όπως έχω ξαναγράψει, όταν οι πολιτικοί της Ελλάδος είναι για γέλια, τότε το μέλλον της Ελλάδος είναι για κλάματα!
Πολλοί -κάτω από το βάρος της οικονομικής κρίσης- μιλούν για παρακμή. Θα προτιμούσα τους όρους απακμή και απνευστία. Λείπει η πνοή δημιουργίας που χαρίζει ψυχική ευρωστία. Το παιδάκι πηγαίνει στο σχολείο αλλά δεν ξέρει για ποιο σκοπό πηγαίνει και για ποιο σκοπό μαθαίνει αυτά τα αβληχρά, δηλαδή ασθενή και πενιχρά πράγματα που μαθαίνει. Δεν του προσφέρεται ένα όραμα, ένα ιδανικό.
Πολεμήθηκε μανιωδώς το «φεγγαράκι μου λαμπρό» που οδηγούσε τα παιδιά στο σχολειό για να μαθαίνουν γράμματα, «γράμματα, σπουδάσματα, του Θεού τα πράγματα». Τώρα μπορεί να μαθαίνει του διαβόλου πράγματα, όπως η κατασκευή βομβών-Μολότωφ.
Τα πιο ευαίσθητα απογοητεύονται. Τα πρώτα όνειρά τους από την καρδιά τους χύνονται στον ποταμό της λήθης. Σε κάποιους δυναμικούς νέους τα όνειρα «ζητούν να πάρουνε εκδίκηση». Και τότε οι νέοι δίνουν τον όρκο της «ώριμης -ίσως και ανώριμης- οργής». Και σηκώνουν, χωρίς συχνά να το συνειδητο¬ποιούν, τη «σταυρωμένη κραυγή» της Ελλάδος.
Αν συχνά μελαγχολώ, δεν είναι γιατί κάποιοι οικονομομετρικοί πίνακες κινούνται σε χαμηλά επίπεδα. Οι λαοί δεν επιβιώνουν με την ευημερία· επιβιώνουν με την ευψυχία. Αυτή στον τόπο μας έχει υποκατασταθεί από την αψυχία.
Κι αυτό διαπερνά σαν διαβρωτικό υγρό τα παιδιά. Ένα μεγάλο σύνολο από αυτά έχει πάψει να λειτουργεί φυσιολογικά. Τα παιδιά παύουν να είναι ...παιδιά. Δεν παίζουν, δεν κινούνται, δεν αθλούνται. Πολλά γίνονται ένας δυσκίνητος όγκος που εκπέμπει «βαρεμάρα». Το χάραγμα-έμβλημα που κυριαρχεί εδώ και δεκαετίες στα μαθητικά θρανία είναι το παθητικό ρήμα «βαριέμαι».
Όντως, το παιδί βαριέται από παντού. Και παραδέρνει σαν «ξυλάρμενο» που το κύμα το ξεβράζει σε κάποια έρημη ακτή. Έτσι βρίσκουν την ευκαιρία οι έμποροι του θανάτου ν’ απλώσουν το δίκτυ των ναρκωτικών πάνω στη νεολαία και οι ψευδαπόστολοι της ανατροπής να εμβολιάσουν τα παιδιά με ιδέες εντροπής. Σε έναν τοίχο σε μια μεγαλούπολη είδα να κυριαρχεί μια ερυθρά επιγραφή; «Μια πόλη που καίγεται είναι σαν λουλούδι που ανθίζει»!
Αν το ήξεραν, το ίδιο θα έλεγαν και οι Τούρκοι, όταν έκαψαν την Σμύρνη...
Δρυόκοπος ο Άρειος
Πηγή:
Σ.Ι.Καργάκος
Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο, κοντινό πλάνο, κείμενο που λέει "ΔΥΣΤΥΧΙΣΜΕΝΕ ΜΟΥ ΛΑΕ ΚΑΛΕ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗΜΕΝΕ. ΠΑΝΤΑ ΕΥΚΟΛΟΠΙΣΤΕ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΠΡΟΔΟΜΕΝΕ. ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ"
9

Τρίτη, 15 Σεπτεμβρίου 2020

Δεν αρέσουμε (εξαιρετικό!)

 

Του Διονύση Χαριτόπουλου



Όταν βρίζεις την πατρίδα σου, είναι σαν να βρίζεις τη μάνα σου. 


ΑΚΟΥΜΕ Ή ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ, καμιά φορά, για το «Ελλαδιστάν», τη «χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας», τους «Ελληνάρες», και άλλα τέτοια.

 Ο αυτοσαρκασμός δεν είναι κακός.
Αντίθετα λειτουργεί λυτρωτικά και, σε ορισμένες περιπτώσεις, επαναφέρει τα πράγματα στις σωστές τους διαστάσεις.
 Η ζημιά είναι ότι μερικοί κοκορόμυαλοι τα παίρνουν σοβαρά. Τα πιστεύουν και θεωρούν εαυτόν, ανώτερο της χώρας. Ανήκουν σε κάποια ελίτ εκλεκτών και ο τόπος τους πέφτει στενός.


Όλα τους ξινίζουν. Είναι σε διαρκή παρεξήγηση, με τους άλλους. Η χώρα είναι καθυστερημένη, η Αθήνα κακάσχημη, οι άνθρωποι βιλγκέρ. Δεν βρίσκουν πουθενά κάτι αξιόλογο, αντάξιό τους.

Εγώ, που είμαι βαθιά ερωτοχτυπημένος με κάθε γωνιά της χώρα μας, πιστεύω πως όταν βρίζεις την πατρίδα σου, είναι σαν να βρίζεις τη μάνα σου.

Θέλουν να φύγουν, να πάνε αλλού. Στο καλό. Και ας επιστρέφουν τα καλοκαίρια με τη γνωστή ανοησία: «Η Ελλάδα είναι καλή μόνο για διακοπές»

Ορισμένοι είναι συστηματικοί φαρμακομύτες. Αναρωτιέσαι αν υπάρχει κάτι εδώ γύρω, που δεν έχουν βρίσει ή κριτικάρει εντελώς αρνητικά. «Μόνο στην Ελλάδα γίνονται αυτά», πιπιλίζουν. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη μπουρδολογία.

Δεν έχουμε την αποκλειστικότητα σε καμία από τις παθογένειες του δυτικού κόσμου. Στα βασικά, είμαστε ολόιδιοι. Η ειδοποιός διαφορά, είναι το μέγεθος, ο πλούτος και η δύναμη των μεγάλων κρατών, που τους επιτρέπει να απορροφούν πιο ανώδυνα τους κραδασμούς από σκάνδαλα, αδικίες, ρεμούλες.

Φυσικά, κάθε χώρα έχει και τις δικές της ιδιαιτερότητες. Καλές, κακές, χείριστες, υπέροχες, ανυπόφορες.

Μόνο που υπάρχει και κάτι που λέγεται αγάπη. Είναι αυτό που σε κάνει να κατανοείς και να συμμερίζεσαι τις αδυναμίες του άλλου. Κι αναρωτιέσαι, εντάξει, δεν σέβονται τον τόπο. Αλλά δεν τον πονάνε;

Και όπως πιστεύω εγώ, που είμαι βαθιά ερωτοχτυπημένος με κάθε γωνιά της χώρα μας, όταν βρίζεις την πατρίδα σου, είναι σαν να βρίζεις τη μάνα σου.

http://resaltomag.blogspot.com/

Το διαβάσαμε εδώ:
http://blogvirona.blogspot.com/2020/09/blog-post_21.html

Κυριακή, 12 Ιουλίου 2020

Τζαμί-Αγιά Σοφιά-Ο απόλυτος εξευτελισμός της Ελλάδας-Ο τέλειος διασυρμός της Δύσης


Του Παναγιώτη Λαφαζάνη

Ο Ερντογάν απέδειξε για άλλη μια φορά ότι δεν λέει απλώς λόγια. Αυτό που λέει, συνήθως το κάνει πράξη.
 Η Αγιά Σοφιά, αυτό το μεγαλειώδες μνημείο του παγκόσμιου πολιτισμού, το σύμβολο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας στο απόγειό της, το τελευταίο πιο μεγαλοπρεπές, ένδοξο και καλαίσθητο απομεινάρι του Ελληνισμού στην Ανατολή και το μεγαλύτερο ιστορικό σύμβολο του Χριστιανισμού, ιδιαίτερα της Ορθοδοξίας,
μετατράπηκε ανυπεράσπιστο και εγκατελειμμένο από όλη την πολιτισμένη ανθρωπότητα, μέσα σε μια νύχτα σε τζαμί!
Η υποτελής Ελλάδα και σύσσωμη η ψοφοδεής Δύση έχουν μείνει αποσβολωμένοι μπροστά στην αποφασιστικότητα και τη θρασύτητα της τουρκικής απόφασης και απλώς ψελλίζουν κάποιες ακαταλαβίστικες φοβικές, αμήχανες, αναιμικές και ανούσιες κριτικές, που περισσότερο προσφέρονται για οίκτο και περιφρόνηση προς όσους τις εκστομίζουν, ενώ οι ΗΠΑ, με μια δήλωση ντροπής, τόνισαν ότι “ανυπομονούν” να μάθουν τα σχέδια της τουρκικής κυβέρνησης για το πως η Αγιά Σοφιά θα “παραμείνει προσβάσιμη σε όλους“!.
Πολλοί στη Δύση δίνουν πολλές ερμηνείες στην απόφαση του Ερντογάν για την Αγιά Σοφιά και φυσικά στο παιχνίδι της λύσης αυτού του αινίγματος μετέχει με τον πλέον καταγέλαστο τρόπο και η Ελλάδα.
Οι περισσότεροι ερμηνεύουν τη στάση του Ερντογάν με εσωτερικές πολιτικές και εκλογικές σκοπιμότητες, άλλοι με την προσπάθεια Ερντογάν να υποσκελίσει τον Κεμάλ και άλλοι θεωρούν την κίνηση Ερντογάν ως αδιέξοδο αντιπερισπασμό, ο οποίος θα πληρωθεί, υποτίθεται, ακριβά από τον ίδιο και την Τουρκία.
Δυστυχώς, όλοι αυτοί μάλλον βρίσκονται, όπως βρίσκονται εδώ και πολλά χρόνια, εκτός κάθε πραγματικότητας και σκέφτονται με όρους άλλων εποχών και άλλων καταστάσεων στην περιοχή μας, την Ευρώπη και τον κόσμο, καταστάσεων που έχουν παρέλθει ανεπιστρεπτί.
Δυστυχώς στη Δύση και πολύ περισσότερο στο προτεκτοράτο που λέγεται Ελλάδα, δεν θέλουν να αντιληφθούν ότι η βαθύτατα στρατηγική κίνηση του Ερντογάν, δεν ήταν καθόλου μια πράξη άμυνας αλλά πρώτα από όλα και κυρίως μια πολιτική και πολιτισμική κίνηση “ματ” του καθεστώτος του, η οποία αντιπροσωπεύει μια σχεδιασμένη στρατηγική επίθεσης, που από καιρό ξεδιπλώνει η Τουρκία, απέναντι σε μια ξιπασμένη, μέσα στη μιζέρια της και την φθίνουσα παρακμιακή πορεία τηςΔύση και απέναντι σε ένα μουσουλμανικό κόσμο που αναζητεί ηγεσία για να τονίσει την παρουσία του και για να εκφράσει τις φιλοδοξίες του στην παγκόσμια σκηνή.
Ο Ερντογάν και ο τουρκικός νεοθωμανισμός με “σύγχρονο” ισλαμικό προσωπείο, το οποίο θεωρούν ότι ταιριάζει στις περιστάσεις, έχουν εντοπίσει εδώ και καιρό το διπλό κενό στην Ανατολική Μεσόγειο, την Μέση Ανατολή, την Κεντρική Ασία, την Βόρεια και Υποσαχάρια Αφρική και εν μέρει στα Βαλκάνια. Αφενός το κενό δυτικής ισχύος σε όλες αυτές τις νευραλγικές περιοχές, που διαμορφώνεται από την κρίση, την απόδραση και την φθίνουσα πορεία των ΗΠΑ και της Ευρώπης και το κενό μιας μουσουλμανικής ηγεσίας, που θα μπορέσει να εκφράσει, πέρα από τις ακραίες λογικές τύπου Al Qaida, τον μουσουλμανικό κόσμο, κάτι, που είναι αδύνατον, πλέον, να συμβεί κάτω από άνευρες και υποδουλωμένες στη Δύση κοσμικές ηγεσίες.
Αυτό το κενό επιχειρεί να καλύψει το καθεστώς Ερντογάν, προβάλλοντας μια νέα τουρκική ηγεμονία στην περιοχή και εκεί αποβλέπουν τόσο η θεωρία της “γαλάζιας πατρίδας” και η στήριξη παντού των “Αδελφών Μουσουλμάνων” και των μουσουλμανικών

Πέμπτη, 18 Ιουνίου 2020

ΚΑΙ ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΣΤΩΜΟΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΑΡΓΟΛΙΔΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ «ΤΕΤΡΑΓΩΝΗ ΓΗ»

Σεβασμιώτατε, αρχικά ζητώ συγγνώμη, που τολμώ να γράψω κάτι, ενώ δέν είμαι ούτε άγιος, ούτε θεολόγος, ούτε ιερέας ούτε μοναχός αλλά ο τελευταίος των πιστών, πλην όμως μετέχω στο χριστεπώνυμο πλήρωμα της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ελλάδας. 

 Σας δηλώνω μάλιστα ότι επώνυμα και «παρρησία θα λαλήσω» έχοντας και τη σχετική ευλογία του γέροντος πνευματικού. Κι αυτό γιατί όπως είπε και ο Όσιος Εφραίμ Κατουνακιώτης (μια και τον αναφέρατε) «είπε ο γέροντας, είναι σαν να το είπε ο Χριστός».


Έπεσε στην αντίληψή μου πρόσφατα το άρθρο σας  '«Η γη είναι τετράγωνη!» για διάφορα ενδοεκκλησιαστικά συμβάντα με αφορμή τον θρυλούμενο ιό, όπως για παράδειγμα το να κατηγορούνται επίσκοποι από άμβωνος, να θεολογούν λαϊκοί και διάφορα άλλα. 

Έχοντας υπάρξει αναγνώστης του βιβλίου σας «Ο Θεός είναι άπαιχτος», ομολογώ ότι με απογοήτευσε ο τίτλος του άρθρου σας. Θα περίμενα από σας κάτι σε σχέση με τον Θεό (πχ. "Ο Θεός είναι Παντοδύναμος") κι όχι σε σχέση με επιστημονικά κουρελουργήματα, όπως η επιπεδότητα της γης, η δαρβίνεια θεωρία ή το Big bang κι άλλα παρόμοια, που αποπνέουν την ασεβή δυσοσμία της "σημερινής" αντίχριστης επιστήμης, που πρωταρχικό στόχο έχει την άρνηση και απόκρυψη του Θεού.

Σας θυμίζω ότι η σημερινή επιστήμη (με αόριστη-άγνωστη αυθεντία και πηγή εντολών) είναι αυτή, που δολοφονεί έμβρυα (αυτό που η Ορθοδοξία θεωρεί από τα αισχρότερα σύγχρονα αμαρτήματα - τα θύματα μόνο από εκτρώσεις είναι πολύ περισσότερα από τα θύματα του ιού), που αλλάζει φύλο στους ανθρώπους (τι ύβρις προς τον Δημιουργό...), που στειρώνει πλανημένα 15χρονα κορίτσια, που δολοφονεί με ελαττωματικά εμβόλια παιδάκια σε υπανάκτητες χώρες, που επαγγέλεται μείωση του πληθυσμού της γης, που αποπειράται στις μέρες μας να αλλοιώσει το DNA των ανθρώπων (όπως καυχάται ανερυθρίαστα και "εωσφορικά"), που καταστρέφει το οικοσύστημα της γης, που αλλάζει τον καιρό του πλανήτη και πάμπολλα άλλα, που ζέχουν εωσφορικούς πόθους και επιταγές.

Ατυχώς δεν ένοιωσα κάποια πνευματικότητα από το άρθρο σας αλλά μόνο κοσμικό φρόνημα. Μακάρι να μην είναι το επίπεδό μου ικανό να αντιληφθεί την πνευματικότητά του. Αλλά και πάλι δεν είδα την μακροθυμία ενός Αποστολικού διαδόχου... 

 «…Η αγάπη μακροθυμεί, αγαθοποιεί∙ η αγάπη δεν φθονεί∙ η αγάπη δεν αυθαδιάζει, δεν επαίρεται, δεν ασχημονεί, δεν ζητεί τα εαυτής, δεν παροξύνεται, δεν διαλογίζεται το κακόν∙ δεν χαίρει εις την αδικίαν, συγχαίρει δε εις την αλήθειαν. Πάντα ανέχεται, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει…» (Α΄Κορ.ιγ΄,4-7). 

 Δείτε τώρα αν αυτό ταιριάζει στο ύφος του άρθρου. Κάποτε εκφράζοντας ηπιότερες κρίσεις για άτομα με διαπιστωμένη κακία άκουσα από τον πνευματικό το εξής : "οι γέροντες ποτέ δεν θα εκφράζοντας έτσι" και "δαγκώθηκα" αναρωτούμενος τι πήχυ μου έβαλε ο πνευματικός, πόσο μάλλον αν είχα περιβληθεί το "αγγελικό σχήμα"; Ας μην ξεχνάμε ότι όλοι "σε ένα καζάνι βράζουμε" («δώσω υμίν άρχοντας κατά τας καρδίας υμών» PG 89, 476BC).

Σαν επίσκοπο λοιπόν, σαν Αποστολικό διάδοχο, (τον αρμοδιότερο γι αυτά που ρωτώ) σας απευθύνω κάποια ερωτήματα, ώστε να φωτιστούμε και να σβήσουν οι τυχόν πλάνες και κακοί λογιασμοί (που θα έλεγε ο Όσιος Γέροντας Παΐσιος) αναλύοντας κάποια σημεία του άρθρου σας αλλά και άλλα, που με προβλημάτισαν και με σκανδαλίζουν :

1 – Σεβασμιώτατε, ενώ σεις απαγορεύετε να μιλούν για θεολογικά θέματα όσοι δεν ξέρουν (ειδικά λαϊκοί, που δεν έχουν ανοίξει Αγία Γραφή....), δεν θα σας απαγορεύσω, που αντίστοιχα μιλάτε για θέματα επιστημονικά (που είναι και δικά μου χωράφια, σαν κατά κόσμον επιστήμονα) αλλά θα προσπαθήσω να σας δώσω ταχύτατα το πλαίσιο και τη σχέση επιστήμης και Ορθοδοξίας, που μάλλον αγνοείτε, τιμώντας τον Ελληνισμό που πάντα διέδιδε την γνώση (την όποια και όση λίγοστή επιστημονική γνώση τέλος πάντων διαθέτω) : 

Ο γενικός ορισμός της Επιστήμης μας δόθηκε από τον Σωκράτη καθώς δηλώνει σαφέστατα (και με περισσή ταπεινότητα) ο πνευματικός του εγγονός Αριστοτέλης, ενώ ο ίδιος θεωρείται από τη Δυτική διανόηση ο εδραιωτής τόσων και τόσων επιστημών. 

Επιστήμη είναι η προσπάθεια ανακαλύψεως της μοναδικής αλήθειας του πεδίου της, όχι όμως μια "κομπογιαννίτικη" προσπάθεια αλλά η με ειρμό και ακρίβεια δόμηση γνώσης.

 Χωρίς μοναδική αλήθεια δεν νοείται Επιστήμη αλλά είναι τέχνη, κι αυτό θέτει εκτός σημερινές επιστήμες όπως Νομικά, Οικονομικά (θεωρητικές επιστήμες) κ.α. αφού δεν έχουν μια μοναδική αλήθεια (που η προσπάθεια αναζήτησής της καταδεικνύει ότι είναι Επιστήμη).

 Άρα μιλάμε για τις θετικές λεγόμενες Επιστήμες, όπως Φυσική, Μαθηματικά, Ιατρική, Βιολογία κ.α. Στο κριτήριο της μοναδικής Αλήθειας υπάρχει μια εξαίρεση στις θεωρητικές επιστήμες, η Ορθόδοξη Χριστιανική Θεολογία, που όμως έχει εντελώς διαφορετική προσέγγιση της Αλήθειάς της αφού είναι μόνον εξ Αποκαλύψεως κι όχι με την λεγόμενη επιστημονική μέθοδο. 

 Είναι δε κρίμα, που οι περισσότεροι σημερινοί επιστήμονες αγνοούν αυτές τις παραμέτρους, την "Επιστημιολογία" τολμώ να ονοματίσω. Πως λοιπόν εκφράζεστε υπέρ της σημερινής Επιστήμης; Έχετε σπουδάσει και ασκήσει μια από αυτές; Έχετε μελετήσει επιστημονικά βιβλία; 

 Έχετε διαβάσει το πως δομείται, αναπτύσσεται και τελικά εφαρμόζεται στη πράξη ή και διαστρέφεται μια θετική επιστήμη; Ο Πλάτων έλεγε "καθένας δικαιούται να έχει γνώμη, γνώση όμως για να τεκμηριώνει τη γνώμη έχει;" αυτό που λέει ο θυμόσοφος λαός "ο καθένας στο είδος του και ο Λουμίδης στους καφέδες του".

Αν υποθέσουμε ότι είστε δέκτης κάποιων "επιστημονικών" απόψεων (αυτών που η κυβέρνηση προωθεί), σεις σαν εκκλησιαστικός παράγοντας γιατί δεν ενημερώνεστε και από αντίθετες επιστημονικές απόψεις; Ο πάπας πρεσβεύει το "πίστευε και μη ερεύνα". 

 Οι αρχαίοι μας πρόγονοι έλεγαν "μηδενί δίκην δικάσεις πριν αμφοίν μύθον ακούσεις". Σεις τους ακούσατε; Και γιατί να μην ισχύει το «ερευνάτε τας Γραφάς» του Χριστού και για τα μη εκκλησιαστικά θέματα, μιας και τα αναγορεύετε ανώτερα των εκκλησιαστικών; 

 Γιατί ο λόγος σας ακούστηκε σαν παρατηλεοπτικός, υποστηρικτικός του κυβερνητικού αφηγήματος, του βασισμένου σε διαπλεκόμενους "επιστήμονες" που αγνοεί την άλλη πλευρά, που έχει και αξιολογότερη επιστημοσύνη; 

 Αλήθεια ρωτήσατε αν υπάρχει πουθενά μελέτη για την εκτεταμένη χρήση μάσκας; Για να αναπνέεις επί ώρες τα "καυσαέριά σου"; Αυτή τη μάσκα, που στην αρχή δεν ήξεραν οι "επιστήμονες" (τρομάρα τους) αν πρέπει να την φοράμε και αίφνης την επέβαλαν; Πως θεωρείτε ότι ταιριάζει με το αυτεξούσιο;

Κυρίως όμως βάλτε το χέρι στη καρδιά και απαντήστε : Η ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ΣΤΟ ΔΙΑΒΑ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ ΠΕΡΑΣΕ ΕΝΑ ΣΩΡΟ ΦΡΙΚΤΩΝ ΑΣΘΕΝΕΙΩΝ ΟΠΩΣ ΠΑΝΟΥΚΛΑ, ΠΑΝΩΛΗ, ΧΟΛΕΡΑ κ.α. 

 ΠΟΤΕ ΜΙΑ ΑΣΘΕΝΕΙΑ ή ΠΑΝΔΗΜΙΑ ΑΛΛΑΞΕ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ, ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΟΥ "ΜΥΘΟΥ ΤΟΥ ΙΟΥ" ΔΙΑΚΗΡΥΞΑΝ ΟΛΑ ΤΑ "ΕΩΣΦΟΡΙΚΑ ΙΕΡΑΤΕΙΑ" ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΩΝ ΤΟΥΣ, ΟΤΙ Η ΖΩΗ ΜΑΣ ΑΠΟ ΔΩ ΚΑΙ ΠΕΡΑ ΘΑ ΑΛΛΑΞΕΙ; ΠΡΟΦΗΤΕΣ ΗΤΑΝ;

2 – Με βάση την Αγία Γραφή και την πατερική παράδοση (την εξ Αποκαλύψεως Αλήθεια δηλαδή) δημιουργός του κτιστού κόσμου είναι ο Τριαδικός Θεός, η δε Επιστήμη είναι η προσπάθεια γνώσης του κτιστού κόσμου. 

 Μια προσπάθεια μάταιη ως τώρα διότι η Αλήθεια του κόσμου δεν ανακαλύπτεται αλλά μόνον αποκαλύπτεται και η όποια ως τώρα γνώση είναι χαρισμένη από Εκείνον. «Πάσα δόσις αγαθή και παν δώρημα τέλειον, άνωθεν εστί καταβαίνον εκ Σου του Πατρός των φώτων» δεν ψέλνετε στη Θεία Λειτουργία; Την αλήθεια βέβαια ψάχνει η επιστήμη, σαν τμήμα της Αλήθειας του Δημιουργού αλλά με ποιό ήθος, το σατανικό, που προανέφερα κατ' επιταγή της όποιας νομοθεσίας της πολιτικής εξουσίας; 

 Γιατί της μεν εξ Αποκαλύψεως Αλήθειας πιστοποιητής είναι ο Δημιουργός, της επιστήμης του κόσμου ποιός είναι; Ο κάθε Soros ή Gates ή όποιος επιχειρηματίας "αγοράζει" συνειδήσεις, ιδρύματα και ανθρώπους για οικονομικές ή άλλες επιδιώξεις προωθώντας τες μέσα από τα τηλεοπτικά κυκλώματα, που τους ανήκουν; Από εκεί ενημερώνεστε;

Πραγματικά διαβάζοντας το άρθρο σας ξανά και ξανά απογοητεύομαι. Σαν Αποστολικός διάδοχος έχετε πλήρη κι άμεση πρόσβαση στην Αλήθεια του Κόσμου. Φωτισμένοι αγιορείτες γέροντες έχουν πει ότι είναι εφικτότατο με κατάλληλες "προεργασίες" να μιλούν με αγγέλους ή αγίους ή και ακόμα τον ίδιο τον Χριστό, ειδικά για αυτούς που έχουν περιβληθεί το αγγελικό σχήμα, όπως σεις. 

 «Αιτείτε, και δοθήσεται υμίν· ζητείτε, και ευρήσετε· κρούετε, και ανοιγήσεται υμίν. πας γαρ ο αιτών λαμβάνει και ο ζητών ευρίσκει και τω κρούοντι ανοιγήσεται» (Ματθ.7,7-8) δεν είπε ο Χριστός; Πως αποστρέφεστε λοιπόν την πραγματική Αλήθεια κι αφήνεστε στην αντιεπιστημονικότατη πληροφόρηση των καναλιών; Ειδικά όταν δεν έχετε τα επιστημονικά κριτήρια για να την φιλτράρετε;

Πως η Ιεραρχία της Ελλάδας "αναθέτει" τη σωτηρία από τον θρυλούμενο πανδημικό ιό στην επιστήμη εξοβελίζοντας από την περίσταση τον Θεό; Όταν έχεις πρόβλημα απευθύνεσαι στην "αντιπροσωπεία" ή "εξουσιοδοτημένο συνεργείο" και όχι στο μουτζούρη της γειτονιάς σου, που το βράδυ μπορεί να κάνει και τον "νονό"; 

 Δεν είναι έλλειψη πίστης το να βάζουμε στην άκρη τον Χριστό; Έλαβε υπ'όψη της η ιεραρχία το «Χωρίς εμού ου δύνασθε ποιείν ΟΥΔΕΝ»; Και πως απεμπολεί τον επί αιώνες εκκλησιαστικό "μηχανισμό" της σωτηρίας (λειτουργίες, λιτανείες κλπ);

3 – Σεβασμιώτατε, η ζωή καθενός ανήκει στον ίδιο και είναι χαρισμένη από τον Θεό, στον Οποίον μόνον ο καθένας είναι υπόλογος για αυτή. Στη Θεία Λειτουργία, οι κληρικοί ψέλνετε «Της Παναγίας, αχράντου, υπερευλογημένης, ενδόξου, Δεσποίνης ημών, Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας μετά πάντων των αγίων μνημονεύσαντες, εαυτούς και αλλήλους και πάσαν την ζωήν ημών Χριστώ τω Θεώ παραθώμεθα». 

 Επανάληψη : 

«...ΚΑΙ ΠΑΣΑΝ ΤΗΝ ΖΩΗΝ ΗΜΩΝ ΧΡΙΣΤΩ ΤΩ ΘΕΩ ΠΑΡΑΘΩΜΕΘΑ». 

 Η ιεραρχία της Ελλάδας με ποιό δικαίωμα παραθέτει σε "άγνωστους"τη ζωή μας ; Έχει ιδιοκτησιακό δικαίωμα; Από ότι γνωρίζω έχει ποιμαντική αποστολή, σεβόμενη το αυτεξούσιο καθενός, που και αυτό είναι χαρισμένο από τον Δημιουργό. Πως λοιπόν το παραβαίνει; Και που παραθέτει τη ζωή μας; ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΗΜΗ; Αυτή που εωσφορίζει; Τη δολοφόνο ζώντων με πνοή Θεού εμβρύων; Πως περιμένουμε το έλεος του Θεού όταν δεν τηρούμε αυτά που υποσχόμαστε;

4 – Σεβασμιώτατε, από ετών υπάρχει Επιστήμη με αντικείμενο την ψυχή, το κατ' εξοχήν αντικείμενο της Εκκλησίας του Χριστού. Αν αύριο σας ζητηθεί από την Ψυχολογία η αρμοδιότητα των ψυχών μας θα συναινέσετε με βάσει τα ήδη πεπραγμένα περί των ζωών μας;

5 – Σεβασμιώτατε, πως η Ιεραρχία τοποθετεί το κτιστό (την επιστήμη) άνωθεν του Άκτιστου; Μα αυτό δεν έκανε ο Εωσφόρος; Θέλησε να τοποθετήσει τον θρόνον του άνωθεν του Δημιουργού. "ΚΑΙ ΕΦΑΓΕ ΤΑ ΜΟΥΤΡΑ ΤΟΥ". Πόσο άφρων μπορεί να είναι κάποιος να επαναλαμβάνει τα παθήματά του, αυτά που ο κλήρος μας διδάσκει καθημερινά να αποφεύγουμε αλλά ο ίδιος δεν δείχνει να τηρεί;

Επιπλέον η ιεραρχία στερεί την ελπίδα από αυτούς που η επιστήμη "ξεγράφει". Ποιός πλέον θα καταφύγει στον Δημιουργό για το θαύμα (που τόσα και τόσα γίνονται καθημερινά) όταν κλονίζει τη δύναμη της Πίστης; Πως απαξιώνει την Παντοδυναμία του Θεού, αυτή που οι θεόπεμπτοι ηρωικοί αγωνιστές του 1821 διατράνωναν ψέλνοντας : «Θεέ μου Παντοδύναμε, Μεγάλο τ' Όνομά Σου! Φύλλο δεν πέφτει απ'το δεντρί, χωρίς το Θέλημά Σου..!!»

 Με αυτή την απόλυτη Πίστη έκαναν στο όνομα του Χριστού το μεγαλύτερο θαύμα ποτέ επί γης : "την Ανάσταση ενός 400 ετών κεκοιμημένου γένους"! Για σκεφθείτε το καλά, έχει ξαναγίνει; Δυστυχώς στις μέρες μας η ιεραρχία δεν αντιδρά στη πολλαπλή και διαρκή σκύλευση της μνήμης και σπίλωση της προσφοράς τους.

 Σε πολλές μητροπολιτικές ιστοσελίδες υπάρχει ανάρτηση, που παρουσιάζει ότι ο θεοφιλέστατος κυβερνήτης Καποδίστριας έκλεισε τις εκκλησίες λόγω πανδημίας, αντιγραμμένη στα τυφλά από ύποπτη ιστοσελίδα κι ενώ έχει διαψευστεί από έγκυρες πηγές με βάσει τον Σπυρίδωνα Τρικούπη (υπουργό της τότε κυβέρνησης και ιστορικό της εποχής) κανείς από την ΔΙΣ δεν ασχολήθηκε να αποκαταστήσει τη μνήμη του κυβερνήτη. 

 Αναρωτιέμαι γιατί η ΔΙΣ υπερασπίζεται την κυβέρνηση, που μόνον αυτή βοηθά η συγκεκριμένη ανάρτηση. Αναρωτιέμαι το "ο νεκρός δεδικαίωται" το ξεχνά η ΔΙΣ ή μήπως αγνοεί τα περί περιϋβρύσεως νεκρού; 

 Ούτε υπερασπίστηκε την κατηγορία για το "Σώμα και Αίμα του Κυρίου". Ποιός αντιδρά στον εωσφορικής καταβολής προπαγανδιστικό μηχανισμό, στο "πες, πες, πες όλο και κάτι θα μείνει"; Έτσι αναρωτιέμαι γιατί έχει αποστασιωποιηθεί η ΔΙΣ τόσο από την Αλήθεια, όταν σαν Εκκλησία πρέπει να είναι η «Κιβωτός της Αλήθειας». Είναι τελικά;

6 – Σεβασμιώτατε, γράφετε "Αφήνω δε τη «διδασκαλία, τις παραινέσεις, τις οδηγίες» λαϊκών μελών της εκκλησίας προς τη Σύνοδο, τους επισκόπους, τους κληρικούς.

 Άνθρωποι που δεν έχουν ανοίξει ούτε την Αγία Γραφή και η μόνη «πνευματική» τροφή τους είναι τα χαμηλού επιπέδου θρησκευτικά περιοδικά και εφημερίδες, έχουν την απαίτηση από κατηχούμενοι να γίνουν κατηχητές, από μαθητές να γίνουν δάσκαλοι."

 Αλήθεια στους διακεκριμένους ιερείς και θεολόγους γνώστες της Θεολογίας (που δεχτήκατε ότι υπάρχουν) και που εκφράστηκαν θεολογικά γιατί δεν απάντησε η ιεραρχία θεολογικά, ώστε να τεθούν στη σωστή βάση τους τα θέματα και μεις οι πιστοί να φωτιστούμε;

7 – Σεβασμιώτατε, ο Σωκράτης (αν και προχριστιανικός) δίδαξε «Εν οίδα, ότι ουδέν οίδα» πόσο μάλλον η Ορθοδοξία... Η εκκλησιαστική ιστορία έχει αποδείξει επανειλλημένα ότι ο εκκλησιαστικά ανώτερος δεν είχε πάντα δίκιο και γι αυτό η Ορθοδοξία διατήρησε το Συνοδικό σύστημα (μέχρι προχθες που μητροπολίτες κατήγγειλαν ότι καταργήθηκε!!!) ενώ οι πλανημένοι παπικοί υιοθέτησαν το αλάθητο. 

 Άραγε τι θα γινόταν αν ο Νεστόριος αφηνόταν να επιβάλει τις αιρετικές δοξασίες του με την αυθεντία του σαν Οικουμενικός Πατριάρχης; Θα είμασταν όλοι αιρετικοί σήμερα; Ή τι θα γινόταν αν ο Άγιος Μάρκος Ευγενικός δεν αντιδρούσε ΜΟΝΟΝ ΑΥΤΟΣ στην ένωση των εκκλησιών, σε αντίθεση με ΟΛΟΥΣ (ναι ΟΛΟΥΣ) τους ανωτέρους του εκκλησιαστικά;

 Σας θυμίζω δε αυτό που συνεχώς από άμβωνος ο κλήρος κατηχεί : Εκκλησία είμαστε όλοι, κληρικοί και λαϊκοί, με κεφαλή τον Ιησού Χριστό. Αυτόν πότε Τον ρωτήσατε; Όπως έκαναν στις Οικουμενικές Συνόδους οι μετέχοντες και στο τέλος έλεγαν "συμπροσευχηθήκαμε στο Θεό και το Άγιο Πνεύμα μας φώτισε...". Συνέβη κάτι ανάλογο με τις πρόσφατες αποφάσεις; Αλλά τι λέω; Συλλειτουργός σας μητροπολίτης δήλωσε δημόσια ότι άλλο αποφασίσατε και άλλο ... κάποιος διέταξε...

Σας παραθέτω ένα απόσπασμα από την ιστορία μας :

Και να ‘ναι ο Φαρμακίδης με τον Καΐρη, και ο ένας ο Καΐρης να λέει βασφημίες κατ’ Αυτής της Κυρίας Θεοτόκου. Να αρνείται το Αειπάρθενο της Παναγίας... Και πάει μια μέρα ο Κολοκοτρώνης και τον πιάνει απ’ τα γένια τον Καΐρη, που ήταν παπάς! Προσέξτε. Έχουμε κι αυτά, έχουμε τους τάχα καλλιεργημένους, τους ''μορφωμένους'', τους λιμοκοντόρους, έχουμε κι αυτούς. 

 Και είπε ότι η Παναγία δεν είναι Αειπάρθενος. Γιατί είχε πάει στις Εσπερίες ο Καΐρης... Και πάει ο Κολοκοτρώνης και ο Μακρυγιάννης και τον εσπάνε στο ξύλο και του λένε : «Αυτό, για την Αειπαρθενία της Παναγίας», του είπανε. «Εσύ», λέει, «πράγμα τζιβαέρικο που είναι η Πίστη μας, θα πεις εσύ για την Παναγία; 

 Να και τούτη, να και τ’ άλλη...» Τον εκάμαν τον παπά μαύρο. Το καταλάβατε; Τον Καΐρη. Τον Θεόφιλο Καΐρη, που του ‘χουνε αδριάντα εκεί στην Άνδρο. Του ‘χουνε μία προτομή με τα γένια του κει πέρα. Τί να τον κάμεις; Φτύσιμο θέλεις αφού είπες για την Παναγία μας. Και είχε κακό θάνατο κιόλας...

Ο Παπουλάκος; Τον εψήσανε ζωντανό τον Παπουλάκο. Τον εκλείσανε - η Ιερά Σύνοδος τον έκλεισε, ποιός τον έκλεισε; - γιατί έλεγε απλά... 'ούκ επ’ άρτω μόνω ζήσεται άνθρωπος'', πρέπει να πιστεύουμε στον Χριστό, θέλουμε ο βασιλιάς μας να είναι Χριστιανός, θέλουμε να ‘χουμε χριστιανικούς νόμους, θέλουμε να μας αφήσετε τα Μοναστήρια μας, μην μας πειράζετε τα Μοναστήρια μας, και ν’ αγαπάτε τον λαό... 

 Αυτά έλεγε ο Παπουλάκος και όλα αυτά θεωρήθηκαν αφορμή ''ανταρσίας'' και τον κλείσανε μέσα τη αδεία της Ιεράς Συνόδου, η οποία έκανε και κάτι χειρότερο. Τί έκανε; Του απαγόρευσε τη Θεία Κοινωνία. 

 Γιατί; Τί έκανε; Πόρνος ήτανε; Μοιχός ήτανε; Παλιάνθρωπος ήτανε; Αυτά τα αμαρτήματα κλείνουνε τη Θεία Κοινωνία. Τί έκανε ο άνθρωπος; Αντιστρατεύτηκε την εκκλησιαστική αρχή του τόπου μαζί με τον βασιλέα. Τ΄ ακούτε; Γι’ αυτό, τί να δει ο Θεός;

Τι να δει ο Θεός;;; Μετά ρωτάμε γατί γίνονται αυτά στις μέρες μας. Λοιπόν λαϊκοί και "αγράμματοι" οι Κολοκοτρώνης και Μακρυγιάννης αλλά από την πράξη τους σύρθηκε η τότε Σύνοδος να αφορίσει τον Καϊρη ΕΝΩ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΑΜΕΣΑ ΝΑ ΕΠΙΛΗΦΘΕΙ ΤΩΝ ΠΡΟΣΒΟΛΩΝ ΠΡΟΣ ΤΗ ΘΕΟΤΟΚΟ.

8 – Σεβασμιώτατε, γράφετε στο άρθρο «Μεγάλη Παρασκευή πρωί, την ώρα που ο Χριστός «περί ημών οδυνάται», κληρικοί να αστράφτουν και να βροντάνε εναντίον των επισκόπων και της Συνόδου. Και αυτοί οι κληρικοί, σα να μη συμβαίνει τίποτα, την άλλη μέρα να λειτουργούν και να λένε «εν πρώτοις μνήσθητι Κύριε του Αρχιεπισκόπου ημών…» και να λειτουργούν στο αντιμήνσιο με την υπογραφή του επισκόπου!

 Ειλικρινά, δεν μπορώ να τα καταλάβω." Προσωπικά σκανδαλίζομαι όταν αρκετοί επίσκοποι (με τον αρχιεπίσκοπο πρώτο - δεν είδατε φωτογραφίες του να συμμετέχει σε μασονικές αλύσσους;) με το ίδιο χέρι υπογράφουν το αντιμήνσιο και με το ίδιο χαιρετούν όργανα του διαβόλου (μασόνοι κλπ) όταν συναγελάζονται φανερά και προβεβλημένα. 

 Και με το ίδιο χέρι ακουμπούν τα Τίμια Δώρα επί της Αγίας Τραπέζης... Ο Χριστός πάτησε και κατήγγειλε σαν απάνθρωπο τον διάβολο και οι Πατέρες της Εκκλησίας δίδαξαν να μην συναντιόμαστε (πόσο μάλλον να "διαπραγματευόμαστε" την Πίστη μας) με τους υποτακτικούς του, ορίζοντας αυστηρότατους κανόνες (επιτίμια) για τέτοιες πράξεις. 

 Άραγε στις διεθνείς πανθρησκευτικές συνάξεις δεν συναντώνται οι εκπρόσωποι της Εκκλησίας μας με σατανιστές; Ή μήπως έθεσαν όρο εκεί που πάνε να μην συμμετέχουν σατανιστές, λες και τα λοιπά "δόγματα" (τρομάρα τους) δεν είναι εκκλησίες του Εωσφόρου; Ποιός είναι ο αρμόδιος λοιμωξιολόγος γι αυτές τις ψυχικές λοιμώξεις; Και πόσο ο κάθε επίσκοπος φροντίζει να τιμά την Αποστολική Διαδοχή του μιμούμενος το ήθος του Χριστού;

Όταν κάποτε ρώτησαν τον μακαριστό μητροπολίτη Αυγουστίνο Καντιώτη αν θα έκανε Αγιασμό στη βουλή είπε : "Ποιόν Αγιασμό; Εκεί χρειάζεται να πάρω τον γέροντα Πορφύριο και να πάμε για εξορκισμό!". Τον γέροντα Πορφύριο, της πρώτης Ελληνικού! 

 Αλλά ο σεβάσμιος ιεράρχης ήξερε ότι τη δύναμη (και τη γνώση εννοείται) την έλκει όχι ο καθημενος στον Θρόνο του Χριστού μέσα στο ναό αλλά ο "θεοφόρος". Μα τόσο ταπείνωση αυτός ο ιεράρχης! Μακαρία η μνήμη του. Και πόσο σπανίζει η ταπείνωση σαν αρετή σήμερα. Μόνο την υπακοή προβάλλετε. 

 Αλλά η Αγία Γραφή λέει : «Ο Θεός υπερηφάνοις αντιτάσσεται, ταπεινοίς δε δίδωσι χάριν» ( Ιακ.4,6· Α´ Πέτρ.5,5). Γράφει πουθενά "υπακούοις δίδωσι χάριν"; Ο Άγιος Αντώνιος είπε «Είδα όλες τις παγίδες του διαβόλου απλωμένες πάνω στη γη και στενάζοντας είπα : «ποιός άραγε μπορεί να τις προσπεράσει αυτές; Και άκουσα μια φωνή να μου λέει : «η ταπεινοφροσύνη»!

9 – Σεβασμιώτατε, σας ικανοποιεί η εικόνα "μασκαράτας" μέσα στις εκκλησίες; Σας αρέσει η εικόνα πιστών με μαύρες μάσκες σαν μουσουλμανικό φερετζέ, ειδικά όταν συμληρώνεται από μαύρη ενδυμασία και μαύρη μαντήλα; Σας τιμά η εικόνα λες και ορθόδοξοι ναοί "καταλήφθηκαν" από ισλαμιστές και γίνανε τζαμιά;  
Έφθασαν εκκλησιαστικοί λειτουργοί να συζητούν και προωθούν (ειδικά εκτός Ελλάδας) για κουταλάκια μιας χρήσεως αντί της αγίας Λαβίδας. Θα "βουτάμε" μη αγιασμένα αντικείμενα στο "Σώμα και Αίμα του Κυρίου"... Μήπως να σκεφθούν και τη χρήση οδοντογλυφίδας εν είδει μεζέ; Για αυτά δεν σχολιάσατε.

10 – Σεβασμιώτατε, τα Χριστούγεννα συλλειτουργός σας με αφορμή τη ΛΑΘΡΟμετανάστευση πρότεινε (υπάρχει επίσημη ανάρτηση στην ιστοσελίδα της Μητροπόλεώς του) "...Οι άνθρωποι αυτοί θα μείνουν και θα ριζώσουν εδώ, τα παιδιά τους θα νιώθουν την γη μας Πατρίδα τους (όπως ριζώσαμε κι εμείς σε τόσες άλλες Πατρίδες της γης). 

Θα τους αγκαλιάσουμε, όπως αγκαλιάσαμε τους ομογενεῖς απὸ την πρώην Σοβιετικὴ Ένωση, τους αλβανούς και τόσους άλλους. Θα πάρουν για νύμφες και γαμπρούς, τα παιδιά μας...". Για τους εκτός Ορθοδοξίας μπορεί να μην υπάρχει πρόβλημα αλλά οι ορθόδοξοι πως θα "συμπεθεριάσουν" με τους μουσουλμάνους ή άλλους αλλόπιστους; Παιδιά εκτός γάμου θα κάνουν; Ή θα τους εκχριστιανίσουμε;

 Ή θα εξισλαμιστούμε με τις ευλογίες του "συναδέλφου" σας μητροπολίτη; Θα ευλογήσει η Εκκλησία καρπούς μη ορθόδοξων γάμων;

 Τον Χριστό τον ρωτήσατε; Σεις πως και δεν ψέξατε τον άλλο μητροπολίτη όπως κάνατε με τον μητροπολίτη Πειραιώς, που κατά τα άλλα ξιφουλκεί κατά του σιωνισμού αλλά παρακολουθεί τον Αρχιεπίσκοπο σε μασονικές αλύσσους, συμφωτογραφιζόμενος μαζί του; Διότι είναι ξεκάθαρο ότι δεν μιλάμε για εθνική αλλοίωση πλέον αλλά για ΑΠΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ!!! Και ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΑ ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΜΙΛΑ...


11 - Σεβασμιώτατε, στις μέρες μας γιατί βλέπω μόνον έναν επίσκοπο στον ευρύτερο ελληνικό χώρο να λειτουργεί σαν διάδοχος των Αποστόλων έχοντας τόση αποδοχή και αγάπη από τους πιστούς όλου του ελλαδικού χώρου; 

 Αν πω ότι απλά εκτελεί το λειτούργημά του θα φανεί ότι τον μειώνω (και με τίποτα δεν θα ήθελα να το κάνω-το αντίθετο μάλιστα). Έχετε σκεφτεί όμως ότι η "βροντερή" απουσία όλων των άλλων επισκόπων τον αναδεικνύει; Αν οι άλλοι επίσκοποι λειτουργούσαν παρόμοια δεν θα διακρινόταν... «Το φως εν τη σκοτία φαίνει και ...».

12 – Σεβασμιώτατε, αναφέρεστε στον Αρχιεπίσκοπο για αυτό το αγαπουλινίστικο "Μένουμε σπίτι γιατί αγαπάμε". Το ακούω σαν δακρύβρεχτη ελληνική ταινία! Λυπάμαι που θα σας το πω αλλά