Πέμπτη, 3 Μαΐου 2018

ΤΣΑΚΑΛΩΤΕ ΕΙΣΑΙ Ο ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΑΠΑΤΕΩΝΑΣ..ΚΡΥΒΕΙΣ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΥΨΟΥΣ 9 ΔΙΣ..




Εϊναι απίστευτα αυτά που βλέπουμε και αποκαλύπτουμε καθημερινώς από την συκγυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ,, είναι απίστευτο το μέγεθος της πολιτικής και τραπεζικής απάτης που συντελείται εις βάρος της χώρας του Ελληνικού λαού από πληρωμένους εκτελεστές του που ανεβήκανε στην εξουσία με την προβιά του αριστερού και σήμερα γίνανε τα καλύτερα τσιράκια των τραπεζιτών..και συγκαλύπτουν σε όλα τα επίπεδα το τραπεζικό σκάνδαλο όπως αυτό  που αφορά την εισφορά του Ν.128/75 όπου πληρώνουν όλοι οι δανειολήπτες σε κάθε είδους δάνειο..
Η εν λόγω εισφορά παρότι είναι παράνομη σύμφωνα με το Ευρωπαικό δίκαιο και δεν έχει αλλάξει επί της ουσίας ο νόμος που επεβλήθη συνεχίζει να εισπράττεται ακόμη και σήμερα από τις τράπεζες και δεν ξέρει κανείς που πάνε αυτά τα λεφτά..
Το εν λόγω θέμα το έχει φέρει στη βουλή ο βουλευτής Θεσσαλονίκης της Ενωσης κεντρώων κύριος Σαρίδης και είναι σημαντικό να επισημάνουμε την πορεία του κοινοβουλευτικού ελέγχου τις ψευδής και αδιαφανείς απαντήσεις του αρμοδίου υπουργού κυρίου τσακαλώτου και να αποκαλύψουμε τι απαντά το ΓΛ του κράτους και τα αρμόδια Ευρωπαϊκά όργανα

Στην κάτωθι ερώτηση που κατέθεσε ο κύριος Σαρίδης η απάντηση του κύριου τσακαλώτου προ 6μηνου ήταν αποκαλυπτική για το ύψος των υποτιθέμενων εισφορών που θα έπρεπε να εγγράφονται κάθε χρόνο στον κρατικό προϋπολογισμό πράγμα και το οποίο δεν γίνεται..Ο αρμόδιος υπουργός αποκάλυψε έναν πίνακα από το 1991 έως και σήμερα όπου αποτυπώνει το σύνολο των εισφορών που θα έπρεπε να πάνε στα ταμεία του κράτους


Ερχεται λοιπόν ο ίδιος ο βουλευτής και ξανά ρωτά τον αρμόδιο υπουργό με επίκαιρη ερώτηση που κατέθεσε στη βουλή και η απάντηση του κύριου τσακαλώτου ήταν σοκαριστική μια και μας είπε ούτε λίγο ούτε πολύ πως δεν ξέρει σε ποιον λογαριασμό πιστώνονται κάθε χρόνο πάνω από 500 εκατομμύρια λες και μιλάμε για κάτι χιλιάρικα και το ακόμη πιο ςξωφρενικό πως πιστώνονται σε λογαριασμό της ΤτΕ όπου χρηματοδοτείται η χώρα μέσω του μηχανισμού του ESM..για όσους λοιπόν δεν καταλάβανε την απάντηση του υπουργού μας είπε ούτε λίγο ούτε πολύ πως με χρήματα που ανήκουν κανονικά στο Ελληνικό δημόσιο και θα έπρεπε να εγγράφονται στον κρατικό προϋπολογισμό γίνονται χρήση από την ΤτΕ και τον ESM προκειμένου να μας δανείσουν..Δηλαδή τι μας λέτε κύριε τσακαλώτε; πως με δικά μας χρήματα μας δανείζουν οι θεσμοί;  


ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΧΕΤΙΚΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΟΠΟΥ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΤΑΙ ΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΙΚΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΠΑΤΗΣ ΟΠΟΥ ΕΡΗΜΗΝ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΥ ΜΑΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕ ΟΥΤΕ ΛΙΓΟ ΟΤΙ ΠΟΛΥ ΠΩΣ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΠΟΥ ΠΑΝΕ 500 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΚΑΙ ΠΩΣ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΣΕ ΚΟΙΝΟΥΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥΣ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΙΣΤΏΝΕΙ ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ Ο ESM

Κύριε Σαρίδη, έχετε τον λόγο. 
ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΑΡΙΔΗΣ: Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. 
Κύριε Υπουργέ, η ερώτησή μου είναι πάρα πολύ απλή. Ποιο είναι το υπόλοιπο ενός τραπεζικού λογαριασμού; Εσείς όμως και εγώ μέσα από τη διαδικασία του κοινοβουλευτικού ελέγχου γνωρίζουμε ότι η πληροφορία και το περιεχόμενο αυτής της ερώτησης είναι πολύ πιο σύνθετο. 
Ουσιαστικά αυτό που σας ρωτάω, κύριε Υπουργέ, είναι -εάν έχω καταλάβει καλά- εδώ και είκοσι πέντε χρόνια οι τράπεζες παρακρατούν χρήματα των δανειοληπτών, ενώ με την απόφαση 1975/1991 του Διοικητική της Τράπεζας της Ελλάδος κ. Χαλικιά αυτές οι εισφορές έπρεπε να καταργηθούν. 
Άρα θέλω την άποψή σας, κύριε Υπουργέ, στο εξής: Από το 1991 μέχρι το 2015 οι τράπεζες παρακρατούσαν παράνομα χρήματα των Ελλήνων δανειοληπτών; 
Ευχαριστώ πολύ. 
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Σπυρίδων Λυκούδης): Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. 
Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο. 
ΕΥΚΛΕΙΔΗΣ ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΣ (Υπουργός Οικονομικών): Κύριε συνάδελφε, το έχουμε ξανασυζητήσει οι δύο μας αυτό το θέμα. Είναι ένα θέμα που άλλαξε στην πορεία, λόγω του ότι αυτές οι παρακρατήσεις προορίζονταν για εξαγωγικές ενέργειες, που η DG Competition, η Διεύθυνση Ανταγωνισμού, αποφάσισε ότι είναι κρατική βοήθεια. 
Δεν υπάρχει κάτι παράνομο στην παρακράτηση. Το μόνο που έγινε, είναι ότι άλλαξε η κατεύθυνση στην οποία πήγαιναν αυτά τα χρήματα, δηλαδή από το να πηγαίνουν για εξαγωγικές δραστηριότητες για ενίσχυση των κρατικών δραστηριοτήτων, τώρα πηγαίνουν στους πυρόπληκτους και άλλες τέτοιες ομάδες. 
Πρέπει να σας πω ότι δεν υπάρχει τίποτα παράνομο. Είναι ένας μεγάλος λογαριασμός, που όπως λέτε και στην ερώτησή σας, είναι στην Τράπεζα της Ελλάδας. Κάτω από αυτόν τον μεγάλο λογαριασμό υπάρχουν διάφοροι λογαριασμοί, μέσα στους οποίους είναι ο λογαριασμός που συζητάμε.
Όμως δεν βλέπω τον λόγο να ανησυχείτε. Να κάνουμε μια συζήτηση, αλλά αυτή πρέπει να γίνει όχι στο πλαίσιο μιας ερώτησης αλλά στο πλαίσιο κάποιας νομοθετικής παρέμβασης. Είναι άλλο, αν θεωρείτε ότι δεν πρέπει να γίνει αυτή η παρακράτηση από τα δάνεια στους πυρόπληκτους. Εγώ ακούω ότι για αυτό υπάρχουν επιχειρήματα και υπέρ και κατά. Δεν θα ήθελα να πω κάτι παραπάνω.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Σπυρίδων Λυκούδης): Ευχαριστώ, κύριε Υπουργέ. 
ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΑΡΙΔΗΣ: Δεν μου έχετε απαντήσει στο υπόλοιπο, κύριε Υπουργέ. 
Πώς θα δευτερολογήσω, κύριε Πρόεδρε; Δεν μου έδωσε την απάντηση. Αυτή ήταν η ερώτηση.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Σπυρίδων Λυκούδης): Κύριε συνάδελφε, αυτή την απάντηση σας έδωσε ο κύριος Υπουργός. Με συγχωρείτε τώρα. Τι να κάνουμε; Έχετε τον λόγο για τη δευτερολογία σας.
ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΑΡΙΔΗΣ: Κύριε Υπουργέ, δεν μου απαντήσατε στην ερώτηση, ποιο είναι το υπόλοιπο αυτή τη στιγμή του τραπεζικού λογαριασμού. Έτσι μου στερείτε την ανταπάντησή μου, γιατί δεν έχω δικαίωμα τριτολογίας. Αυτό συμβαίνει αυτή τη στιγμή.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Σπυρίδων Λυκούδης): Το είπατε αυτό, κύριε συνάδελφε. Μην καθυστερούμε.
ΕΥΚΛΕΙΔΗΣ ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΣ (Υπουργός Οικονομικών): Κύριε συνάδελφε, νόμιζα ότι το εξήγησα. 
Ακριβώς επειδή είναι ένας λογαριασμός, που είναι μέσα σε έναν μεγαλύτερο, είναι δύσκολο αυτό που ζητάτε να σας το δώσω με αριθμούς. Δεν είναι, δηλαδή, ένας λογαριασμός από μόνος του. Είναι ένας υπολογαριασμός, στον μεγάλο λογαριασμό που μπαίνουν μέσα τα χρήματα που θα πάρουμε από το ESM, που μπαίνουν μέσα τα χρήματα που μαζεύουμε από τις εξόδους της αγοράς. Αυτό είναι. Αν δεν το καταλάβατε, αυτή είναι η απάντησή μου.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Σπυρίδων Λυκούδης): Εντάξει, κύριε Υπουργέ. Πολύ ωραία. 
Κύριε Σαρίδη, έχετε τον λόγο.
ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΑΡΙΔΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, πριν από έξι μήνες είχε γίνει μια επίκαιρη ερώτηση στον κ. Τσακαλώτο. Στη συγκεκριμένη επίκαιρη ερώτηση η οποία είχε γίνει, είχαμε ρωτήσει ποιο είναι τον Σεπτέμβριο του 2017 το υπόλοιπο του συγκεκριμένου λογαριασμού. Τότε, λοιπόν, είχε πει ο κ. Τσακαλώτος ότι οι εισπράξεις του 2015, αν ενθυμούμαι καλά, ήταν 450 εκατομμύρια ευρώ και οι εισπράξεις του 2016 ήταν 430 εκατομμύρια ευρώ. 
Από εκεί είχε προκύψει ότι ο σκοπός της συγκεκριμένης εισφοράς του ν.128/1975, είχε αλλάξει με τον ν.4336, τον υπουργικό νόμο. Σε κάποια διάταξη μέσα σε μια υποπαράγραφο είχαν βάλει ότι είχε αλλάξει ο σκοπός, και από τότε θα πήγαιναν οι συγκεκριμένες εισφορές για τα θύματα τρομοκρατικών επιθέσεων και για τους πυρόπληκτους και για τους σεισμοπαθείς και για διάφορα άλλα τέτοια.
Όμως, κύριε Πρόεδρε, στην πορεία του κοινοβουλευτικού ελέγχου αυτό που προέκυψε, μετά από τα επίσημα στοιχεία του Υπουργείου τα οποία θα τα καταθέσω και στα Πρακτικά, είναι ότι με απόφαση του κ. Χαλικιά του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος το 1991, η συγκεκριμένη εισφορά είχε καταργηθεί, δεν είχε αλλάξει σκοπό, όπως λέει ο Υπουργός. Άρα από το 1991 μέχρι τον Αύγουστο 2015 που έρχεται η νέα νομοθετική διάταξη, η συγκεκριμένη εισφορά παράνομα παρακρατείτο από τους δανειολήπτες. 
Ως εκ τούτου αν δεν ισχύει αυτή η απόφαση, η 1975/1991 του κ. Χαλικιά, με ποια νέα απόφαση, με ποια υπουργική απόφαση, με ποια διάταξη, με ποια απόφαση του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, η συγκεκριμένη δεν ήταν πλέον εν ισχύι; Ένα είναι αυτό. 
Ένα δεύτερο ερώτημα πάρα πολύ σημαντικό είναι το εξής. Θα καταθέσω στα Πρακτικά πίνακα του Υπουργείου Οικονομικών, όπου φαίνεται ότι οι εισφορές από το 1991 μέχρι το 2015 ανήλθαν στα 9 δισεκατομμύρια. Οι πληρωμές που βγήκαν από αυτόν τον λογαριασμό, κύριε Πρόεδρε, ανέρχονται στα 5 δισεκατομμύρια. Πού είναι τα άλλα 4 δισεκατομμύρια; 
Ό,τι χρήματα, κύριε Υπουργέ, και να έχει μέσα αυτή τη στιγμή ο συγκεκριμένος λογαριασμός, δεν δικαιολογείται. Είναι παράλογο, κύριε Υπουργέ. Το βρίσκετε λογικό, για 100 εκατομμύρια να κόβουμε συντάξεις, για 100 εκατομμύρια να χάνουν τα σπίτια τους άνθρωποι; Το βρίσκετε λογικό, να υπάρχουν λεφτά μέσα σε έναν λογαριασμό, που έχει έναν διαφορετικό σκοπό, και εμείς αυτή τη στιγμή να μην προσφέρουμε ούτε τη νομική βοήθεια, τη νομική προστασία στους δανειολήπτες, που θα προέλθει από χρήματα των ίδιων των δανειοληπτών; Ό,τι λεφτά και αν έχετε μέσα στον λογαριασμό, κύριε Υπουργέ, το βρίσκετε λογικό αυτό;
Επίσης για το τι λεφτά έχετε μέσα, σίγουρα θα ακολουθήσει από αύριο άλλη ερώτηση, γιατί σαφώς δεν έχετε έρθει προετοιμασμένος, κύριε Υπουργέ, να μου απαντήσετε στην ερώτηση. Ήταν σαφέστατη. Πόσα χρήματα έχει μέσα αυτός ο λογαριασμός;
(Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ιωάννης Σαρίδης καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής)
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Σπυρίδων Λυκούδης): Σας ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε.
Παρακαλώ, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
ΕΥΚΛΕΙΔΗΣ ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΣ (Υπουργός Οικονομικών): Δεν καταλαβαίνω την έντασή σας. Τα πράγματα είναι λίγο πιο απλά. 
Θα καταθέσω στη Βουλή στα Πρακτικά τον νόμο του 1992, που σημαίνει το αντίθετο απ’ αυτό που είπατε, ότι είναι τελείως νόμιμο, έχει καινούργιους νόμους που το λέει αυτό. Δεν ξέρω άμα θα το καταθέσω, αλλά είναι εδώ οι συνεργάτες μου να σας εξηγήσουν γιατί διαβάζετε λάθος την απόφαση του τότε Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος. 
Σας ευχαριστώ. 
(Στο σημείο αυτό ο Υπουργός κ. Ευκλείδης Τσακαλώτος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής)
Τέλος, όπως σας έχω εξηγήσει, σας έχω δώσει τα στοιχεία για τις ροές. Αλλά επειδή το απόθεμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί μέσα απ’ αυτά που σας καταθέτω αλλού, δεν είναι εύκολο να σας δώσω το απόθεμα. Σας δίνω τη ροή κάθε χρόνο πόσο είναι και πόσο ξοδεύεται για τα σημαντικά. Δεν νομίζω ότι πηγαίνουν σε λάθος μέρος αυτά τα λεφτά, αλλά είναι στη διάθεσή σας να το ξανασυζητήσουμε. 
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. 

ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΟ ΗΧΗΤΙΚΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ ΠΟΥ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΙΚΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΠΑΤΗΣ ΜΙΑ ΚΑΙ Ο ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΣ ΣΥΓΚΑΛΥΠΤΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΕΓΑ ΣΚΑΝΔΑΛΟ

https://www.youtube.com/watch?v=yIB29JsGCxo


NEA EΡΩΤΗΣΗ ΤΟΥ ΒΟΥΛΕΥΤΗ ΚΑΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΥ

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΤΩΝ ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Μάριος Γεωργιάδης): Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό για την ακρίβεια στο χρόνο της απάντησής του.
Πριν περάσουμε στην τελευταία ερώτηση που αφορά στον κ. Τσακαλώτο, θα αναγνώσω ορισμένα κωλύματα.
Η τέταρτη με αριθμό 1434/28-3-2018 επίκαιρη ερώτηση δευτέρου κύκλου του Βουλευτή Α΄ Θεσσαλονίκης της Ένωσης Κεντρώων κ. Ιωάννη Σαρίδη προς τον Υπουργό Οικονομικών, με θέμα: «Ποιο το ακριβές υπόλοιπο του τραπεζικού λογαριασμού του ν.128/1975;», δεν θα συζητηθεί διότι ο Υπουργός έχει απαντήσει ήδη σε μια γραπτή και δύο επίκαιρες ερωτήσεις.

ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΠΩΣ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΙΠΕ ΨΕΜΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΔΕΔΟΜΕΝΟ ΜΙΑ ΚΑΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΠΟΥ ΔΙΝΕΙ ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΟΓΙΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΙΟ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ ΠΙΣΤΩΝΕΤΑΙ Ο ΕΝ ΛΟΓΩ ΦΟΡΟΣ ΤΟΥ Ν.128/75 ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟΣ

Τετάρτη, 25 Απριλίου 2018

Λέσβος: Η «αριστερά» ΑΠΕΝΑΝΤΙ από το λαό





Η «αριστερά» των αντιρατσιστικών μυθολογιών
 (μυθολογίες του χρηματιστηριακού κεφαλαίου), θεωρεί την κατάληψη της Λέσβου από τις συστηματικές και μεθοδευμένες εισβολές λαθρομεταναστών, όπως και το κερδοσκοπικό εμπόριο των ΜΚΟ, ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΕΣ καταστάσεις!!! 

ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΕΣ θεωρεί και τις ποικίλες βιαιότητες των λαθρομεταναστών!!! 

Την ΑΥΤΟΑΜΥΝΑ των λαού της Λέσβου θεωρεί ΒΙΑ και «ανωμαλία»: Ρατσισμός εναντίον του ελληνικού λαού στο όνομα του «αντιρατσισμού»… 
Και εδώ επιστρατεύει, αυτή η «αριστερά», το γνωστό τέχνασμα της δολιότητας: Το χρήσιμο σκιάχτρο της Χρυσής Αυγής… 

Έτσι επικαλύπτεται και αποκρύπτεται ο ΓΕΝΙΚΟΣ ξεσηκωμός του λαού της Λέσβου και τα πάντα επικεντρώνονται στους φασίστες και τη Χρυσή Αυγή: Η γνωστή ΑΠΑΤΗ… 

Σίγουρα η Χρυσή Αυγή δεν αφήνει ανεκμετάλλευτες τις καταστάσεις όταν βρει πρόσφορο και πολύ γόνιμο έδαφος… 

Η Χρυσή Αυγή δεν είναι, όμως, το έδαφος, ούτε μπορεί να δημιουργήσει ΠΟΤΕ τέτοιο έδαφος για δημαγωγική εκμετάλλευση. 

Ιδιαίτερα στη Λέσβο ένα νησί υπεράνω υποψίας, δηλαδή παραδοσιακά «κόκκινο»… 

Αυτά τα «αριστερά» τεχνάσματα δαιμονοποίησης της Χρυσής Αυγής αποσκοπούν στη συγκάλυψη και αλλοίωση της πραγματικότητας:Δηλαδή ότι το ΣΥΝΟΛΟ του λαού της Λέσβου ξεσηκώθηκε εναντίον του λαθρομεταναστευτικού εφιάλτη. 
Και αυτό το ομολογεί και ο δήμαρχος της Λέσβου: 

«Καταδικάζουμε απερίφραστα κάθε μορφή βίας από όπου κι αν προέρχεται, όμως μην κάνετε το τραγικό λάθος να θεωρείτε ότι το αίτημα της αποσυμφόρησης του νησιού και της απελευθέρωσης της πλατείας Σαπφούς προέρχεται από ακραία στοιχεία. Είναι ένα πάνδημο αίτημα όλων των πολιτών της Λέσβου, οι οποίοι νιώθουν απροστάτευτοι μπροστά στην κατάληψη δημόσιων χώρων, τις καθημερινές κλοπές και τις συχνές συγκρούσεις στις περιοχές γύρω από το Κ.Υ.Τ Μόριας αλλά και στη πόλη της Μυτιλήνης…». 

Διαβάστε ολόκληρη την επιστολή του δημάρχου, εδώ: 
http://www.ert.gr/perifereiakoi-stathmoi/voreio_aigaio/o-dimarchos-lesvoy-gia-ta-epeisodia-stin-plateia 

Και ο δήμαρχος είναι κι αυτός υπεράνω υποψίας. Είναι αυτός που στήριζε τις «προσφυγικές» εισβολές στο παρελθόν και έλεγε χαρακτηριστικά: 

«Πρέπει να εντάξουμε τους λαθρομετανάστες στην κοινωνία μας». 

 

Σήμερα κάτω από την ασφυκτική πίεση της ΓΕΝΙΚΗΣ λαϊκής κατακραυγής αναγκάζεται να ομολογήσει τον ΓΕΝΙΚΟ ξεσηκωμό του λαού της Λέσβου… 

Η «αριστερά» συνειδητά επικαλύπτει την αλήθεια για το τι γίνεται στη Λέσβο και ουσιαστικά ταυτίζει την ΑΥΤΟΑΜΥΝΑτου λαού της Λέσβου με τους φασίστες και τη Χρυσή Αυγή… 

Εδώ φυσικά διαπράττει και άλλο ΕΓΚΛΗΜΑ: Πριμοδοτεί πολιτικά τη Χρυσή Αυγή και ταυτόχρονα απομονώνεται η ίδια από τις λαϊκές αντιστάσεις ενάντια στο νεοταξικό οδοστρωτήρα των λαθρομεταναστευτικών εισβολών… 

Το λαθρομεταναστευτικό αποτελεί, όπως έχουμε γράψει πολλές φορές, τον τάφο αυτής της «αριστεράς».
 

Αναδημοσιεύουμε ένα παλιό μας κείμενο, το οποίο μαζί με άλλα σχετικά βρίσκεται εδώ: 
http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=10489
 

Η αλλοδαπή ΑΣΦΥΞΙΑ ξεσηκώνει τον ελληνικό λαό… 

 

Ο ελληνικός λαός ασφυκτιά και στενάζει από το λαθρομεταναστευτικό εποικισμό και τη λαίλαπα των «προσφυγικών» εισβολών… 

Πάνω από δύο δεκαετίας, συστηματικά και μεθοδευμένα, τα κέντρα της πλανητικής εξουσίας (Νέα Τάξη) προωθούν τον εφιάλτη των αλλοδαπών εισβολών στην Ελλάδα… 

Με την …ευγενική ιδεολογική χορηγία όλων, σχεδόν, των ποικιλιών της «αριστεράς»… 

Αυτές οι «αριστερές» ποικιλίες έχουν μεταλλαχτεί σε ιδεολογικούς γενίτσαρους των νεοταξικών σχεδιασμών… 

Είναι αυτές που δίνουν το άλλοθι και το τεκμήριο στους ισοπεδωτικούς σχεδιασμούς των διεθνών μαφιόζων του χρήματος, με το αζημίωτο της κερδοσκοπικής ασυδοσίας των Μ.Κ.Ο… 

Είναι αυτές (οι «αριστερές» ποικιλίες) που παρήγαγαν, αναπαρήγαγαν και κυκλοφορούσαν τα τρομοκρατικά ιδεολογήματα της Νέας Τάξης («ρατσισμό», «εθνικισμό», «ξενοφοβία» και CIA) για την κατασυκοφάντηση κάθε ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ στο λαθρομεταναστευτικό κατακλυσμό. 

ΟΙ επιπτώσεις αυτών των ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΩΝ και συστηματικά μεθοδευμένων λαθρομεταναστευτικών εισβολών και «προσφυγικών ρευμάτων», είναι εφιαλτικές για την ελληνική κοινωνία. 

Το ΡΕΣΑΛΤΟ, από την πρώτη στιγμή ανέλυσε, συστηματικά και διεξοδικά, αυτόν τον εφιάλτη και τις επιπτώσεις του. 

Μια επιλογή κειμένων θα τη βρείτε εδώ: 
http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?p=27142#27142
 

Σήμερα, πλέον η Ελλάδα δεν είναι μόνο μια ΑΠΟΘΗΚΗ αλλοδαπών δούλων, μια χοάνη κατασκευής νέας δουλείας, αλλά και ένα καζάνι που βράζει… 

 

Ο ελληνικός λαός έχει φτάσει στα όριά του. Γι αυτό αρχίζει να αντιδρά, να διαμαρτύρεται και

Σάββατο, 21 Απριλίου 2018

Τετάρτη, 18 Απριλίου 2018

Η Τουρκία πριν τον διαμελισμό

Του Θοδωρή Γιάνναρου 

Τον φόβο του για διαμελισμό της Τουρκίας εκφράζει όπου βρεθεί και όπου ​σταθεί, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Τονίζει δε, πως οι τουρκικές επιχειρήσεις στο έδαφος της Συρίας και οι επιδρομές στο έδαφος του βόρειου Ιράκ αποσκοπούν στη ματαίωση των σεναρίων εκείνων, που είναι μέσα στο μεγάλο σενάριο για τον διαμελισμό της Τουρκίας. Ακολουθώντας το δόγμα... "η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση", προχώρησε στην εισβολή στη Συρία, πραγματοποιεί επιδρομές στο ιρακινό Κουρδιστάν, στο βόρειο Ιράκ και κλιμακώνει με τις απειλές κατά της Ελλάδος... 

Όμως, μάλλον πολλά καρπούζια αποφάσισε να κουβαλήσει, ο κακός ο ανθρωπάκος, κάτω από τις μικροσκοπικές του μασχάλες...

Ας εξετάσουμε λοιπόν τώρα, πως έχει η διαμορφωθείσα κατάσταση στη "γείτονα" και ας δούμε τα πράγματα με τα μάτια της ψυχρής λογικής!

Δεν έχουν τελειωμό οι εμφανίσεις χαρτών που παρουσιάζουν σχέδια διαμελισμού της Τουρκίας, έμπνευσης γνωστών αμερικανικών "think tanks", που έχουν προκαλέσει μεγάλη αίσθηση και ταραχή στην τουρκική κοινή γνώμη, προκαλώντας συγχρόνως μεγάλη ανησυχία στο σύνολο των τουρκικών ΜΜΕ και όχι μόνο.... με τον Ερντογάν να προσπαθεί με το γνωστό ύφος των "δέκα καρδιναλίων", να πείσει για το αντίθετο! 

Αντιλαμβάνεται όμως πως ο κύβος έχει ήδη ριφθεί... αλλά συνεχίζει ν' απειλεί με ερειστικότατα, αλλά και πάρα πολύ φόβο για το δικό του μέλλον, κάτι που φαίνεται και δεν μπορεί να κρύψει, όσο και αν προσπαθεί.... και δεν έχει άδικο, γιατί όπως φαίνεται, στο τέλος του δρόμου είναι πιθανότερο να έχει την τύχη του Καντάφι και του Σαντάμ, οδηγώντας ακόμα και στον διαμελισμό της ίδιας του της χώρας...

Οι τελευταίες εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή που έχουν θορυβήσει τόσο πολύ τους Τούρκους, με τα σχέδια διάσπασης της χώρας στα επόμενα χρόνια, παίζουν πολύ!

Πολλοί οι κίνδυνοι που η Τουρκία αντιμετώπιζε και όπως όμως είναι σε όλους μας γνωστό... το "κερασάκι στην τούρτα", εκείνος έβγαλε απλά την περόνη και κρατά την απασφαλισμένη χειροβομβίδα στα χέρια του.. Είναι η συνεισφορά του, με το κατάδικό του κερασάκι... 

Τα σύνορα θα αλλάξουν στο επόμενο διάστημα, αλλά κανείς ακόμη δεν μπορεί να γνωρίζει πότε ακριβώς και εάν θα υπάρξουν δύο κράτη σε μια ομοσπονδία συμπεριλαμβανομένης και της εντελώς αποδυναμωμένης και ανίσχυρης πλέον Τουρκίας. Είναι μία διαδικασία η οποία θα έχει ως αποτέλεσμα να χαθούν πολλές ζωές και θα διαταράξει τις όποιες περιφερειακές ισορροπίες!

Η Τουρκία ουσιαστικά έχασε τον πόλεμο στη Συρία και θα τον χάσει και στο Κουρδιστάν. Και το χειρότερο για αυτήν; Θα χάσει και τον πόλεμο με την Ελλάδα αν ποτέ τον τολμήσει!

Μια απρόκλητη επίθεση της Τουρκίας εναντίον της χώρας μας, λογικά θα διαρκέσει από μερικές ώρες, μέχρι μερικές ημέρες και θα υπάρξει τεράστια διεθνής κατακραυγή ενάντια στην επιτιθέμενη Τουρκία και οι μεγάλες δυνάμεις θα πάρουν θέση, σταματώντας εν τη γενέσει, την οθωμανική επεκτατικότητα. Τι λόγο ύπαρξης θα έχει άραγε η Ευρωπαϊκή Ένωση αν δεν θα ήταν σε θέση να προστατεύσει τα δικά της νοτιοανατολικά σύνορά;

Από την άλλη, κανένας δεν θα ήθελε τον επικίνδυνο ψυχοπαθή, Ερντογάν, "νταβατζή" στην Ανατολική Μεσόγειο. 

Ποτέ η Τουρκία δεν θα έχει την πολυτέλεια του χρόνου, ώστε η υπεροχή της σε κάποιους τομείς να γείρουν την πλάστιγγα υπέρ της. 

Πουθενά η Ελλάδα δεν είναι τρωτή εκτός κάποιων απομακρυσμένων περιοχών, όπως κάποιες βραχονησίδες και το Καστελόριζο, που ακόμα και αν καταφέρουν να αποβιβαστούν σ' αυτό, είναι αδύνατον να το κρατήσουν, γιατί είναι ο γεωγραφικός κρίκος που συνδέει τις ΑΟΖ μεταφοράς του Ισραηλινού αερίου μέσω του θαλάσσιου τριγώνου Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ. 

Ο Έβρος είναι άτρωτος, το ίδιο και τα μεγάλα νησιά μας κοντά στην Τουρκία, που έχουν μαζέψει το σύνολο σχεδόν των αρμάτων μάχης, πυροβόλων, ειδικών δυνάμεων, και αντιπυραυλικών συστημάτων... 

Από την άλλη, η ελληνική πολεμική αεροπορία και το Ναυτικό, μόνο ευκαταφρόνητοι αντίπαλοι δεν είναι για τους Τούρκους, που μετά τους διωγμούς του Ερντογάν, ο τουρκικός στρατός, ψάχνει με το κυάλι για έμπειρους αξιωματικούς και στα τρία σώματα! 

Σε μία σύντομης διάρκειας σύγκρουση, που είναι και η πλέον πιθανή, η Τουρκία θα χάσει... και τ' αυγά και τα πασχάλια! Είναι το μόνο σίγουρο!...

Η Τουρκία ήταν μια χώρα που για το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών παραδοσιακά ανήκε και παρακολουθούνταν από το "Γραφείο των χωρών της Ευρώπης", ενώ τώρα μεταφέρθηκε στο "Γραφείο των χωρών της Μέσης Ανατολής". 

Στο Συμβούλιο Ασφαλείας του Λευκού Οίκου επί διακυβέρνησης Ομπάμα αυτό ήταν κάτι που είχε ζητηθεί και τώρα επί Τραμπ πραγματοποιείται με την Τουρκία να γίνεται... Τούρκα και ν' αντιδρά σπασμωδικά!

Κυριακή, 15 Απριλίου 2018

Συρία: Μπροστά στις πολεμικές επιθέσεις του ιμπεριαλισμού δεν υπάρχει η πολυτέλεια της «ουδετερότητας»


Οι δυνάμεις του 4ου Ράιχ, δηλαδή του πλανητικού ιμπεριαλισμού (ΗΠΑ, Βρετανία, Γαλλία…) κτυπούν με πυραύλους τη Συρία, σκορπώντας την καταστροφή και το θάνατο, αλλά και ανοίγοντας τις πύλες της πολεμικής κολάσεως στον πλανήτη… ΚΑΙ κάποιοι, που αυτοχαρακτηρίζονται αριστεροί, «αναπαύονται» στο έδαφος της ουδετερότητας: Στο δόλιο τέχνασμα των «ίσων αποστάσεων»!!!

Το ιδεολογικό θεμέλιο αυτής της δολιότητας είναι οι «ενδο-ιμπεριαλιστικές αντιθέσεις», ανάμεσα στις ΗΠΑ και τους ιμπεριαλισμούς της Δύσης με τον «ιμπεριαλισμό» της Ρωσίας… 

Σημείωση: Υπάρχουν και κάποιοι τόσο υστερικοί εναντίον της Ρωσίας που τη θεωρούν και πιο …επικίνδυνη από το 4ο Ράιχ… 

Εδώ συστηματικά, σταθερά και επί χρόνια η ιμπεριαλιστική θηριωδία της Δύσης βομβαρδίζει ανελέητα τη Συρία και άλλες χώρες, στήνει προβοκάτσιες και αποτεφρώνει λαούς και τα υποπροϊόντα του σταλινισμού κλείνουν τα μάτια σ’ αυτές τις πολεμικές στρατηγικές του ΥΠΕΡ-εθνικού ιμπεριαλισμού (Νέα Τάξη), και καλύπτουν αυτήν την περίεργη και πολύ ύποπτη τύφλα τους με το δόγμα των «ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων»… 

Πάνε να αφανίσουν, από κοινού, ΟΛΕΣ οι πολεμικές μηχανές του 4ου Ράιχ, τα έθνη και τους λαούς της Μέσης Ανατολής και όλοι αυτοί οι προφήτες των «ίσων αποστάσεων» («ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις») ΕΞΙΣΩΝΟΥΝ το θύμα με το θύτη, τη Συρία με τον ΥΠΕΡ-εθνικό ιμπεριαλισμό, τις ΗΠΑ με τη Ρωσία, τον επιτιθέμενο με τον αμυνόμενο… 

Με το δόλιο τέχνασμα των «ίσων αποστάσεων» (της εξίσωσης, δηλαδή του ΥΠΕΡ-ΕΘΝΙΚΟΥ ιμπεριαλισμού με τη Ρωσία), ουσιαστικά εξωραΐζουμε το κτηνώδες ΕΓΚΛΗΜΑ που διαπράττεται, επί χρόνια, σε βάρος της Συρίας, από την πλανητική κακουργία του ιμπεριαλισμού. 

Πρακτικά μια τέτοια στάση αποβαίνει ΥΠΕΡ της βαρβαρότητας και κτηνωδίας της Δύσης (του υπέρ-εθνικού ιμπεριαλισμού)… 

Μια τέτοια στάση «αμεροληψίας» («ίσων αποστάσεων») είναι σκανδαλωδώς μεροληπτική ΥΠΕΡ της ΥΠΕΡ-εθνικής ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας και των δημίων της ανθρωπότητας… 

Όσοι εξισώνουν, με οποιοδήποτε πρόσχημα, την ΑΥΤΟΑΜΥΝΑ ενός λαού με τη θηριώδη ιμπεριαλιστική επίθεση του ΑΦΑΝΙΣΜΟΥ του,βρίσκονται από την πλευρά των δυνάμεων του ολέθρου και της καταστροφής… 

Η θέση είναι μία: Στήριξη άνευ όρων, και χωρίς περιστροφές και δόλιες «ουδετερότητες», της Συρίας, από τις εισβολές της πλανητικής κακουργίας του 4ου Ράιχ…


Διαβάστε και εδώ: 
http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=10990

Κυριακή, 1 Απριλίου 2018

Ο ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ με τη μάσκα του «αντιρατσισμού»


Σε ένα παλιό μας άρθρο, «Η έξαρση της “αντιρατσιστικής” φρενοβλάβειας» (Μάρτιος 2011), μεταξύ άλλων υπογραμμίζαμε: 
«Γίνεται φανερό ότι ο «αντιρατσισμός» είναι η πομπώδης ιδεολογική και πολιτική φρενοβλάβεια της Νέας Τάξης κατά των εθνών και των λαών της υφηλίου. 
Είναι δηλαδή ο ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ των ισχυρών και των οργάνων τους κατά των λαών, των Κινημάτων και των εθνικών και κοινωνικών τους υποστάσεων… 

Στην Ελλάδα, ΑΠΑΣΤΡΑΠΤΕΙ αυτή η ρατσιστική («αντιρατσιστική») μοχθηρία της Νέας Τάξης κατά του ελληνικού λαού και της εθνικής του ιστορικής συγκρότησης. 
Σήμερα και οι τυφλοί βλέπουν ότι στο όνομα του «ρατσισμού» έχει κηρυχθεί ένας ανελέητος ρατσισμός («αντιρατσισμός») κατά του ελληνικού λαού, κατά της ιστορίας του και της εθνικής του υπόστασης…».
 
Ολόκληρο το άρθρο εδώ: 
  ΕΔΩ

Στην Ελλάδα, οι κατοχικές κυβερνήσεις, τα πολύχρωμα ανδρείκελα του 4ου Ράιχ, ξεπέρασαν σε «αντιρατσιστικό» οίστρο (δηλαδή σε ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗ υστερία εναντίον του ελληνικού λαού), ακόμα και τους επαγγελματίες «αντιρατσιστές» της πολύχρωμης «αριστεράς» του Σόρος… 

Δεν τους αρκούσαν οι καθεστωτικές δομές του «αντιρατσισμού» 
(από τα ΜΜΕ, τα ακαδημαϊκά και πνευματικά ιερατεία, μέχρι τα αθλητικά ιερατεία και τους «νονούς» του ποδοσφαίρου -και αυτοί φανατικοί «αντιρατσιστές» είναι), αλλά κατασκεύασαν και «αντιρατσιστικές υπηρεσίες» μέσα στους κατασταλτικούς μηχανισμούς του κράτους: Την Ελληνική Αστυνομία 

Είναι να γελά κανείς. Μέσα στους κρατικούς μηχανισμούς της καταστολής (που παράγουν βία), κατασκευάζονται «Υπηρεσίες» εναντίον της «ρατσιστικής βίας»!!!
 

Και μόνο αυτή η σύνδεση του «αντιρατσισμού» με τους καθεστωτικούς μηχανισμούς ΒΙΑΣ είναι και από μόνη της αποκαλυπτική… 

…Αλλά και η τομή σύνδεσης του κράτους και των υπηρεσιών του με τους πολύχρωμους επαγγελματίες του «αντιρατσισμού»:Τους «αριστερούς» πρωτοπόρους του είδους, τους «οργανικούς διανοούμενους» του χρηματιστηριακού «αντιρατσισμού»… 

Πρώτη, λοιπόν, η Νέα Δημοκρατία, ήταν αυτή που δημιούργησε την «αντιρατσιστική υπηρεσία» στην Αστυνομία… 

Με την κυβέρνηση των «αριστερών» ανδρεικέλων
 (ΣΥΡΙΖΑ) τα ΠΑΝΤΑ αποχαλινώθηκαν και πήραν μορφές κυνικής αυθάδειας. 

Η «αριστερή» κυβέρνηση έχει ξεπεράσει τους προγενέστερους ΟΧΙ μόνο στα ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ εναντίον της ελληνικής κοινωνίας και του λαού της, αλλά και στα ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ του ψεύδους, της δολιότητας και της μοχθηρίας… 

Η «αριστερά» του 4ου Ράιχ είναι η κυβέρνηση των «χαριστικών βολών», του μοχθηρού αμοραλισμού και της φρενοβλαβούς ΙΣΟΠΕΔΩΣΗΣ των ΠΑΝΤΩΝ: και των μηχανισμών της νόησης και της λογικής… 

Αυτό αποτυπώνεται, βάρβαρα και ανατριχιαστικά, στην ανάρτηση του γαλουχημένου «αντιρατσιστικού» κρετίνου: Του αξιωματικού της Αστυνομίας που υπηρετεί στην «αντιρατσιστική» δομή της «πολιτικής ορθότητας»!!! 

«Μία πλατεία χωρίς Έλληνες. Είναι πάντα μια υπέροχη πλατεία»: Κραυγαλέα, κυνική, αλαζονική αλλά και ανατριχιαστική ρατσιστική φρενοβλάβεια εναντίον της ελληνικής κοινωνίας και του λαού της… 

Αλλά και βλακώδους υστερίας…
 

Ακριβώς γιατί είναι πολλαπλά αποκαλυπτική: 
Ξεμπροστιάζει ολόκληρο το καθεστώς, αλλά ιδιαίτερα τα «αριστερά» ανδρείκελα και ακόμα πιο ιδιαίτερα: Τους επαγγελματίες «αντιρατσιστές» όλων των «αριστερών» αποχρώσεων… 
Στο ίδιο «αντιρατσιστικό» ΜΕΤΩΠΟ (ρατσιστικό εναντίον του ελληνικού λαού) οι ΠΑΝΤΕΣ: Κράτος, ΜΜΕ, ακαδημαϊκά ιερατεία, κόμματα, μαφιόζοι του αθλητισμού, η κυβερνητική «αριστερά» ΚΑΙ τα πολύχρωμα δίκτυα του «αριστερισμού» και του Σόρος…

Παρασκευή, 23 Μαρτίου 2018

1821 - Αναψηλαφώντας μια προδομένη επανάσταση

Του Νεκτάριου Δαπέργολα 
Διδάκτορα Βυζαντινής Ιστορίας 


Πλησιάζει λοιπόν άλλη μια 25η Μαρτίου, που βέβαια θα «τιμήσουμε» και πάλι με τον ίδιο πάντα ανούσιο τρόπο: τις ίδιες παρελάσεις, τα ίδια αφιερώματα, τους ίδιους ανιαρούς επετειακούς λόγους. Και για μια ακόμη φορά προφανώς θα χάσουμε την ευκαιρία να αντικρίσουμε αυτή τη μέρα στις πραγματικές της διαστάσεις, για να μάθουμε να την αντιμετωπίζουμε τελικά με έναν τρόπο εντελώς διαφορετικό. Με έναν τρόπο που πολύ απλά καλεί σε προβληματισμό, σε βαθιά περίσκεψη ή ακόμη και σε μελαγχολία. Έχω άλλωστε την αίσθηση ότι 197 χρόνια μετά την έναρξη της Μεγάλης μας Επανάστασης (και 186 από την επίσημη ίδρυση του θλιβερού μικροελλαδίτικου «βασιλείου» - προτεκτοράτου) ο μόνος τρόπος για να τιμήσουμε ειλικρινά τους ηρωικούς αγωνιστές του ’21 περνάει πια αναγκαστικά μέσα από τον δρόμο της απόλυτης κατάθλιψης. 

Αναπόφευκτος πράγματι αυτός ο δρόμος, όταν ζεις στη χώρα της απάτης, της ψευτοπροοδευτικής υστερίας, της πολιτιστικής ασυναρτησίας, της πολιτικής διαφθοράς, της εκκλησιαστικής εκκοσμίκευσης, της βαθιάς κρίσης όλων ανεξαιρέτως των θεσμών. Στη χώρα που τη λυμαίνονται διεφθαρμένοι μεγαλοεπιχειρηματίες και καναλάρχες, αχρείοι πολιτικοί, πλανεμένοι ιεράρχες, αγύρτες δημοσιογράφοι και γραικύλοι θολοκουλτουριάρηδες. Στη χώρα όπου ζει πλέον ένας λαός τυφλός και αμνησιακός, που καθημερινά βουλιάζει ολοένα και περισσότερο στην παρακμή και τη βλακεία. Ένας λαός που κάποτε ήταν ανυπότακτος, που σφυρηλατήθηκε επί αιώνες μέσα από την αντίσταση, που πολέμησε τους Φράγκους κατακτητές, που έχυσε το αίμα του σε περισσότερες από 150 επαναστάσεις ενάντια στους Τούρκους. Και έτσι, αφού τα έπραξε όλα αυτά, πήγε μετά και υποτάχτηκε από μόνος του στα σκουπίδια. 

Όπως βεβαίως ήδη αντιληφθήκατε, αυτό εδώ δεν είναι ένα επετειακό κείμενο για μια νικηφόρα επανάσταση. Είναι απλά το ρέκβιεμ για μια τραγική αποτυχία. Και ασφαλώς την αποτυχία όχι των συγκλονιστικών ανθρώπων που κουβάλησαν στις πλάτες τους τον μεγαλειώδη Αγώνα, αλλά εκείνων που διαχειρίστηκαν την απόληξή του: των επιγόνων της επόμενης και της μεθεπόμενης μέρας. Μ’ άλλα λόγια, για τη φενάκη εκείνου του μικροελλαδικού κρατιδίου του 1832, που χτίστηκε εξαρχής πάνω στην απόλυτη προδοσία του οράματος όσων πραγματικά αγωνίστηκαν.

Αυτοί πολέμησαν για ανεξαρτησία, για θρησκευτική και πνευματική ελευθερία, για δημοκρατία και ισότητα. Μα το όραμά τους προδόθηκε αμέσως. Οι ίδιοι πέρασαν στο περιθώριο, πέθαναν φτωχοί και περιφρονημένοι, μερικοί φυλακίστηκαν κιόλας, σαν τον Κολοκοτρώνη, που τον καταδίκασε το καθεστώς του Όθωνα για συνωμοτική δράση. Ή σαν τον Νικηταρά, ο οποίος «θήτευσε» αρχικά στο Παλαμήδι και στη συνέχεια στις φυλακές της Αίγινας (βάσει επίσης ανυπόστατων κατηγοριών για συνωμοσία εναντίον του Όθωνα) και που όταν αποφυλακίστηκε το 1841, το (ξεδιάντροπα βαυκαλιζόμενο και αυτοφερόμενο ως) ελληνικό κράτος του έκανε την…ύψιστη τιμή να του επιτρέψει να επαιτεί κάθε Παρασκευή έξω από μια εκκλησία! Οκτώ χρόνια αργότερα, ο γενναίος και έντιμος αυτός ήρωας πέθανε ξεχασμένος και πάμφτωχος, ενώ το ίδιο φτωχοί και ξεχασμένοι έφυγαν βέβαια και πολλοί ακόμη ήρωες. Και τους αγώνες αυτών των ανθρώπων τους καρπώθηκαν άλλοι, που ούτε πολέμησαν ποτέ, ούτε υποβλήθηκαν στην παραμικρή θυσία και ίσως ούτε και νοιάστηκαν ποτέ τους πραγματικά. Το νεόδμητο ελληνικό κράτος χτίστηκε εξαρχής πάνω στην αδικία και την εμπάθεια. Και η πολιτική μας ιστορία από το 1832 και μετά, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, είναι μια ατέλειωτη σειρά από καιροσκόπους, διαδρομιστές, τσανακογλείφτες ξένων συμφερόντων, μέλη και παρατρεχάμενους μασωνικών στοών, χαφιέδες, λαμόγια και πάσης φύσεως λοιπά καθάρματα. Και απολύτως χαρακτηριστική είναι βέβαια η περίφημη φράση του μεγάλου μας στρατηγού Μακρυγιάννη ότι τέτοια λευτεριά τη σιχάθηκε και πως «αν μας έλεγε κανένας αυτείνη την λευτερία οπού θα γευόμαστε, θα περικαλούσαμε τον Θεόν να μας αφήση εις τους Τούρκους, άλλα τόσα χρόνια, όσο να γνωρίσουν οι άνθρωποι τι θα ειπή πατρίδα, τι θα ειπή θρησκεία, τι θα ειπή φιλοτιμία, αρετή και τιμιότητα…Ο Θεός ας κάμη το έλεός του να μας γλυτώση από τον μεγάλον γκρεμνόν οπού τρέχομεν να τζακιστούμεν…». 

Και φυσικά αυτή η απελπισμένη κραυγή του Μακρυγιάννη δεν αντικατοπτρίζει μόνο την αδικία, την αχαριστία και την ασέβεια του καιρού του. Είναι κραυγή αγωνίας για όλο το παρόν της γενιάς του αλλά και πρόγευση του μέλλοντος, κραυγή αγωνίας απόλυτα δικαιωμένη από όλη τη μετέπειτα νεότερη και σύγχρονη Ιστορία μας. Κραυγή για ένα τμήμα του Ελληνισμού που γλίτωσε πράγματι από τον τουρκικό ζυγό, αμέσως όμως πέρασε κάτω από άλλους ζυγούς, όχι τόσο ορατούς, αλλά πάντως εξίσου επικίνδυνους - και τελικά πολύ πιο αποτελεσματικούς. Που έγινε έρμαιο στα χέρια ξένων δυνάμεων, θύμα οικονομικής καχεξίας, χώρος αέναης ανακύκλησης αδικιών και ανισοτήτων, πεδίο εισβολής και επιβολής ξένων πολιτισμικών προτύπων που οδήγησαν στην πνευματική του διάβρωση και εν τέλει εκποίηση. Που έγινε έρμαιο μιας ατέλειωτης σειράς ανελλήνιστων πολιτικών, φραγκεμένων κληρικών και πλεγματικών ψευτοδιανοούμενων, η οποία, ως πεμπτοφαλαγγίτικο σκουπιδαριό, ανέλαβε να φέρει εις πέρας το έργο της μετακένωσης του Ευρωπαϊκού Διασκοτισμού, πλήττοντας το ζωντανό και σφύζον σώμα της Ρωμηοσύνης με τη βλακώδη νεκρόφιλη λατρεία μιας (ιδεαλιστικά άλλωστε μεταλλαγμένης) αθηνοκεντρικής αρχαιότητας και καθιστώντας σύντομα δυνατή την κατάντια του δύσμοιρου κρατιδίου σε ένα μόρφωμα μίζερο, απρόσωπο, πολιτισμικά ασυνάρτητο και χαοτικό. Κι αν κάποιες σπίθες ζωντανές παρέμειναν ακόμη μέσα σ’ αυτό, τροφοδοτούμενες από το μεγαλύτερο και αείποτε ζων κομμάτι του Ελληνισμού, που επιβίωνε πανσθενές - παρά τα δεινά - πέρα από τα επίσημα σύνορα, έσβησαν αργότερα κι αυτές μαζί με τη συθέμελη κατάρρευση του παντός, μέσα στο αίμα, τη σκόνη και τους καπνούς της Μικρασίας. Το 1922, ακροτελεύτια στην πραγματικότητα χρονιά όχι μόνο της Ελληνικής Επανάστασης αλλά και του Βυζαντίου, χρονιά που οριστικά «η Ρωμανία επάρθεν», είναι ίσως το πιο καθοριστικό χρονικό ορόσημο στη συνολική Ιστορία του Ελληνισμού. Η συνθλιπτική ταφόπλακα, το βίαιο τέλος μιας περιπέτειας 4000 χρόνων. Και συνάμα η οριστική και μόνιμη επιστροφή στη μίζερη, ευνουχισμένη και μικρονοϊκή λογική του γελοίου και τραγελαφικού ψευδοκράτους της Μελούνας. 

Από κει και πέρα, ο κατήφορος προς τον πάτο δεν είχε πια τελειωμό. Μία χώρα πλέον ανάπηρη, μια ιστορία ακρωτηριασμένη κι ένας λαός σε βαθιά σύγχυση που μετά και την τελευταία αναλαμπή του - το μεγάλο κύκνειο άσμα του στ’ Αλβανικά Βουνά και την Αντίσταση - παραδόθηκε πια εντελώς. Ένας λαός που (κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν άλλωστε μιας άρχουσας - και αυτοφερόμενης ως μεγαλοαστικής τάξης - γουνένδυτης και πλήρως αφελληνισμένης κουρελαρίας) αφιερώθηκε πια ολοκληρωτικά στο νεόδμητο «greek dream» του κομποδέματος και στην πλέον παραληρηματική πολιτιστική ασυναρτησία, κατορθώνοντας επί μισό αιώνα να καταβροχθίζει με τη βουλιμία απύθμενου οχετού και να χωνεύει με συνοπτικές διαδικασίες ένα απερίγραπτο τουρλού, μέσα στο οποίο στοιβάζονταν η καραγκούνα και ο τσάμικος με τον Αττίκ και τον Τζίμη Μακούλη, ο Μάρκος και ο Τσιτσάνης με το φοξ τροτ, η εκκλησιαστική σύναξη με την προτεστάντικη ευσεβιστική ηθικολογία, ο πλάγιος του δευτέρου με το τσιφτετέλι, ο Θεόφιλος και ο Ελύτης με τη Μέριλυν, ο Γρηγόριος Νύσσης με τις παραεκκλησιαστικές οργανώσεις, ο Μπιθικώτσης με τη Μαντόνα και τη Λέιντυ Γκάγκα, ο Κόντογλου με τον Κοέλο και τον Γουόρχολ, ο Μάνος και ο Μίκης με τον Τέρη Χρυσό, ο Χρύσανθος με τον Βαρθολομαίο και τον Ιωάννη Ζηζιούλα, ο Βούλγαρης με τη Στεφανίδου και την Ανίτα Πάνια, ο Μότσαρτ κι ο Βιβάλντι με τον Αργυρό, η «Πολίτικη Κουζίνα» με τα τουρκοσήριαλ και την «αισθητική» του Jumpo, ο παπα-Θόδωρος Ζήσης με τον Ράμφο, τον Φάρο και τον Γιαγκάζογλου, ο Σπανουδάκης με τη Στανίση, την Πάολα και τον Καρβέλα. Όσο για την τελική απόληξη της συνολικής αυτής εκπάγλου πολιτισμικής συνθέσεως (στην πιο ευτελισμένη της βεβαίως πλέον και πεπτωκυία μορφή), αυτήν τη ζείτε και τη βλέπετε πια καθημερινά στις κατ’ ευφημισμόν αποκαλούμενες πόλεις σας, στις όζουσες γυάλινες οθόνες σας, στις χάσκουσες αναγκαστικές συναναστροφές των εργασιακών σας πρωινών, στη φρικώδη ηχορύπανση των - χαμένων στην πολύβουη μοναξιά τους - σαββατόβραδων. 

Και για ποια τελικά απ’ όλα αυτά θα είχαμε άραγε ποτέ το δικαίωμα να κατηγορήσουμε οποιονδήποτε άλλον, εκτός από τους ίδιους τους θλιβερούς εαυτούς μας; Για ποια δηλαδή απ’ όλα αυτά δεν ήμασταν υπεύθυνοι οι ίδιοι; Τα πιο πολλά εμείς τα προκαλέσαμε. Αλλά και για τα άλλα, πάλι εμείς φταίμε, που δίχως αντίδραση τ’ αφήσαμε να συμβούν. Κανένα απολύτως άλλοθι δεν μπορεί να σταθεί για τον πάλαι ποτέ λαό της Αντιστάσεως, που απλώς κάποια στιγμή επέλεξε, ως πλεγματικός νεόπλουτος, να πετάξει αβασάνιστα στη χωματερή όλη την Ουσία του, όλα τα σημαίνοντα και σημαινόμενα του καθ’ ημάς Τρόπου, που τον γέννησαν και τον κράτησαν ζωντανό επί χιλιετίες. Κανένα άλλοθι για τον λαό που θέλησε να γίνει «πολιτισμένος», πιθηκίζοντας ξένα πρότυπα και τρόπους αλλότριους, για να μάθει απλά να συλλαβίζει - κατά πώς λέει κι ο Σεφέρης - «σπασμένες λέξεις από ξένες γλώσσες». 

Και έτσι πια εδώ, στο Σήμερα, έχοντας απολέσει πλέον την ταυτότητά μας, απομείναμε να κάνουμε εις το διηνεκές κύκλους γύρω από το Πουθενά. Αποστερημένοι από τα βασικότερα δομικά στοιχεία της ταυτότητάς μας, παραλυμένοι από την ιστορική αμνησία, αποξενωμένοι από τις αιώνιες αξίες μας, σε πλήρη αποστασία από τον Θεό, επιδέξια χειρουργημένοι επί χρόνια πάνω στο κρεβάτι του Προκρούστη με τα νυστέρια του εύκολου πλουτισμού, της αφελληνισμένης «παιδείας» και του εγκάθετου ψευδο-εκσυγχρονισμού. Πνιγμένοι επί μακρόν στην ευτέλεια της δανεικής ευμάρειας - και τώρα πλέον στο άγχος της οικονομικής κρίσης (από την οποία ποθούμε να εξέλθουμε απλά και μόνο για να επιστρέψουμε στη δανεική ευμάρεια). Βουλιάζοντας στη σαβουριάλιτυ κατινιά των βοθροκάναλων. Ερωτοτροπώντας καθημερινά με τη ρηχότητα, τη χυδαιότητα, το κιτς και τη βλακεία. Καταναλισκόμενοι σε «ανθρώπινες σχέσεις», δομημένες με κριτήρια της πλάκας. Προσκυνώντας στοιβαδόν ειδωλόθυτα και σκύβαλα τραγικά. Ανάγοντας σε πρωταρχικές μας αξίες το πορτοφόλι μας κι όποιο άλλο σκουπίδι σφηνώνεται κατά καιρούς στο άρρωστο μυαλό μας. Πετώντας στα σκουπίδια της αθεΐας τη ζείδωρη ορθόδοξη πίστη μας ή νοθεύοντας και μαγαρίζοντάς την μέσα στα λύματα του Οικουμενισμού. Αδρανείς ρέκτες της θυμηδίας, μανικοί εραστές του Τίποτα, νευρωτικά υποχείρια του εθισμού στην απόλυτη θολούρα και στο βαθύ τέλμα, μέσα στα οποία βουλιάζουμε εδώ και δεκαετίες. Και ειδικά τα τελευταία χρόνια, άθλιοι κι εμμονικοί υποστηρικτές και συνεργοί αντίχριστων και μισελληνικών κυβερνήσεων, που εγείρονται ασφαλώς στο προσκήνιο κατ’ εικόνα ημών και ως σαρξ εκ της σαρκός ημών, που εμείς τις ανακυκλώνουμε στην εξουσία και τις παρακολουθούμε παθητικά να αποτελειώνουν με δαιμονική μανία ακόμη και τα λίγα που απέμειναν όρθια μετά από την επέλαση δύο αιώνων φωταδιστικής υστερίας και ψευτοπροοδευτικής χυδαιότητας, να πετούν τα μαργαριτάρια στα γουρούνια, να εξεμούν απροκάλυπτα πάνω στα ιερά, να αφοδεύουν ξετσίπωτα πάνω στα τίμια. Έρημα και κενά σαρκία καταντήσαμε πια, που δείχνουν να περιφέρονται δίχως νόημα και δίχως σκοπό. Έχει απομείνει άραγε μέσα μας κάποια σπίθα ζωντανή από τον περήφανο λαό που πάλεψε και έμεινε ζωντανός επί αιώνες, ενάντια σε δυσκολίες απερίγραπτες και καταστάσεις τραγικές; Είναι γνωστό ότι «μικρά ζύμη όλον το φύραμα ζυμοί». Έχει απομείνει όμως άραγε πια εδώ ζύμη, που θα ξαναζυμώσει από την αρχή «όλον το φύραμα»; 

Ως λαός, έχουμε έρθει από μακριά, δίνοντας μάχες υπέρ βωμών και εστιών, μάχες με βαρύ τίμημα, μετατρέποντας την αυτοθυσία και τον θάνατο σε συχνά αυτονόητο και ελάχιστο φόρο τιμής για τη σωτηρία της πατρίδας. Έχουμε έρθει από μακριά, δημιουργώντας, συνθέτοντας, παράγοντας και αναπαράγοντας ύλη και πνεύμα, βιώματα και αξίες, ιδέες και πεποιθήσεις, οικονομικές σχέσεις και πολιτικές δομές, τέχνες και γράμματα, θεσμούς και ιδανικά. Σαρκία ένθεα, ατέρμονοι οδίτες, εμπνευσμένοι ταυτόχρονα από το κατά Λόγον και το υπέρ Λόγον. Έχουμε έρθει από μακριά, γεννώντας και αναδιαμορφώνοντας έναν Πολιτισμό με αδιατάρακτη ιστορική συνέχεια χιλιετιών, έσχατα απομεινάρια εμείς σήμερα ενός λαού που κάποτε μεγαλούργησε με μετριοπάθεια, ταπεινοί μαζί και άνω θρώσκοντες, χοϊκοί και περιπατούντες επί πτερύγων ανέμων. 

Τετάρτη, 14 Μαρτίου 2018

Συγκλονιστικό Άρθρο για τον Ιβάν Σαββίδη

Ο Σάββας Καλεντερίδης με αφορμή τα όσα έχουν γραφτεί για τον Ιβάν Σαββίδη μετά τα γεγονότα της Κυριακής (11/3) στην Τούμπα, μας θυμίζει ένα παλαιότερο άρθρο του-απάντηση στο χαρακτηρισμό «Ρωσοπόντιος εξολοθρευτής». 
Διαβάστε παρακάτω το άρθρο που αρχικά είχε δημοσιευτεί το 2016
Του Σάββα Καλεντερίδη
Είδα με έκπληξη στην ιστοσελίδα news247.gr άρθρο του Ανδρέα Ανδριανόπουλου με τίτλο "Ο Ρωσοπόντιος εξολοθρευτής", αναφερόμενο στον Ιβάν Σαββίδη.
Επειδή έχω ακούσει διάφορα από ανθέλληνες διπλωματικούς υπαλλήλους του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών να λένε για τον Ιβάν Σαββίδη ότι "δεν είναι Έλληνας, ότι είναι Ρώσος με ύποπτο ρόλο και ότι δεν μιλάει ποντιακά, απλά παριστάνει τον Πόντιο", οι οποίοι μάλλον ενημέρωσαν πρώην υπουργό Εξωτερικών, που συμβούλευσε Πόντιο επιχειρηματία "να προσέχει, γιατί ο Σαββίδης δεν είναι Πόντιος και ότι ο ρόλος του στα ελληνικά πράγματα είναι ύποπτος", θα ήθελα να πώ τα εξής:
Πρώτον, ότι αυτές τις αθλιότητες τις διακινούν ενεργούμενα της γνωστής πρεσβείας, γιατί βλέπουν στο πρόσωπο του Ιβάν Σαββίδη ένα πρόσωπο που με το εκτόπισμά του, μπορεί να βοηθήσει τη Ρωσία να ασκήσει επιρροή στην Ελλάδα.
Δεύτερον, ότι ο Ιβάν Σαββίδης είναι Έλληνας Πόντιος, με απώτερη καταγωγή από την ηρωική Σαντά της Τραπεζούντας, που δεν γονάτισε ποτέ και δεν προσκήνυσε τον Τούρκο, γι' αυτό και ο τίτλος το Σούλι του Πόντου.
Τρίτον, ο Ιβάν Σαββίδης, που γεννήθηκε στο χωριό Σαντά της Τσάλκας, στη Γεωργία, μιλάει άπταιστα Ποντιακά, καλύτερα από πολλούς Ποντίους που κατοικούν στην Ελλάδα.
Τέταρτον, αν δεν μιλάει ελληνικά, δεν φταίει αυτός, αλλά οι άθλιοι που κυβερνούσαν επί δεκαετίες την Ελλάδα και δεν φρόντισαν για την Ελληνική Παιδεία των Ελλήνων της Γεωργίας και της Ρωσίας, που κράτησαν άσβεστη στην ψυχή τους την Ελληνική φλόγα, πληρώνοντας σοβαρό τίμημα τα χρόνια της Σοβιετικής Ένωσης.
Πέμπτον, ο Ιβάν Σαββίδης, όταν ήλθε για πρώτη φορά στην Ελλάδα, αφού έκανε τον ορθόδοξο χριστιανικό σταυρό του, έσκυψε και φίλησε το ιερό χώμα της Πατρίδας, με δάκρυα στα μάτια.
Έκτον, όταν το χωριό του στην Τσάλκα άδειασε από κατοίκους, ξέχωσε τα κόκκαλα των προγόνων ολόκληρου του χωριού και τα έφερε με δική του ευθύνη στην Ελλάδα, όπου δημιούργησε ένα νεκροταφείο στο χωριό Πρόχωμα Θεσσαλονίκης, για να κοιμούνται αναπαυμένοι οι Έλληνες πρόγονοί του, σε χώμα και πατρίδα Ελληνική.
Έβδομον, επειδή δεν ήθελε να γκρεμίσει την ορθόδοξη εκκλησία του χωριού του, έφερε τις ίδιες πέτρες και έχτισε μια στο προαναφερθέν χωριό, στις ίδιες διαστάσεις και με το ίδιο αρχιτεκτονικό σχέδιο, για να τιμήσει τους προγόνους του που την έχτισαν πριν από περίπου δυο αιώνες.