Τετάρτη, 9 Αυγούστου 2017

Στο χορό της «νεκρανάστασης πτωμάτων» και ο Λαλιώτης


Στο χορό των «κουρελιών» του ΠΑΣΟΚ μπήκε δυναμικά και ένας από τους …δυναμικούς χορευτές-ταχυδακτυλουργούς: Ο Κώστας Λαλιώτης… 
Φυσικά και μέσα σ’ αυτήν την εναγώνια και άκρως παρακμιακή επιχείρηση νεκρανάστασης των πασοκικών πτωμάτων, δεν λείπουν οι διαφορετικές στρατηγικές και τακτικές: Ο «πλουραλισμός» της παρακμής!!! 
Υπάρχουν τα «κουρέλια» της «Δημοκρατικής Συμπαράταξης»,

τα «κουρέλια» της συνέχειας και αναπαλαίωσης του ΠΑΣΟΚ, καθώς και τα «κουρέλια» των «ορφανών» του Σημίτη που θέλουν μια «κεντροαριστερά» που να είναι «κεντροδεξιά»: Μια γέφυρα προς τη ΝΔ… 

Στο προηγούμενο άρθρο μας σκιαγραφούμε τον «πλουραλισμό» αυτής της παρακμιακής «επιχείρησης» νεκρανάστασης των πασοκικών πτωμάτων. 
Εδώ: 
http://resaltomag.blogspot.gr/2017/08/blog-post_3.html
 

Μετά το άρθρο μας, είχαμε δύο νέες «παρεμβάσεις»: Αυτή του Καμίνη και αμέσως μετά η «απάντηση» του Λαλιώτη. 

Ο Καμίνης εντάσσεται στη «στρατηγική» της ευθείας ταύτισης της «κεντροαριστεράς» με την «κεντροδεξιά». Στρατηγική που λέει ΟΧΙ στην αναπαλαιωμένη συνέχεια του ΠΑΣΟΚ, αλλά στοχεύει στην κατασκευή ενός νέου, ακραία νεοφιλελεύθερου σχηματισμού, στα πρότυπα του γαλλικού πειράματος Μακρόν»… 

Είναι μια στρατηγική ακραίας νεοφιλελεύθερης ΠΑΡΑΚΜΗΣπου προωθείται, ωστόσο, με την ΑΠΑΤΗ του «καινούργιου» και της «σφήνας» ανάμεσα στη ΝΔ και στις πεπαλαιωμένες δυνάμεις της «κεντροαριστεράς», οι οποίες εκφράζονται με τις δύο ξεχωριστές (προς το παρόν) κεφαλές: ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ… 

Η «παρέμβαση» Λαλιώτη έρχεται αμέσως να «διαχωριστεί» από αυτήν την στρατηγική της ολοκληρωτικής διάλυσης του ΠΑΣΟΚ και να υπερασπιστεί την αναπαλαιωμένη συνέχειά του. 

Ο Λαλιώτης, ουσιαστικά επαναλαμβάνει τις πάγιες θέσεις του:
 

«Διαχρονικά, επίσης, έχω προσπαθήσει να συμβάλω γόνιμα και θετικά πάντα και κυρίως σε κάθε κρίσιμη καμπή για το γεωστρατηγικό γεωπολιτικό και γεωοικονομικό ισοδύναμο της χώρας μας μέσα στην Ενωμένη Ευρώπη, για την ανασύνθεση και την ανανέωση τής Δημοκρατικής Προοδευτικής Παράταξης μέσα από την αναγέννηση και την επανίδρυση του ΠΑΣΟΚ, για τη σύγχρονη, πολυκομματική και ριζοσπαστική Κυβερνώσα Κεντροαριστερά με αδιαπραγμάτευτο Ευρωπαϊκό προσανατολισμό…». 

Διαβάστε αναλυτικά εδώ: 
http://resaltomag.blogspot.gr/2012/05/blog-post_9592.html 

Την «αναγέννηση» και την «επανίδρυση» του ΠΑΣΟΚ, υποστηρίζει ο Λαλιώτης, μέσα σε ένα σχήμα «ανασύνθεσης» της Δημοκρατικής Παράταξης», δηλαδή μέσα σε ένα σχήμα με τον ΣΥΡΙΖΑ. 

Γι αυτό ο μετρ της πολιτικής ταχυδακτυλουργίας
 υπερασπίζεταιΟΛΗ τη συνέχεια του ΠΑΣΟΚ από τα πρώτα στάδια της ΑΚΜΗΣ του, μέχρι και τα τελευταία στάδια της ΠΑΡΑΚΜΗΣ του και αποσύνθεσής του, από τον Ανδρέα μέχρι το Σημίτη και τον ΓΑΠ. 

Το δόλιο τέχνασμα, βεβαίως, του Λαλιώτη δεν περιορίζεται, απλώς, στην ισοπεδωτική σχηματοποίηση της Ιστορίας του ΠΑΣΟΚ (της νεότερης αυτής πολιτικής μας τραγωδίας), αλλά επεκτείνεται και κορυφώνεται σε μια άλλη παρακμιακή ΑΠΑΤΗ: Στην ανύψωση της παλιάς οριοθέτησης εναντίον της Δεξιάς, σε κεντρικό σύνθημα του σήμερα, σήμερα που αυτές τις οριοθετήσεις τις έχουν ισοπεδώσει οι ίδιες οι δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ και της «αριστεράς»… 

Τετάρτη, 26 Ιουλίου 2017

Μια καλοστημένη εξαπάτηση Ελλήνων και Γερμανών η δήθεν έξοδος στις αγορές

Άρχισε από χτές το θεατρικό έργο «βγαίνω στις αγορές, άρα η οικονομία μου έχει ζήτηση από τους ξένους, στους οποίους εμπνέω εμπιστοσύνη». Μια παραγωγή Σόιμπλε, κυβέρνησης και ΔΝΤ σε σκηνοθεσία BNP, Bank of America, Merrill Lynch, Citi, Deutsche Bank, HSBC, με πρωταγωνιστές τις τσέπες των Ελλήνων πολιτών που θα χάσουν, και τις τσέπες των τραπεζών που θα κερδίσουν από αυτή τη στημένη παράσταση.

Λιανά: Η έκδοση του 5ετούς ομολόγου δεν απευθύνεται στην ελεύθερη αγορά για να διαπιστώσει κανείς αν πράγματι υπάρχει εμπιστοσύνη των ξένων στην ελληνική οικονομία.

Είναι μία στημένη ιστορία μεταξύ της γερμανικής κυβέρνησης, του ΔΝΤ, της ελληνικής κυβέρνησης και των 6 αναδόχων ξένων τραπεζών, υπό τη διεύθυνση του οίκου Rothchild, σε απολύτως προστατευμένο περιβάλλον, που δεν περιμένει πραγματικό όγκο επενδυτών και για πολύ συγκεκριμένους πολιτικούς λόγους.

Συγκεκριμένα: Το ποσό των 4 και κάτι δισ. που ζητάει να δανειστεί η χώρα έχει ήδη υπερκαλυφθεί συμφωνημένα από τις 4 ελληνικές συστημικές τράπεζες, που αποφάσισαν «ελεύθερα»... με το πιστόλι στον κρόταφο. Και από τις θυγατρικές ή συγγενείς των 6 ξένων τραπεζών που έχουν μπει προσυνεννοημένα με κέρδος πάνω από το 100% της αξίας του ομολόγου. Επίσης, από μικρό αριθμό funds, που έχουν σκοπό να κερδοσκοπήσουν γρήγορα, αγοράζοντας με κέρδος και πουλώντας με ακόμα μεγαλύτερο.

Έτσι κι αλλιώς, οι 6 ξένες τράπεζες έχουν ήδη κέρδος από την αμοιβή των πάνω από 6 εκατ. ευρώ, που θα πάρουν για την αναδοχή του ομολόγου.

Έτσι, το ζητούμενο δάνειο έχει εξασφαλιστεί πριν καν μπει στη δοκιμασία της εμπιστοσύνης των «αγορών». Επειδή, το παιχνίδι είναι χοντρό και δεν υπάρχουν περιθώρια αποτυχίας. Το παιχνίδι έχει για εμφανή πρωταγωνιστή την Ελλάδα, αλλά ο πραγματικός πρωταγωνιστής είναι η Γερμανική κυβέρνηση, το ΔΝΤ και η ΕΕ με τον «μηχανισμό σταθερότητας», τον ESM.

Συμβαίνει αυτό, γιατί η γερμανική κυβέρνηση και κυρίως ο Σόιμπλε, έχει ανάγκη να πουλήσει στους Γερμανούς ψηφοφόρους των εκλογών του Σεπτεμβρίου εκεί, το πόσο πετυχημένο ήταν και είναι το πείραμα λιτότητας και καταστροφής πλούτου και υποδομών σε μια χώρα, η οποία μετά από τη λαίλαπα αυτή «εξακολουθεί και υπάρχει, δεν επαναστατεί, προοδεύει οικονομικά και κερδίζει και την εμπιστοσύνη των διεθνών αγορών»!!

Ταυτόχρονα, το ίδιο παραμύθι έχει ανάγκη να πουλήσει στους μετόχους του το ΔΝΤ για να συνεχίσει να πολιτεύεται με την ίδια νοοτροπία στις χώρες όπου ενσκύπτει, χωρίς αντίδραση.

Φυσικά, τα συμφέροντα της γερμανικής δεξιάς κυβέρνησης και του ΔΝΤ ταυτίζονται με εκείνα της ελληνικής κυβέρνησης, που έχει ανάγκη να πουλήσει στους Έλληνες πολίτες το παραμύθι του success story, με τη ελπίδα ότι έτσι θα συνεχίσει να κρατιέται στην εξουσία.

Μάλιστα, επειδή δεν είναι το πρώτο success story στην νεοελληνική ιστορία, έχει ήδη ετοιμαστεί και ο θρίαμβος έναντι του ομολόγου Σαμαρά, που αγοράστηκε από τις «αγορές» με επιτόκιο 4,95% το 2014. Και ο θρίαμβος είναι ότι το επιτόκιο του σημερινού ομολόγου θα είναι καλύτερο από εκείνου.

Φυσικά, και εδώ ελλοχεύει η απάτη. Γιατί το μέτρο δεν είναι το ύψος του επιτοκίου όσο η σύγκρισή του με άλλα αντίστοιχα επιτόκια της αγοράς, κυρίως εκείνα της Γερμανίας, που είναι και το μέτρο για τα ομόλογα της ευρωζώνης.

Το 2014 η απόδοση του γερμανικού 5ετούς ομολόγου ήταν 0,349%, ενώ σήμερα είναι αρνητική: -0,10% !! Δηλαδή, το καπέλο που πλήρωσε η Ελλάδα το 2014 για να δανειστεί πάνω από το αντίστοιχο γερμανικό ήταν 4,601%. Σήμερα, το spread ξεκινά από -0,10%!

Στα μαθηματικά και την οικονομία συγκρίνουμε πάντα με όλα τα γύρω μεγέθη αμετάβλητα. Και δεν μπορείς να συγκρίνεις μήλα με πορτοκάλια, ούτε μήλα στάρκιν με μπανανόμηλα…

Πέρα από την εξαπάτηση των αμαθών και αφελών από τον πληθυσμό, υπάρχει και η εξαπάτηση από το γύρω περιβάλλον, που η χώρα δήθεν βγαίνει στις αγορές. Η κυβέρνηση χρωστάει 21 ακόμα προαπαιτούμενα για να κλείσει η συμφωνία για τη συμμετοχή του ΔΝΤ στο πρόγραμμα, και...

Και δεν έχει καν αρχίσει η νομοθέτηση και εφαρμογή ακόμα 113 (!) προαπαιτούμενων που έχει συμφωνήσει η ελληνική κυβέρνηση για το τρίτο μνημόνιο. Η αξιολόγηση του οποίου θα αρχίσει το Φθινόπωρο. Μιλάμε για νέα λαίλαπα στα εισοδήματα και περαιτέρω φτωχοποίηση της μεσαίας τάξης, με καταστροφικές συνέπειες για το σύνολο της οικονομίας.

Η ελληνική οικονομία, μετά την εφαρμογή όλων αυτών και την εφαρμογή των περικοπών μισθών και συντάξεων που καθυστερεί επίτηδες, θα είναι μια χώρα με στενή κάστα πλουσίων και ένα λαό στα όρια της επιβίωσης. Και, σαν την Ταϋλάνδη, τις Φιλιππίνες, το Μαλάουι, το Περού, το Νεπάλ, θα περηφανεύεται ότι έχει εκατομμύρια τουριστών, για να κρύψει τα εκατομμύρια των Ελλήνων που θα είναι φτωχοτουρίστες στην ίδια τους τη χώρα.

Όλα αυτά, ενώ είναι σε νομοθετική εξέλιξη ένα όργιο παράνομων απαλλαγών δημοτικών αρχών από πλήθος παρανομίες και ένα όργιο διορισμών χωρίς κριτήρια και διαγωνισμούς σε κάθε τρύπα του ελληνικού δημόσιου και του αυτοδιοικητικού διεφθαρμένου συστήματος.

Σάββατο, 15 Ιουλίου 2017

Ιουλιανά: Από το αγωνιστικό έπος στον «αριστερό» δωσιλογισμό

15-7-65: Το βασιλικό πραξικόπημα που πυροδότησε το τεράστιο λαϊκό κίνημα των «Ιουλιανών» και ανέδειξε τις ανεπάρκειες και τις ΠΡΟΔΟΣΙΕΣ της Αριστεράς. Αναδημοσιεύουμε το περσυνό μας κείμενο 
Η ιστορία σκαρώνει άσχημα παιχνίδια. Όχι από ιδιοτροπία, αλλά από …νομοτέλεια. Η Ιστορία τιμωρεί του χλευαστές και ιδιαίτερα εκείνους που την προδίδουν… 
Τι «Ιουλιανά» του 1965 ήταν ένα αγωνιστικό έπος: Ένα δώρο της Ιστορίας στην Αριστερά. Αυτό το δώρο η Αριστερά το πέταξε για να μην διασαλευτεί η «νομιμότητα» της καπιταλιστικής βαρβαρότητας… 
Ήρθε μετά η ιστορική τιμωρία: Η δικτατορία των συνταγματαρχών…


Σήμερα έχουμε ένα από τα μεγαλύτερα δράματα της ιστορικής …εκδίκησης: Η Αριστερά του ΤΟΤΕ, μέσα από μια διαδοχή μεταλλάξεων και ενσωματώσεων στο αστικό καθεστώς, μέσα από μια σειρά προδοσιών του Λαϊκού Κινήματος, αποτελεί τη νέα Δεξιά, την κατοχική κυβέρνηση του 4ου Ράιχ… 

Η Αριστερά του τότε που διωκόταν και φυλακιζόταν από τη Δεξιά έχει μεταλλαχτεί σε «αριστερά» του δωσιλογισμού, σε «αριστερά» των μαφιόζων του χρήματος, σε «αριστερά» που εκτελεί τα «συμβόλαια θανάτου» του 4ου Ράιχ, με μεγαλύτερη μοχθηρία, αποφασιστικότητα και αποτελεσματικότητα από τις κλασσικές δυνάμεις του 4ου Ράιχ: Τη Δεξιά… 

Τέτοια αναστροφή και διαστροφή της Πολιτικής δεν έχει ιστορικό προηγούμενο.
 

Μέσα σε 50 χρόνια, από το έπος των Ιουλιανών, μέσα σε 50 χρόνια προδοσιών των Κινημάτων, μέσα σε 50 χρόνια διαδικασιών ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗΣ της αριστεράς στο καθεστώς, μέσα σ’ αυτά τα 50 χρόνια ήρθαν τα πάνω κάτω… 

Και ακόμα υπάρχουν άνθρωποι που δεν αντιλαμβάνονται ότι αυτό το άθαφτο πτώμα της «αριστεράς» είναι καιρός να ταφεί… 

Αναδημοσιεύουμε για τα Ιουλιανά ένα παλιό μας κείμενο. Μαζί με άλλα σχετικά βρίσκεται εδώ: 

http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?p=33495#33495
 

Ιουλιανά 1965: Σιδερώνουν τις αγωνιστικές Μνήμες… 

 

49 Χρόνια έχουν περάσει από τη λαϊκή έκρηξη των «Ιουλιανών» του 1965!!! 

Αυτό που θα διαπιστώσει κανείς είναι ότι όλη αυτή η λαϊκή έκρηξη, όλα αυτά τα χρόνια, έχει θαφτεί: Από όλους και την «αριστερά»… 

Στην καλύτερη περίπτωση να «αναλυθεί» δημοσιογραφικά, «κλειδωμένη» στα στενά πλαίσια των ανακτορικών πραξικοπημάτων και της κοινοβουλευτικής Αποστασίας…
 

Για το εκρηκτικό λαϊκό κίνημα των «Ιουλιανών», η μεγαλύτερη κοινωνική έκρηξη μετά την ΕΑΜική επανάσταση (1941-1944), ένας πρώιμος ελληνικός «Γαλλικός Μάης», σιγή ιχθύος… 

Αυτή η σκανδαλώδης παρασιώπηση δεν είναι τυχαία. Στα «Ιουλιανά» εισβάλουν με ορμή στην πολιτική αρένα η λαϊκές μάζες: Ο ΔΡΟΜΟΣ είναι η ΤΟΜΗ και η πολιτική ΑΡΕΝΑ εκείνων των ημερών… 
Ακριβώς, αυτό το επαναστατικό «στοιχείο» του Πεζοδρομίου θέλουν να αφανίσουν από την Ιστορία οι πολύχρωμες, σήμερα, καθεστωτικές δυνάμεις, και οι μεταλλαγμένες «αριστερές»… 

Θέλουν να αφανίσουν τον κινητήριο μοχλό της Ιστορίας, τον αγώνα και το ΚΙΝΗΜΑ στο ΔΡΟΜΟ, διότι ο ΔΡΟΜΟΣ είναι σήμερα πολύ επίκαιρος και πολύ επικίνδυνος για τις κατοχικές δυνάμεις του 4ου Ράιχ… 

Αλλά και ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ δρόμος
 για την αναχαίτιση των δωσίλογων ανδρεικέλων, την εθνική και κοινωνική μας απελευθέρωση…

Τα «Ιουλιανά» δεν ήταν μια «δημοκρατική ανωμαλία», όπως την εμφανίζουν ΟΛΑ τα κόμματα και οι «παπαγάλοι» τους. 

Τα βασιλικά πραξικοπήματα και οι αποστασίες ΚΑΘΟΡΙΣΤΗΚΑΝ από την εκρηκτική ΣΥΣΣΩΡΕΥΣΗ της λαϊκής ΟΡΓΗΣ και τις ΜΑΖΙΚΕΣ αγωνιστικές διαθέσεις του ελληνικού λαού και αποτέλεσαν, απλώς, την αφορμή. 

Το αυθόρμητο λαϊκό ξέσπασμα μετά την «καθαίρεση» της κυβέρνησης του Γεωργίου Παπανδρέου, ήταν η συνισταμένη εκρηκτικών διεργασιών χρόνων. 

Διεργασίες που αποτυπώθηκαν και εκλογικά το 1958, όταν η ΕΔΑ εκτινάχτηκε στο 24,4%... 

Αυτή η θεματική άνοδος της ΕΔΑ πανικόβαλε το καθεστώς το οποίο, μέσω της Δεξιάς, εντατικοποίησε και πολλαπλασίασε τις διώξεις και την τρομοκρατία, το χαφιεδισμό και το «φακέλωμα» καθώς και την αντικομουνιστική υστερία… 

ΟΛΑ αυτά συσσώρευαν πιεστικά και εκρηκτικά γιγάντια αποθέματα λαϊκής ΟΡΓΗΣ. 

Εκείνη την εποχή
 η Ελλάδα ζούσε αλλεπάλληλα κύματα μεγάλων και σκληρών απεργιών. Είχε διαμορφωθεί ένα παλιρροϊκό, ριζοσπαστικό κίνημα με καθημερινές συγκρούσεις (με τα όργανα καταστολής), στο ΔΡΟΜΟ. 

Ένα ενδεικτικό παράδειγμα: Το Δεκέμβριο του 1960, οι οικοδόμοι κήρυξαν πανελλαδική απεργία με 200 χιλιάδες στο δρόμο… 

Μετά από πολύωρες οδομαχίες
 οι οικοδόμοι έτρεψαν σε φυγή τα «μηχανοκίνητα» της Αστυνομίας. Πάνω από 150 τραυματίες και 179 συλλήψεις ήταν ο απολογισμός… 

Τα γεγονότα αυτά, όχι μόνο δεν πτόησαν κανέναν, αλλά πυροδότησαν μια σειρά σκληρών απεργιών και σε άλλους κλάδους, καθώς και τη φοιτητική νεολαία… 

Σάββατο, 1 Ιουλίου 2017

Το «καράβι των οργίων»: Η νοσηρότητα της ΠΑΡΑΚΜΗΣ σε παράκρουση

ΠΑΡΑΚΜΗΣ σε παράκρουση…

Η κοινωνική και πολιτική αποσύνθεση και παρακμή αναπαράγονται και ανακυκλώνονται: Στον πνευματικό και ψυχολογικό τομέα, σε κάθε σφαίρα του εποικοδομήματος και της ανθρώπινης δραστηριότητας… Σήμερα, όλα τα νοσηρά φαινόμενα της σήψης και της παρακμής ξαπλώνονται σαν επιδημίες και σε ρυθμούς καταιγιστικούς…

Οι ίδιοι οι μηχανισμοί του ΥΠΕΡ-εθνικού ιμπεριαλισμού (Νέα Τάξη) τα αναπαράγουν, τα «κυκλοφορούν» και τα προωθούν μεθοδικά, συστηματικά και αφηνιασμένα για τη διάλυση των κοινωνιών, τη χειραγώγηση των λαών, την πολτοποίηση και ισοπέδωση των πάντων, την κατακρεούργηση και της ίδιας της ανθρώπινης ύπαρξης, την κατάργηση ακόμα και της φυλετικής ταυτότητας.

Η επιδοτούμενη ιδεολογία και τα υπερθεάματα των γκέι (με χορηγούς τους μηχανισμούς των μαφιών του χρήματος) έχουν κατακλύσει τα πάντα…

Οι νέοι αποικιοκράτες και τα ανδρείκελά τους ενώ έχουν ρίξει την Ελλάδα και το λαό της στα τάρταρα της καταστροφής, της αθλιότητας και της ΦΡΙΚΗΣ, οργανώνουν ΥΠΕΡ-θεάματα διαστροφών, νοσηρά ΥΠΕΡ-θεάματα της αποσύνθεσής τους και της παρακμής τους.

Διαβάστε ένα σχετικό κείμενο εδώ:
http://resaltomag.blogspot.gr/2017/06/blog-post_55.html


Τώρα έχουμε ένα άλλο κρούσμα παρακμιακής νοσηρότητας: Το «καράβι των οργίων»: Το καράβι ανταλλαγής συντρόφων!!!

Το ρεπορτάζ εδώ:
http://www.zougla.gr/greece/article/binteo-salpare-to-plio-ton-orgion


Φυσικά αυτή η καταναλωτική διαστροφή της «σεξουαλικής ανταλλαγής» έχει ιστορική διαδρομή και καταγράφει την αυξανόμενη εμπορευματοποίηση του σεξ και τη συνακόλουθη αποσύνθεση των ερωτικών σχέσεων.

Θεωρούμε, λοιπόν, σκόπιμο να αναδημοσιεύσουμε ένα παλιό μας κείμενο, γραμμένο τη δεκαετία του 1990, από τη συλλογή: «Τα θρύμματα του Έρωτα».

Όλα τα κείμενα της συλλογής βρίσκονται εδώ:
http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?p=23367#23367


OMAΔIKO ΣEΞ:
Η ΠAPAKMH TOY EPΩTA




Η πορεία της αμερικανικής παρακμής ξεκινάει απ’ το
ομαδικό μεθύσι, που είναι ο μόνος δρόμος
προς ανεξέλεγκτη συμπεριφορά,
και καταλήγει στην ανταλλαγή ζευγαριών.

Germaine Greer

Το σεξ βρίσκεται παντού εκτός
από τη σεξουαλικότητα.

Ρολάν Μπαρτ


O έρωτας στην εποχή μας τείνει να είναι η ανταλλαγή δύο φαντασιώσεων και η επαφή δύο επιδερμίδων. Η συναισθηματική αυτή αφυδάτωση χαρακτηρίζει ιδιαίτερα (όχι αποκλειστικά) τους «μικρομεσαίους», που έχουν το «κόμπλεξ» της αναρρίχησης και τη μανία της κατανάλωσης...

Η «σεξουαλική επανάσταση» που ακολούθησε τα αχνάρια της «καταναλωτικής επανάστασης», προκάλεσε ακόμα περισσότερο τον κατακερματισμό και τον επιμερισμό των ενστίκτων.

Η «καταναλωτική κοινωνία» κομμάτιασε τον ερωτικό κόσμο.
Για κάθε αγορά στον πελάτη δινόταν η υπόσχεση και μιας ερωμένης ή ενός κομματιού της: Το στήθος, τα πόδια ή ένα μέρος από τα πισινά της. Αυτή η διαδικασία του κατακερματισμού των ενστίκτων, που διατυμπανίζεται από το εμπορικό κεφάλαιο σαν «σεξουαλική επανάσταση», τυποποίησε την ευαισθησία και προώθησε την πορνογράφηση όλης της καταναλωτικής σφαίρας.

Κυριακή, 18 Ιουνίου 2017

Δίστομο: Όταν το δάχτυλο δείχνει το φεγγάρι, κάποιοι κοιτούν το φεγγάρι και κάποιοι το δάχτυλο (εξαιρετικό)



 
…Όταν ο Πρέσβης της χώρας (Γερμανία), η οποία σήμερα προκαλεί όλα τα παραπάνω στην πατρίδα και το λαό μας, θέλει να καταθέσει στεφάνι στη μνήμη των νεκρών του αντιφασιστικού αγώνα σύντροφε Νίκο, το μόνο που βρίσκουμε να σχολιάσουμε και να καταγγείλουμε είναι κάποιον, ή κάποιαν, που πήγε να τον εμποδίσει, έστω και για λόγους αυτοπροβολής;

Αν όλα τα παραπάνω, που έχει υποστεί η πατρίδα μας δε συνιστούν κατοχή της χώρας, με την νομική  καιιστορικοπολιτική έννοια του όρου (οccupatio pacifica, σύμφωνα με το Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο ), τότε τι συνιστούν; 



«Ο λαός, που τσακίζεται από την υπέρτερη βία για μια στιγμή, δεν είναι ακόμα σκλάβος. Σκλάβος γίνεται από την στιγμή, που δένεται ψυχικά με την σκλαβιά. Κι αυτό κοιτάζουν να πετύχουν οι εχθροί μας με την φωνή των προδοτών».

Δ. Γληνός (1942).

_______________

Να ξεκαθαριστεί εξ’ αρχής, ότι ο γράφων θεωρεί την Κωνσταντοπούλουοπορτουνίστρια, η οποία μαζί με το Βαρουφάκη θα αποτελέσουν τους νέους Τσίπρες,  ήτοι εφεδρείες του κατοχικού καθεστώτος, όταν-αργά, ή γρήγορα- το παρόν πολιτικό σύστημα θα έχει φάει τα ψωμιά του…


Το συμβάν στο Δίστομο, καθώς κι οι αντιδράσεις που αυτό προκάλεσε, αποκάλυψε ότι η δουλοπρέπεια εν Ελλάδι, δυστυχώς τέμνει οριζόντια ΑΠΑΝ το πολιτικό σύστημα της χώρας, από τα δεξιά-δεξιά, έως και τ’αριστερά-αριστερά. Δεν προξένησαν έκπληξη οι αντιδράσεις της ξεπουλημένης-κατοχικής δημοσιογραφίας, η οποία διερρήγνυε τα ιμάτιά της εναντίον όσων κακοκάρδισαν τον Πρέσβη της Γερμανίας. Από στόματος κοράκου, κρα κι από στόματος δοσιλόγου, σάλια και γλώσσα. Τα ξεπουλημένα κι αστοιχείωτα υποκείμενα, που παριστάνουν τους δημοσιογράφους, έχουν διαπαιδαγωγηθεί, ώστε να φιλούν  -αν όχι να γλείφουν-το χέρι που τα ταίζει. Άρχισαν όλοι να κράζουν την Κωνσταντοπούλου, διότι εμπόδισε τον Πρέσβη του αφεντικού να καταθέσει στεφάνι στο μνημείο των πεσόντων. Ας μας συγχωρήσουν κάποιοι για τους παραπάνω «απολιτίκ» χαρακτηρισμούς, αλλά εμείς είμαστε με την Αντισθένειο ρήση «αρχή σοφίας, ονομάτων επίσκεψις».


Η πρώτη έκπληξη, ο πρώτος…στούφος, μας κατέλαβε όταν είδαμε την κίνηση του Μ. Γλέζου, να παίρνει από το χέρι το Γερμανό Πρέσβη και να τον οδηγεί στο μνημείο. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά δήλωσε κατόπιν, ότι το παιδί του εγκληματία δε φταίει για τα εγκλήματα του πατρός του, θεωρώντας προφανώς ότι η σύγχρονη Γερμανία της Μέρκελ και του Σόιμπλε έχει απλώς βιολογική σχέση με τη ναζιστική κι όχι πολιτικοοικονομική και ιστορική, ένα…παιδί δηλαδή, που βρίσκεται στη δυσάρεστη θέση να απολογείται για τα εγκλήματα του μπαμπά του (Χίτλερ). Ο καθένας, με τα πολιτικά του κριτήρια…



Η δεύτερη –και μεγαλύτερη -έκπληξη μας κατέλαβε, όταν ακούσαμε απόψε το σχόλιο του δημοσιογράφου του REAL FM (και φίλο του blog, απ’όσο γνωρίζω), Ν. Μπογιόπουλου. Το συμπέρασμά του από το παραπάνω συμβάν ήταν η γνωστή παροιμία, «Εκεί, που κρεμούσαν οι καπετάνιοι τ‘ άρματα,κρεμάν’ οι γύφτοι τα νταούλια», αναφερόμενος αποκλειστικά και μόνο στην Κωνσταντοπούλου, στηρίζοντας εμμέσως το Μ. Γλέζο κι ευθυγραμμιζόμενος-επί της ουσίας- με την κυρίαρχη αντίδραση σχετικά με το γεγονός. Επί της ουσίας του θέματος όμως, αμφότεροι τσιμουδιά!


Μιας λοιπόν κι οι δυο παραπάνω αυτοπροσδιορίζονται, ο μεν Μ. Γλέζος ωςαριστερός, ο δε Ν. Μπογιόπουλος ως κομμουνιστής, ερωτώνται εντελώςΕΙΛΙΚΡΙΝΑ και ΚΑΛΟΠΙΣΤΑ:


Πως θεωρεί ένας αριστερός, ή ένας κομμουνιστής ότι πρέπει να αντιμετωπίζεται ο Πρέσβης μιας χώρας, η οποία σήμερα επιβάλει τηνεξόντωση του ελληνικού λαού με δεκάδες λιποθυμισμένα -από πείνα-  παιδιάστα σχολεία;


Πως θεωρεί ένας αριστερός, ή ένας κομμουνιστής ότι πρέπει να αντιμετωπίζεται ο Πρέσβης μιας χώρας, η οποία σήμερα επιβάλει τηνεξόντωση των γερόντων πατεράδων και παππούδων μας, με το πρόστυχο κόψιμο-κλέψιμο των συντάξεών τους;


Πως θεωρεί ένας αριστερός, ή ένας κομμουνιστής ότι πρέπει να αντιμετωπίζεται ο Πρέσβης μιας χώρας, η οποία σήμερα επιβάλει την εξόντωση του ελληνικού λαού, με τους θανάτους τα τελευταία δύο χρόνια, να υπερβαίνουν τις γεννήσεις για πρώτη φορά, μετά από τις αρχές του 20ουαιώνα περίπου;


Πως θεωρεί ένας αριστερός, ή ένας κομμουνιστής ότι πρέπει να αντιμετωπίζεται ο Πρέσβης μιας χώρας, η οποία σήμερα λεηλατεί την Ελλάδα,αρπάζοντας απροκάλυπτα τις υποδομές, τις πλουτοπαραγωγικές πηγές και τηδημόσια περιουσία της;


Πως θεωρεί ένας αριστερός, ή ένας κομμουνιστής ότι πρέπει να αντιμετωπίζεται ο Πρέσβης μιας χώρας, η οποία σήμερα επιβάλει την ιστορική εξόντωση του ελληνικού λαού, με την εκχώρηση της εθνικής του ανεξαρτησίας και το σφετερισμό της λαικής του κυριαρχίας, με την πώλησή της  χώρας για 100 χρόνια στους τοκογλύφους;


Η χώρα (Γερμανία), η οποία σήμερα προκαλεί όλα τα παραπάνω στην πατρίδα και το λαό μας σύντροφε Μανώλη, είναι απλώς…ένα παιδί, που δεν πρέπει να απολογείται για τα εγκλήματα του μπαμπά του;



Όταν ο Πρέσβης της χώρας (Γερμανία), η οποία σήμερα προκαλεί όλα τα παραπάνω στην πατρίδα και το λαό μας, θέλει να καταθέσει στεφάνι στη μνήμη των νεκρών του αντιφασιστικού αγώνα σύντροφε Νίκο, το μόνο που βρίσκουμε να σχολιάσουμε και να καταγγείλουμε είναι κάποιον, ή κάποιαν, που πήγε να τον εμποδίσει, έστω και για λόγους αυτοπροβολής;


Αν όλα τα παραπάνω, που έχει υποστεί η πατρίδα μας δε συνιστούν κατοχήτης χώρας, με την νομική  και ιστορικοπολιτική έννοια του όρου (οccupatio pacifica, σύμφωνα με το Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο ), τότε τι συνιστούν; 

Ή μήπως καλύτερα να ανατρέξουμε στα φοιτητικά μας χρόνια, για να θυμηθούμε το σύνθημα, που έγραφαν τότε οι αναρχικοί στους τοίχους των σχολών, αναφερόμενοι σ’ εμάς, τα τότε μέλη της ΚΝΕ «Το δάχτυλο έδειχνε το φεγγάρι κι ο Κνίτης κοιτούσε το δάχτυλο»;


Να κρατήσουμε καλά μέσα στην ψυχή μας, το πνεύμα του μετώπου!

Τετάρτη, 7 Ιουνίου 2017

Η «αριστερή» κυβέρνηση προωθεί και την ποινικοποίηση της Άποψης


Η κυβέρνηση των «αριστερών» ανδρεικέλων, μετά την αγιοποίηση της αμοραλιστικής μοχθηρίας του Μητσοτάκη, προχωράει ένα βήμα παραπέρα: Τον «δικαιώνει» και στους τρομονόμους!!! 
Έτσι ο μητσοτακικός τρομονόμος του 1990 όχι μόνο επαναφέρεται από τους «αριστερούς» του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και επεκτείνεται στο Δημόσιο Λόγο, δηλαδή ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΕΙ και τη δημόσια έκφραση γνώμης.
 
Εδώ ΕΥΘΕΩΣ επιχειρείται η ποινικοποίηση και η ΦΙΜΩΣΗ του διαδικτύου!!!


Η επέκταση του παλιού τρομονόμου για την ποινικοποίηση και του διαδικτύου προωθείται, από τα αδίστακτα ανδρείκελα του 4ου Ράιχ, με νέες προσθήκες παραγράφων, στα μοχθηρά τρομοκρατικά άρθρα «περί εγκληματικής οργάνωσης» (άρθρο 187) και του Ποινικού Κώδικα (187Α). 

Με τις νέες αυτές προσθήκες προβλέπονται ποινές κατ’ ευθείαν φυλάκισης έξι μηνών, για όποιον «δημόσια και με οποιονδήποτε τρόπο προκαλεί ή διεγείρει σε τέλεση αδικημάτων» (που περιγράφονται στα άρθρα 187 και 187Α. 

Με τη δόλια αυτή διατυπωμένη αοριστία μπορεί να ποινικοποιηθεί και να διωχτεί κάθε φράση λαϊκής ΟΡΓΗΣ στο διαδίκτυο. 

Είναι μια ΑΝΟΙΚΤΗ, ΔΟΛΙΑ και ΜΟΧΘΗΡΗ τρομοκρατική ΠΡΑΞΗ από την «αριστερή» κυβέρνηση των ευρώ – αποικιοκρατών, για τη ΦΙΜΩΣΗ του διαδικτύου, τη ΔΙΩΞΗ κάθε, ΟΧΙ μόνο Πράξης, αλλά και ΑΠΟΨΗΣ, που θα στρέφεται εναντίον των μαφιόζων του χρήματος και των κυβερνητικών τους ανδρεικέλων. 

Εδώ η αυθαιρεσία του Ποινικού Κώδικα και του «αριστερού» τρομονόμου, γίνεται δικτατορικά ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗ και ΕΦΙΑΛΤΙΚΗ. 

Η κυβερνητική συμμορία των «αριστερών» ανδρεικέλων, η οποία εκτελεί τα «συμβόλαια θανάτου» της ελληνικής κοινωνίας (με εντολές του 4ου Ράιχ), επιχειρεί να θωρακίσει παραπέρα το ετοιμόρροπο, εγκληματικό (οικονομικά, κοινωνικά, πολιτικά) και εξαχρειωμένο κατοχικό καθεστώς με τέτοιους εφιαλτικούς τρόμο-νόμους ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗΣ ποινικής αυθαιρεσίας. 

Βεβαίως, τέτοιες απόπειρες ποινικοποίησης και φίμωσης του Λόγου αποτελούν και αλάθευτα σημάδια κατάρρευσης και παρακμής. 

Η κυβέρνηση αυτή καταρρέει και τίποτα δεν μπορεί να τη σώσει, τίποτα δεν μπορεί να αναχαιτίσει την ΟΡΓΗ της κοινωνίας… 
Και μην ξεχνάμε ότι διώξεις της άποψης και φίμωσης του Λόγου, αποτελούν, κατά κανόνα, και πυροδότες της λαϊκής ΟΡΓΗΣ… 

Διαβάστε επίσης και το κείμενο: «Ο Κοντονής επαναφέρει τον τρομονόμο του Μητσοτάκη». 
Εδώ:

Κυριακή, 4 Ιουνίου 2017

Ο πόλεμος στη Συρία και η στάση των αριστερών οργανώσεων


Επανάσταση στη Συρία με τις ευλογίες των ΗΠΑ
Ο Κλαούζεβιτς έλεγε ''ότι ο πόλεμος είναι η συνέχιση της πολιτικής με άλλα μέσα'' και ο Λένιν συμφωνούσε και ασπαζόταν πλήρως αυτή τη ρήση. Για αυτό θεωρούσε καθοριστικής σημασίας τη στάση πάνω στον πόλεμο.
 Η στάση απέναντι στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο ήταν το βασικό κριτήριο για τον Λένιν ώστε να ξεχωρίσουν οι πραγματικοί επαναστάτες από τους οπορτουνιστές και τους σοσιαλοσοβινιστές.
 Φυσικά δεν είναι όλοι οι πόλεμοι ίδιοι για αυτό υπάρχει η ανάγκη να αναλύουμε κάθε πόλεμο ξεχωριστά.

Ο πόλεμος στην Συρία αποτελεί τον τελευταίο κρίκο στην αλυσίδα των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων ΝΑΤΟ-ΗΠΑ. Έχει πολλές ομοιότητες με τις προηγούμενες επεμβάσεις (Ιράκ, Γιουγκοσλαβία, Αφγανιστάν) αλλά και διαφορές.


Όπως και στις προηγούμενες τον χορό ξεκίνησαν τα ΜΜΕ με μια εκστρατείας λάσπης, κατασυκοφάντησης και δαιμονοποίησης της κυβέρνησης που είχε μπει στο στόχαστρο. Δεν πρόκειται να χρησιμοποιήσουμε τον όρο καθεστώς γιατί μόλις μία κυβέρνηση μπει στο στόχαστρο αμέσως βαπτίζεται καθεστώς από τους καλοθελητές.

Το κατηγορητήριο των ΜΜΕ μπορεί να έχει μία μικρή δόση αλήθειας ή ακόμα και να είναι εντελώς φανταστικό. Μπορούμε να θυμηθούμε ως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα συκοφάντησης και αβάσιμων κατηγοριών την περίφημη παρουσίαση στο συμβούλιο ασφαλείας του ΟΗΕ των χημικών και βιολογικών όπλων που υποτίθεται διέθετε ο Σαντάμ από τον Κόλιν Πάουελ.

Ακόμα και ο ίδιος ο Πάουελ
 αργότερα παραδέχθηκε ότι ''παραπλανήθηκε'' από τις ψευδείς πληροφορίες που του έδωσαν οι μυστικές υπηρεσίες. Στην ίδια λογική και με ανάλογους τρόπους και μέσα ο Μιλόσεβιτς παραβίαζε τα ανθρώπινα δικαιώματα, το Αφγανιστάν ευθυνόταν για την 11 Σεπτεμβρίου, ο Καντάφι και ο Άσαντ αιμοσταγείς δικτάτορες.

Συνήθως το μελύτερο μέρος του κατηγορητήριου των ηθικολόγων φαρισαίων της Δύσης δεν έχει καμιά σχέση με την πραγματικότητα και αν οι κυβερνήσεις που βάζουν στο στόχαστρο είναι μία φορά αντιδραστικές τα ανδρείκελα με τα οποία θα τις αντικαταστήσουν θα είναι τρεις φορές πιό αντιδραστικά.

Πάμε τώρα στην περίπτωση της Συρίας
 όπου από πολύ νωρίς το 2011 οι ΗΠΑ διά στόματος Χίλαρυ Κλίντον τότε υπουργού εξωτερικώνείχαν δείξει τις διαθέσεις τους. Στο βίντεο που ουσιαστικά ισοδυναμεί με κήρυξη πολέμου έναντι της Συρίας η Χίλαρυ επαναλαμβάνει αρκετές φορές ότι ο Άσαντ πρέπει να φύγει και ότι οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοι τους θα κάνουν ότι μπορούν για να τον διώξουν.

Επειδή πολλοί(αναρχικοί, ΣΕΚ, συμμετέχοντες στην ΛΑΕ)
 για να δικαιολογήσουν την στάση τους η οποία ήταν είτε απροκάλυπτα εχθρική εναντίον της κυβέρνησης Άσαντ είτε στάση ίσων αποστάσεων προέβαλλαν το επιχείρημα ότι υπήρξε επανάσταση εναντίον του Άσαντ το 2011.

Το ΣΕΚ έφτασε στο σημείο να υποστηρίζει στο παραπάνω κείμενο με τίτλο ''η αντεπανάσταση συνθλίβει το Χαλέπι'' ότι το Χαλέπι είχε ''απελευθερωθεί'' από το 2011 από τις ''επαναστατικές δυνάμεις'' και ξανάπεσε στα χέρια του ''δικτάτορα'' Άσαντ''.

Να σημειώσουμε εδώ ότι το συγκεκριμένο κείμενο
 δεν αποτελεί προϊόν ανάλυσης του ελληνικού ΣΕΚ αλλά μετάφραση από άλλη οργάνωση στο εξωτερικό πράγμα που δείχνει πολλά για το ανύπαρκτο επίπεδο αυτονομίας αλλά και θεωρητικής και αναλυτικής ικανότηταςτης οργάνωσης.

Εδώ διαπιστώνουμε ότι η κήρυξη πολέμου των ιμπεριαλιστών και η ''επανάσταση'' που είδαν το ΣΕΚ και πολλοί άλλοι συμπίπτουν χρονικά(2011) και είχαν και τον ίδιο στόχο την ανατροπή Άσαντ. 
Εδώ έχουμε εις άτοπον απαγωγή. Κάτι από όλα δεν ισχύει.

Αυτό που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί
 είναι η ιμπεριαλιστική επέμβαση η οποία μετά τους τελευταίους βομβαρδισμούς από τον αμερικάνικο στόλο από έμεση έγινε άμεση, εκτός και αν στο ΣΕΚ πιστεύουν ότι οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις μπορεί να μην είναι και τόσο κακές τελικά ή μπορούν να έχουν τους ίδιους πολιτικούς στόχους με τις επαναστάσεις.

Καλά θα κάνουν να μας το πουν ανοικτά να μην μπαίνουμε στον κόπο να γράφουμε πολεμικές γιατί εδώ με πρόσχημα την υποτιθέμενη επανάσταση επιχειρείται ξέπλυμα του ιμπεριαλισμού.


Το έργο το έχουμε ξαναδεί στην Ουκρανία όπου ο θεωρητικός του ΣΕΚ Άλεξ Καλλίνικος μας έλεγε ότι ''εκείνοι που ισχυρίζονται ότι η ανατροπή Γιανουκόβιτς ήταν ένα φασιστικό πραξικόπημα παπαγαλίζουν την προπαγάνδα της Μόσχας''Περισσότερα για τις θέσεις Καλλίνικου εδώ οι οποίες αποτελούν ξεκάθαρη υποστήριξη της Δύσης και των φασιστικών ανδρεικέλων του Κιέβου τα οποία ξεπήδησαν από το ''κίνημα'' του Μαϊντάν.

Δεν είναι μόνο το ΣΕΚ


Όσοι μιλούν περί επανάστασης στην Συρία και δυστυχώς δεν είναι μόνο το ΣΕΚ (θα αναφέρουμε και τους υπόλοιπους πιο κάτω) θα πρέπει να καταλάβουν ότι ''κινήματα διαμαρτυρίας'' όπου από την αρχή ηγεμονεύουν πλήρως αντιδραστικές δυνάμεις για αυτόν χαίρουν και της πλήρους υποστήριξης και ενίσχυσης του ιμπεριαλισμού δεν μπορούν να βαπτιστούν επαναστάσεις επειδή για κάποιο διάστημα κυρίως στην αρχή μπορεί να συμμετέχουν σε κάποιες εκδηλώσεις σε ρόλο κομπάρσου κάποιοι αριστεροί.

Αν ήταν μόνο το ΣΕΚ 
που αναπαράγει τα περί επανάστασης το πρόβλημα δεν θα ήταν τόσο μεγάλο. Όμως παρόμοια ρητορική βρίσκουμε σε αρκετά κείμενα στο indymedia, εδώεδώ και εδώ αλλά και στο rproject που συμμετέχει στη ΛΑΕ εδώ και εδώ.

Στα κείμενα που έχουν αναρτηθεί στο indymedia κάποιοι φτάνουν στο σημείο να καλούν σε πορεία στην Ρωσική πρεσβεία για τόσο ξεδιάντοπη στήριξη του ιμπεριαλισμού μιλάμε. Όσον αφορά το rproject το ένα κείμενο το υπογράφει κάποιος Αλέξης Λιοσάτος πρώην υποψήφιος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν είχε την θεωρητική επάρκεια να καταλάβει τι εστί ΣΥΡΙΖΑ θέλει να αναλύσει και διεθνή ζητήματα.

Οι ιμπεριαλιστές στηρίζουν πλήρως τη συριακή αντιπολίτευση.

Θα ήταν κατανοητό
 κάποιος να προβεί σε μία λάθος εκτίμηση στην αρχή των γεγονότων όταν τα πράγματα ήταν πολύ πιο θολά και μπορούσε να πέσει θύμα παραπληροφόρησης αλλά έξι χρόνια μετά είναι ηλίου φαεινότερον τι ακριβώς συμβαίνει. Μόνο και μόνο η στάση στήριξης των ιμπεριαλιστών απέναντι στη συριακή αντιπολίτευση αρκεί.

Από 2011 ο γαλλικός ιμπεριαλισμός είχε δώσει τις ευλογίες του και είχε αναγνωρίσει ως νόμιμο συνομιλητή τη συριακή αντιπολίτευση χωρίς να ανησυχεί για την υποτιθέμενη επανάσταση που είχε ''απελευθερώσει'' το Χαλέπι. Στο ίδιο μήκος κύματος το 2013 και ο αραβικός σύνδεσμος όπου οι πετρελαιομοναρχίες δέχτηκαν ως επίσημους εκπροσώπους της Συρίας στελέχη της αντιπολίτευσης και όχι του Άσαντ ,χωρίς να δείχνουν να ανησυχούν για την ''επανάσταση''.

Παρόμοια θέση πήραν και τα δικά μας κατοχικά ανδρείκελα το 2012 με την απέλαση της πρέσβειρας της Συρίας επί υπουργίας Αβραμόπουλου. Φυσικά επίσημη διπλωματική αναγνώριση της αντιπολίτευσης είχαμε και από τις ΗΠΑ.

Πέμπτη, 18 Μαΐου 2017

«Αριστερά»: Το πλυντήριο του σύγχρονου ΦΑΣΙΣΜΟΥ




Η παράσταση που δόθηκε στη Βουλή (κακότεχνη και κακόγουστη) με το επεισόδιο Κασσιδιάρη-Δένδια, συνεχίζεται να παίζεται και έξω από τη Βουλή, σε εντάσεις υστερικές, από τα κανάλια του θεάματος και του δικτατορικού ολοκληρωτισμού και ιδιαίτερα από τους «ειδικούς» του «αντιφασισμού», τους «αριστερούς» δημοσιογραφικούς αστέρες…
Ωρύονται, λοιπόν, τα κατοχικά κανάλια, αυτές οι μοχθηρές φωνές ΥΠΕΡ της ΕΕ και των μαφιόζων του χρήματος, σκούζουν αυτά τα λαρύγγια του σύγχρονου φασισμού που ζούμε, για τον «κίνδυνο της δημοκρατίας»(!!!) από τη «φασιστική απειλή της Χρυσής Αυγής»…

Βεβαίως, αυτός είναι ο ρόλος των καναλιών, ως κεντρικές εστίες της καθεστωτικής προπαγάνδας: Ο ρόλος να «ξεπλένουν» τις κατοχικές μας δυνάμεις, τις δυνάμεις του 4ου Ράιχ, και να μεταθέτουν το δικό τους φασισμό, το ΦΑΣΙΣΜΟ του χρηματιστηριακού κεφαλαίου, στις συμμορίες που το ίδιο χρηματιστηριακό κεφάλαιο κατασκευάζει και χρησιμοποιεί, σαν προβοκατόρικες «ομάδες κρούσης», τη Χρυσή Αυγή στην περίπτωσή μας…

Το τραγικό της υπόθεσης είναι ότι στην πρωτοπορία αυτής της προπαγανδιστικής υστερίας για τη «φασιστική απειλή» βρίσκεται η «αριστερά» και οι «ειδικοί» (περί φασισμού) αρθρογράφοι της…

Είναι αυτοί που σέρνουν το χορό σ’ αυτές τις σκηνοθεσίες και παραστάσεις του συστήματος για τη «φασιστική απειλή»: Οι κατοχικές δυνάμεις του 4ου Ράιχ (του νέου φασισμού) στήνουν υστερικά σώου και θεατρικές παραστάσεις εναντίον του «φασισμού» της Χρυσής Αυγής…

Και οι «αριστεροί» στην πρώτη γραμμή αυτής της μεγάλης ΑΠΑΤΗΣ: Αυτοί οι «αριστεροί» είναι από τα πιο χρήσιμα «εργαλεία» ξεπλύματος του νεοταξικού ΦΑΣΙΣΜΟΥ που επελαύνει…

Θα αναδημοσιεύσουμε για άλλη μια φορά ένα παλιό μας κείμενο: «Ο σύγχρονος φασισμός και τα κλούβια αυγά»

«…Ο συγκεκριμένος φασισμός, αυτός που πέρασε από μια ορισμένη στιγμή της ιστορίας, δεν πρόκειται να ξαναφανεί ποτέ πια με το ίδιο ακριβώς πρόσωπο. Το δράμα συνεχίζεται αλλά οι μάσκες που χρησιμοποιήθηκαν πετάχτηκαν στην αποθήκη του θεάτρου ή κατέληξαν στραπατσαρισμένες στα χέρια των παιδιών που θέλουν να παίξουν το δικό τους ρόλο με ξένα προσωπεία. Ο φασισμός που θα έλθει δεν θα λέγεται πια φασισμός».
Αυτά τα έγραψε ο Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος το 1977!

Είμαστε υπό τη δικτατορική ΚΑΤΟΧΗ της διεθνούς φασιστικής «μαφίας» του χρήματος, βιώνουμε σπαρακτικά τα πραξικοπήματα των κομμάτων-ανδρεικέλων αυτής της φασιστικής «μαφίας», είμαστε θλιβερή ΑΠΟΙΚΙΑ αυτής της ευρω-Πανούκλας και ΕΜΕΙΣ περιορίζουμε το ΦΑΣΙΣΜΟ σε κάποια «ακροδεξιά» βηθοκορήματα: Στα πολιτικά κατακάθια μια άλλης εποχής…

Παραθέτουμε ένα απόσπασμα από το παλιό μας άρθρο που συνοψίζει τα ουσιώδη χαρακτηριστικά του φασισμού: «Τα παρωχημένα κλισέ του φασισμού και οι ακροδεξιές καρικατούρες». (γράφτηκε τον Ιούνιο του 2006).
Ολόκληρο το κείμενο μαζί με άλλα σχετικά θα τα βρείτε ΕΔΩ:

Τι είναι ο φασισμός

Όταν ακούει κανείς σήμερα από τα προπαγανδιστικά κέντρα των ισχυρών οικονομικών συμφερόντων και τους απολογητές και λακέδες της παγκοσμιοποίησης να αναθεματίζουν ψυχωτικά τη φασιστική και εθνικιστική απειλή, το πρώτο που πρέπει να σκεφτεί είναι ότι κάτι δεν πάει καλά.

Ένας πολιτικά νοήμων γελάει με αυτές τις θρηνωδίες των πολιτικών απατεώνων.

Ωστόσο δεν πρέπει να μένουμε στο γέλιο. Γιατί μέσα από αυτές τις θρηνωδίες και τους αφορισμούς της φασιστικής απειλής υποκρύπτεται η δολιότητα των υπερεθνικών καθεστωτικών δυνάμεων, η απόπειρα να επικαλυφτεί ο δικός τους φασισμός, ο φασισμός της Νέας Τάξης.

Όλη αυτή η «σπαρακτική» και συχνά ψυχωτική εκστρατεία κατά του φασιστικού και εθνικιστικού κινδύνου αποσκοπεί στον εγκλωβισμό της Αριστεράς.

Ξύνει τα αντιφασιστικά και αντιεθνικιστικά σύνδρομα των αγωνιστών της αριστεράς για να τους τυφλώσει και να τους υποτάξει πιο εύκολα στις βουλές του ολοκληρωτισμού των πολυεθνικών.

Γι’ αυτό ένας αριστερός, που δεν θέλει να νανουρίζεται με επαναστατικά στερεότυπα του παρελθόντος, πρέπει, πατώντας πάνω στην υλιστική διαλεκτική μέθοδο, να αναλύσει το ζήτημα του φασισμού στην εποχή της ιμπεριαλιστικής παγκοσμιοποίησης.

Ας σχηματοποιήσουμε τη μαρξιστική ανάλυση του φασισμού, στην εποχή των εθνικών ιμπεριαλισμών.

Ο Φασισμός αντιπροσωπεύει το όργανο της μονοπωλιακής κεφαλαιοκρατικής κυριαρχίας. Το μονοπωλιακό κεφάλαιο με πρωτοπόρο το χρηματιστηριακό κατέφευγε, στην εποχή των εθνικών ιμπεριαλισμών σε δύο διαφορετικά όργανα κυριαρχίας: Στο κοινοβουλευτικό καθεστώς και στο φασιστικό καθεστώς.

Σχηματικά: Η δικτατορία του κεφαλαίου, ανάλογα με τις ιστορικές συνθήκες, χρησιμοποιούσε είτε τον κοινοβουλευτισμό, είτε το φασισμό. Δηλαδή ο φασισμός ήταν το όργανο κυριαρχίας του μεγάλου κεφαλαίου.

Η οικονομική βάση του φασισμού ήταν τα κατεστραμμένα και εξαθλιωμένα μικροαστικά στρώματα. Η μεσαία, όμως τάξη, ποτέ από μόνη της δεν μπορεί να κυβερνήσει. Ποτέ δηλαδή από μόνη της δεν μπορεί να υψωθεί σε εξουσία (αυτά είναι αλφαβητικά σε ένα μαρξιστή). Είναι η κεφαλαιοκρατία που κινητοποιεί την απελπισία και τη λύσσα των κατεστραμμένων μικροαστών. Απελπισία και λύσσα που το ίδιο το μεγάλο κεφάλαιο σπρώχνει τα λαϊκά στρώματα.

Ο φασισμός, συνεπώς, είναι η ωμή δικτατορία του μεγάλου κεφαλαίου που πατάει πάνω στην καταστροφή, εξαθλίωση και απελπισία των ανίκανων για ανεξάρτητη πολιτική μικροαστών.

Ο φασισμός, με πιο απλά λόγια, είναι η στρατιωτικοποίηση, από το μεγάλο κεφάλαιο, της μικροαστικής εξαθλίωσης και λύσσας.

Ο φασισμός όμως δεν είναι μόνο μια ιδιαίτερη μορφή ταξικής απολυταρχίας του χρηματιστηριακού κεφαλαίου, αλλά και κάτι άλλο εξίσου σημαντικό: Ο φασισμός μπορεί να υπάρξει και να αντέξει μόνο σε ισχυρούς εθνικούς ιμπεριαλισμούς.

Μόνο ισχυρά εθνικά μονοπωλιακά κεφάλαια που ασφυκτιούν και θέλουν να ανοίξουν δρόμους σε σύγκρουση με άλλους εθνικούς ιμπεριαλισμούς καταφεύγουν (και αντέχουν) στη στρατιωτικοποίηση της οικονομίας και της κοινωνίας.

Σήμερα τέτοιες συνθήκες δεν υπάρχουν ούτε στις ισχυρές καπιταλιστικές χώρες της Ευρώπης, πόσο μάλλον στην Ελλάδα. Εδώ δεν υπήρξαν ποτέ. Γι αυτό και τα δικτατορικά καθεστώτα στην Ελλάδα δεν είχαν τα στοιχεία του φασισμού (αλλά αυτό είναι άλλη συζήτηση).

Σήμερα μόνο οι πολυεθνικές θέλουν να επιβάλουν την ιδιαίτερη αυτή μορφή ταξικής απολυταρχίας.

Η Νέα Τάξη προωθεί, κόντρα στο σύνολο της ανθρωπότητας, τον πλανητικό ολοκληρωτισμό και τη στρατιωτικοποίηση του κόσμου με τις νέες ιδεολογίες του αντιεθνικισμού, του αντιρατσισμού κλπ.

Σήμερα οι υλικοί και πολιτικοί όροι του φασισμού των εθνικών ιμπεριαλισμών δεν ισχύουν για κάθε μια ξεχωριστή χώρα, δηλαδή σε εθνικό πλαίσιο. Δεν υπάρχει εθνικό μονοπωλιακό κεφάλαιο, συνακόλουθα δεν υπάρχει εθνική πολιτική έκφραση αυτού του κεφαλαίου που θα οργανώσει την κινητοποιημένη μικροαστική απελπισία.

Σάββατο, 22 Απριλίου 2017

Η ΚΟΙΝΩΦΕΛΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑ Ως ΠΡΟΣΧΗΜΑ ΑΠΟΡΡΟΦΗΣΗΣ ΠΟΡΩΝ ΤΟΥ ΕΣΠΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΠΟΥ Η Ε.Ε. ΠΡΟΡΙΖΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Η αναπληρώτρια υπουργός εργασίας κ. Ράνια Αντωνοπούλου βρίσκεται σε μια διαρκή εκστρατεία επικοινωνίας σε περιφερειακές ενότητες και Δήμους για την προώθηση της κοινωνικής οικονομίας , χωρίς όμως επί της θητείας της στο Υπουργείο να έχει διατεθεί στους πραγματικούς φορείς κοινωνικής οικονομίας η ελάχιστη ενίσχυση.
Αντιθέτως «βαφτίζεται» ως κοινωνική οικονομία μια σειρά προγραμμάτων που απορροφά το κράτος από το ΕΣΠΑ με πιο χαρακτηριστική περίπτωση  της λεγόμενης «κοινωφελούς εργασίας» με την οποία συγκαλύπτονται βραχυχρόνιες προσλήψεις από το κράτος.
Κάθε χρόνο 100.000 περίπου επιδοτούμενες θέσεις εργασίας χρηματοδοτούνται έτσι από προγράμματα ΕΣΠΑ μέσω ΟΑΕΔ  προς το κράτος και στους Δήμους, ενισχύοντας απασχολούμενους η υποαπασχολούμενους  στη γραφειοκρατία χωρίς κανένα παραγωγικό αντίκρισμα.
Πρόκειται για προσχηματική  Κοινωφελή εργασία από το κράτος και τους ΟΤΑ, ενώ στην πραγματικότητα έχουμε προσλήψεις με πόρους του ΕΣΠΑ που διογκώνουν την κρατική γραφειοκρατία και δεν είναι τίποτε διαφορετικό από  τα καταργημένα από το 2009 STAGE που επανήλθαν με άλλο όνομα ΤΟ 2012 από την Κυβέρνηση Σαμαρά -Βενιζέλου μια πολιτική  που συνεχίζει η σημερινή Κυβέρνηση..
προφανώς, με αυτό τον τρόπο δεν πρόκειται για ενίσχυση του κοινωνικού κράτους και των αναγκαίων κοινωνικών υπηρεσιών, αλλά για πρόσκαιρη πρόσληψη ενός τμήματος ανέργων που διατηρούν το πελατειακό σύστημα και  στοχεύουν στην εμφάνιση πτωτικής τάσης του ποσοστού ανεργίας με πόρους όμως που στερούνται από τον τρίτο τομέα και την ανάπτυξη της κοινωνική επιχειρηματικότητας.
Το αποτέλεσμα σε σχέση με την πραγματική οικονομία θα ήταν εντελώς διαφορετικό εάν οι πόροι αυτοί είχαν διατεθεί για  εργασία στηΝ κοινωνική οικονομία. Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή πολιτική πρακτική η ενίσχυση της πραγματικής οικονομίας και της αγοράς εργασίας βασίζεται στην συμπληρωματικότητα της κοινωνικής οικονομίας η οποία έχει όλα τα πλεονεκτήματα της ιδιωτικής όσον αφορά το επιχειρείν, συν την συμμετοχή της κοινωνίας και των καταναλωτών - χρηστών για προϊόντα και υπηρεσίες.
Με αυτή την έννοια η  αποτελεσματικότητα της κοινωνικής οικονομίας μπορεί να διπλασιάσει τη δημιουργία και διατήρηση νέων θέσεων εργασίας. Είναι βεβαίως αποδεδειγμένο επίσης ότι ο ιδιωτικός τομέας είναι πιο αποτελεσματικός από τον δημόσιο, με την διαφορά ότι δεν δημιουργεί επιχειρήσεις και νέες θέσεις εργασίας εκεί όπου δεν υπάρχει προσδοκία κέρδους.
Ένα άλλο πλεονέκτημα της κοινωνικής οικονομίας είναι ότι οι χρήστες-καταναλωτές-ωφελούμενοι μπορούν να συμμετέχουν στο κόστος και στην συγχρηματοδότηση προγραμμάτων που έχουν σκοπό να καλύψουν πραγματικές τους ανάγκες και μάλιστα έχουν κοινωνικό αντίκτυπο. Επίσης μετρήσιμο είναι ότι μια θέση στο δημόσιο κοστίζει 168.000 ευρώ, ενώ στην  κοινωνική οικονομία μόνο με 50.000 ευρώ.
Για αυτό  το σκοπό υπάρχει πλέον το κατάλληλο θεσμικό εργαλείο: Ο νέος νόμος 4430/16 για την κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία που ψηφίστηκε από ευρύτατη πλειοψηφία της βουλής σε αντικατάσταση του παλαιού ν.4019/11, δείχνει την ευρύτατη συναίνεση των κομμάτων, γεγονός ελπιδοφόρο ώστε να ξεκινήσει μια διαδικασία για να καλυφθεί η υστέρηση της κοινωνικής οικονομίας στην χώρα (κάτω του 2%) σε σχέση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο (10%).
Λαμβάνοντας υπόψιν αυτές  τις παραδοχές, αλλά και τα εμπόδια που προκύπτουν στην εφαρμογή σχετικών προγραμμάτων εξαιτίας της αρνητικής στάσης της κρατικής γραφειοκρατίας προκειμένου  να ενισχυθούν οι φορείς κοινωνικής οικονομίας με πόρους που αναλογούν στο χώρο είναι αναγκαία η οριζόντια διαβούλευση και οριζόντιας συνεργασία των κομμάτων για σπάσει ο φαύλος κύκλος του κρατισμού στη διαχείριση των πόρων που προορίζονται για την κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία προκειμένου να ενισχυθεί  η αποδοτικότητα των πόρων και για επιδοτούμενες θέσεις εργασίας μέσω ΕΣΠΑ.
Ειδικότερα με την ενίσχυση των φορέων κοινωνικής Αλληλέγγυας οικονομίας μπορούν να δημιουργηθούν υπερδιπλάσιες θέσεις εργασίας εάν οι πόροι χρησιμοποιηθούν για ενεργοποιηθούν ανενεργοί υλικοί πόροι και  σχολάζουσες γαίες που δεν καλλιεργούνται για την παραγωγή προϊόντων και υπηρεσιών.
·         Στον αγροδιατροφικό τομέα, μπορούν να δημιουργηθούν 50.000 νέες θέσεις εργασίας με βάση την πρότασή μας για τα κοινωνικά αγροκτήματα, αξιοποιώντας σχολάζουσες δημόσιες και ιδιωτικές γαίες μεταφέροντας πόρους της κοινωφελούς εργασίας (εργατικό κόστος) στους φορείς κοινωνικής οικονομίας για να συμπράξουν με κρατικούς φορείς ή και ιδιώτες που διαθέτουν σχολάζουσες αγροτικές γαίες και εξοπλισμό για να μαζευτεί αγροτικό προϊόν που θα κατευθυνθεί στις δομές φτώχειας. Η αποδοτικότητα των χρηματικών πόρων μπορεί να διπλασιαστεί δεδομένου ότι θα προκύψει όφελος από την παραγωγή αγροτικών προϊόντων την στιγμή που η απασχόληση στην κρατική γραφειοκρατία δεν παράγει μετρήσιμο και ουσιαστικό προϊόν.
·         Στον τομέα της πρόληψης και της κοινωνικής φροντίδας μπορούν να δημιουργηθούν 70.000 νέες θέσεις εργασίας με το ήμισυ του κόστους της απασχόλησης στην κρατική γραφειοκρατία, δεδομένου ότι στην συμμετοχή του κόστους μπορούν να μπουν οι ίδιες οι κοινωνικές ομάδες, τα ασφαλιστικά τους ταμεία και γενικώς οι ωφελούμενοι των υπηρεσιών κοινωνικής φροντίδας πχ η ολοκληρωμένη βοήθεια στο σπίτι, τα συνεργατικά σχήματα «νταντάδων», νοσηλευτών, φροντιστών των ΑμΕΑ. Τα σχήματα αυτά μπορούν να ενισχυθούν με την παραχώρηση ανενεργού υλικού εξοπλισμού ( Κέντρα Υγείας, κτίρια, ιατρικός εξοπλισμός κλπ).
·         Στην δια βίου μάθηση και την ενισχυτική διδασκαλία, ο θεσμός των κοινωνικών φροντιστηρίων και της συνεργατικής εκπαίδευσης μπορούν να δημιουργήσουν 50.000 θέσεις εργασίας, απορροφώντας ένα κομμάτι από την παραπαιδεία σε νέους εκπαιδευτικούς μέσω συνεργατικών σχημάτων που δεν έχουν ακόμη μπει στην αγορά εργασίας.