Πέμπτη, 11 Ιουλίου 2019

Η φρενοβλάβεια των εκλογικών αποτελεσμάτων


Όταν η καμπύλη της ιστορικής εξέλιξης ανεβαίνει, η πολιτική σκέψη γίνεται οξύτερη. Όταν όμως η καμπύλη τραβάει προς τα κάτω, η ανοησία κυριαρχεί πάνω στην πολιτική σκέψη… 
Τις τελευταίες δεκαετίες, εκτός ελάχιστων και επεισοδιακών εξαιρέσεων, η καμπύλη τραβούσε συνεχώς προς τα κάτω… 
Διευκρίνιση:

Οι επεισοδιακές εξαιρέσεις ήταν οι μαζικές και μαχητικές διαδηλώσεις ενάντια στα Μνημόνια: 2010-2012 
Αυτές οι μαχητικές και μαζικές λαϊκές κινητοποιήσεις επέφεραν και διαφοροποιήσεις εκλογικές: Σπάσανε το λεγόμενο δικομματισμό και κονιορτοποίησαν τα δύο μεγάλα κυβερνητικά κόμματα… 

Η Αριστερά, βεβαίως, δεν έδωσε καμία επαναστατική προοπτική στις ρωμαλέες αυτές κινητοποιήσεις. Απεναντίας έκανε ό,τι μπορούσε να τις εκτονώσει, να τις «φρονιμέψει» και να τις εμπορευτεί εκλογικά… 

Έτσι ο ελληνικός λαός αναζήτησε την ελπίδα μόνο μέσα από τον εκλογικό δρόμο και εκτόξευσε το ΣΥΡΙΖΑ στα κυβερνητικά ύψη: Η νέα τραγωδία μας… 

Η αναιμική άνοδος της πολιτικής καμπύλης, με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, ανακόπηκε απότομα και το χειρότερο: Άρχισε να τραβάει προς τα κάτω με γιγάντια βήματα… 

Σήμερα έχει φτάσει υπό το μηδέν: Και είναι αυτός ο μηδενικός πάτος, αυτή η ολοκληρωτική ισοπέδωση της πολιτικής σκέψης που γέννησε τα σημερινά εκλογικά αποτελέσματα: Που έδωσε τέτοια ενισχυμένη αυτοδυναμία στη ΝΔ και κράτησε τα ποσοστά των «αριστερών» ανδρεικέλων σε τόσο υψηλά επίπεδα. 
Είναι πράγματι απίστευτο: Ο ΣΥΡΙΖΑ, αυτή η «αριστερή» αλητεία του 4ου Ράιχ, η οποία αποτέφρωσε ολοσχερώς την ελληνική κοινωνία και δολοφόνησε το λαό της με απίστευτη και επαρμένη μοχθηρία, να διατηρείται σε τόσο υψηλά ποσοστά. 

Τους λόγους αυτού του φαινομενικά παράδοξου (εκτίναξη της ΝΔ δίχως προηγούμενο τις τελευταίες δεκαετίες και διατήρηση του ΣΥΡΙΖΑ σε τόσο υψηλό επίπεδο), τους αναλύσαμε στο άρθρο μας: 
Δυστυχώς ο ΣΥΡΙΖΑ δεν καταποντίστηκε… 

Εδώ απλώς να υπογραμμίσουμε τούτο: Αυτή η εκλογική εικόνα δεν θα ήταν ΠΟΤΕ δυνατόν να εμφανιστεί, εάν δεν είχε ο ΣΥΡΙΖΑ ισοπεδώσει ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΑ την καμπύλη της ιστορικής εξέλιξης, εάν δεν την είχε ρίξει κάτω του μηδενός: Εκεί που παράγεται, κατά κύματα και ορμητικά, πολιτική ανοησία και μόνο ανοησία… 
Να διευκρινίσουμε, επίσης εδώ, ότι η ΑΝΟΔΟΣ ή η ΚΑΘΟΔΟΣ της ιστορικής καμπύλης αποτελεί συνάρτηση τη Ανόδου ή της Καθόδου του λαϊκού Κινήματος. 

Η πολιτική ακινησία και η αγωνιστική αφασία (ΚΑΘΟΔΟΣ)
αναπτύσσει και διογκώνει την πολιτική ανοησία. Η πολιτική βλακεία με τους αγωνιστικούς κραδασμούς μιας κοινωνίας βρίσκονται σε σχέση αντιστρόφως ανάλογη: Όσο ισχυρότεροι είναι οι κοινωνικοί και πολιτικοί κραδασμοί (όταν δηλαδή υπάρχουν ισχυρές εκρήξεις λαϊκών κινημάτων) τόσο ελαχιστοποιούνται και αφανίζονται οι …κοπριές της πολιτικής βλακείας. 

Σήμερα, με την κυβερνητική αλητεία του ΣΥΡΙΖΑ, συσσωρεύτηκαν βουνά από κοπριές πολιτικής βλακείας. 
Αυτό οφείλεται στον ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΟ ΑΦΑΝΙΣΜΟ των αγωνιστικών λαϊκών Κινημάτων, στη ΝΟΣΗΡΗ και τερατώδη πολιτική ακινησία. 

Η ενσωματωμένη αριστερά (όχι μόνο η κυβερνώσα του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά το ΣΥΝΟΛΟ, σχεδόν, των δυνάμεών της) ΥΠΟΝΟΜΕΥΣΕ κάθε κινηματική έννοια, ΝΕΚΡΩΣΕ και ΝΑΡΚΩΣΕ κάθε αγωνιστική λαϊκή ενέργεια και εκδήλωση, υποτάσσοντας κάθε κοινωνικό κραδασμό στον εκλογικό κρετινισμό… 

Αυτή η ιστορική καταστροφή του αγωνιστικού υποκειμενικού παράγοντα (συνειδητών και οργανωμένων λαϊκών κινημάτων) επέτρεψε τη χειμαρρώδη παραγωγή και συσσώρευση της πολιτικής ανοησίας σε τόσο υψηλά επίπεδα… 

Χωρίς μια τέτοια χρόνια αγωνιστική ακινησία και καταστροφή (από την «αριστερά») των αγωνιστικών, κινηματικών όρων και προϋποθέσεων, δεν θα είχε επιβληθεί ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΑ η εκλογική αλλοτρίωση, δηλαδή ο κρετινισμός του ψηφοδελτίου… 

Ένας εκλογικός κρετινισμός που ενώ ο κόσμος σιχαίνεται τα κόμματα δεν απελευθερώνεται από τις εκλογικές αυταπάτες (δεν υπάρχει ΚΙΝΗΜΑ απελευθερωτικό…), αλλά τις αναπαλαιώνει με άλλες… 

Έτσι η πολιτική ανοησία διογκώνεται και παίρνει δραματικές μορφές… 

Μια τέτοια «δραματική μορφή» της βλακείας αποτελούν τα εκλογικά αποτελέσματα: Η Λαϊκή οργή να συλλέγεται από τη ΝΔ και οι ΦΟΒΙΕΣ («αντιδεξιά σύνδρομα) να διασώζουν το ΖΥΡΙΖΑ… 
Η Διάσωση, ιδιαίτερα της κυβερνητικής συμμορίας, αποτελεί το φρενοβλαβές αποτύπωμα της …φρενοβλαβούς αγωνιστικής ακινησίας!!! 
Όταν έχουν παγιωθεί και κυριαρχούν τέτοιες πολιτικές συνθήκες αγωνιστικής ΑΦΑΣΙΑΣ, συνακόλουθα και κομπάζουσας πολιτικής ανοησίας, τότε οι πάντες μπορεί να αναστηθούν και να βρικολακιάσουν… 
Και δίχως την αρένα του Δρόμου, δηλαδή δίχως να ενεργοποιηθούν και να ζωντανέψουν τα λαϊκά κινήματα, ο φαύλος κύκλος του δικομματισμού θα συνεχίζεται με παραλλαγμένες μορφές…


 Διαβάστε και εδώ: 
http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=11224

Παρασκευή, 21 Ιουνίου 2019

Γιατί πρέπει να συντριβεί εκλογικά η Λούμπεν Αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ


Του Ηλία Παπαναστασίου
 
 
Στις Ευρωεκλογές της 26ης Μάη ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε 903.000 ψήφους. Από 2.246.000 τον Γενάρη του 2015 στις ευρωεκλογές συγκέντρωσε 1.343.00 ψήφους. Δηλαδή 903.000 λιγότερες ψήφους. Ουσιαστικά περίπου το 38% – σχεδόν 40% – των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ το 2015 εγκατέλειψαν την Πρώτη Φορά «Αριστερά». Πρόκειται όχι απλά για «ήττα» αλλά για πραγματική συντριβή σε απόλυτους αριθμούς ψηφισάντων. 
Ανάλογη τάση υπάρχει και στην ποσοστιαία αναλογία 

όπου ο ΣΥΡΙΖΑ από το 36,3% των ψηφισάντων – Γενάρης 2015 – έπεσε στο 23,7% τον Μάη του 2019 χάνοντας 12.7% του ποσοστού του ή περίπου το 34%. 

Με όρους Εκλογικής Κοινωνιολογίας
 και Ποσοτικής Εκλογικής ανάλυσης ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε μεταξύ 34% και 38% της συνολικής του εκλογικής δύναμης για όσους δε διαφωνούν με την σύγκριση των ποσοστών του Γενάρη 2015, νομίζουμε πως αυτό είναι και το πιο σωστό εφόσον και οι ευρωεκλογές του Μάη του 2019 είχαν χαρακτήρα Εθνικών εκλογών. 

Αντίθετα με την προπαγάνδα του ΣΥΡΙΖΑ που προσπαθεί να μας πείσει πως ήλθε στην εξουσία το Σεπτέμβρη του 2015 χαρίζοντας ένα ολόκληρο 8μηνο από τον Γενάρη του 2015 στην λεγομένη διαπραγμάτευση δηλαδή στο πουθενά, έως τις Εθνικές Εκλογές της 7ης Ιούλη 2019 ο ΣΥΡΙΖΑ κλείνει 4,5 χρονιά στην Κυβέρνηση Και Εξουσία (54 μήνες). Είναι δηλαδή η μακροβιότερη Κυβέρνηση των Μνημονιακών ετών, με την μεγαλύτερη υποστήριξη από τους Δανειστές, την μεγαλύτερη υποταγή στα κελεύσματα των Αμερικανονατοϊκών από το τέλος του Εμφυλίου Πολέμου, ξεπερνώντας ακόμη και την Δεξιά Κυβέρνηση του Εμφυλιοπολεμικού Παπάγου. 

Γιατί όμως πρέπει να συντριβεί ακόμη περισσότερο δηλαδή να εξαϋλωθεί και ουσιαστικά να εξαφανιστεί ο ΣΥΡΙΖΑ; 

Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ
 με το 3ο Μνημόνιο δέσμευσε σε Πρωτογενή πλεονάσματα της τάξης του 3,5% την χώρα έως το 2022 και με πλεονάσματα της τάξης του 2,2% έως το 2060. 

Υποθήκευσε την ελληνική δημόσια περιουσία έως το 2115 δηλαδή για 100 χρόνια και «παραχώρησε»– ξεπούλησε δηλαδή– στους Δανειστές ελληνική δημόσια περιουσία αρχίζοντας από το Σιδηροδρομικό Δίκτυο έως τα Αεροδρόμια. 

Ταυτόχρονα
 – σύμφωνα με μαρτυρία βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ– κόστισε αλλά 86 δις η διαπραγμάτευσή του, δηλαδή του μεγάλου επαναστάτη από τις USA Γιανη – με ένα ν – Βαρουφάκη συν τα δεκάδες – ή και εκατοντάδες – δις για την ανακεφαλαιοποίηση των Ελληνικών Τραπεζών. 

Περιττό δε να σχολιάσουμε τον τρόπο που δημιουργούνταν τα πρωτογενή πλεονάσματα π.χ. με αύξηση χρεών στους Προμηθευτές του Δημοσίου, μείωση σε τεράστιο βαθμό του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ), καθυστέρηση των Παραγωγικών Επενδύσεων αλλά και της έκδοσης νέων συντάξεων για πάνω από τρία χρόνια τουλάχιστον 200.000 νέων συνταξιούχων. 

Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ 
– συνεχίζοντας το θεάρεστο έργο των προηγούμενων – φτωχοποίησε ακόμη περισσότερο μεγάλα – ήδη φτωχοποιημένα – στρώματα του ελληνικού λαού και ειδικότερα τα χαμηλότερα και τα μικρομεσαία με τερατώδη μέτρα όπως η κατάργηση του ΕΚΑΣ, η εισαγωγή πάνω από 25 νέων φόρων, η κατάργηση συντάξεων χηρείας, ευπαθών ομάδων και πολυτέκνων κ.ά. 

Ο ΣΥΡΙΖΑ – που κατά τα άλλα, κόπτεται για τις «υποτελείς τάξεις»– φτωχοποίησε περισσότερο τους ήδη φτωχούς αλλά και τους μικρομεσαίους που παρόλη την κρίση είχαν κρατήσει, με μεγάλες απώλειες, την περιουσία τους. 

Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ μετέτρεψε την έννοια του Κοινωνικού Κράτους σε Ελεημοσύνη, μοίρασμα φτώχειας και επιδόματα πείνας των 200 ευρώ. Παρασιτοποίησε και μετέτρεψε σε επαίτη τεράστια στρώματα του ελληνικού λαού, ανήγαγε δε την ψυχολογία του Ζητιάνου και του Συνδρόμου Στοκχόλμης σε Κυρίαρχη Ψυχολογία. Λούμπεν «Αριστερά» ο ίδιος προσπάθησε να λουμπενοποιήσει τεράστια στρώματα της Ελληνικής Κοινωνίας ακολουθώντας την Τακτική «Σε φτωχοποιώ, σου παίρνω 1.000 ευρώ αλλά παραμονή εκλογών σε επιστρέφω 50 και γι’ αυτό πρέπει να με ψηφίσεις και με τα δυο χέρια». Το απαύγασμα της Ηθικής και Ψυχολογικής Εξαθλίωσης και ο Λουμπενισμός κυρίαρχος, το σιωπηρό του σύνθημα. 

Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ καθιέρωσε τον θεσμό του Μεγάλου Αδελφού που παρακολουθεί τα πάντα, την ΑΑΔΕ που δεν υπάγεται στην ελεγκτική διαδικασία του Ελληνικού Δημοσίου. Κατάσχει συντάξεις, επιδόματα, αμοιβές δηλαδή τα πάντα, τιμωρώντας τους δύστυχους που χρωστούν 500, 1000 ή και παραπάνω ευρώ. Την ώρα που «ρυθμίζει» χρέος 1,2 δις των ΕΛΠΕ του Λάτση – έχοντας τον πονηρό Φαναριώτη Γαβρόγλου μέλος του ΔΣ του Ιδρύματος Λάτση– ή χρέος 450 εκατομμυρίων του Μπόμπολα – εξού και η ΣΥΡΙΖΑΙΙΚΗ τοποθέτηση του ΕΘΝΟΥΣ ή της ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ– ή χρέος 90 εκατομμυρίων του Κοντομηνά – δείτε την συντροφικότητα του καναλιού ALPHA στον ΣΥΡΙΖΑ– αλλά και χάρισμα προστίμου 48 εκατομμυρίων στην ΣΕΚΑΠ που είχε αγοράσει ο Ιβάν Σαββίδης, φανατικός φίλος του Τσίπρα και μέγας επενδυτής Νοτίου Βαλκανικής και περιχώρων. 

Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ κατέστρεψε κάθε έννοια ύφους και ήθους και όχι μόνο αριστερού αλλά κάθε είδους και τύπου. Προωθωντας άτομα που αποτελούσαν την προσωποποίηση της ψυχικής και ηθικής παρακμής και εξαθλίωσης αλλά και Μαρίες Αντουανέτες που παρίσταναν τις φεμινίστριες με παχυλούς μισθούς του Δημοσίου, κουνούσε συνεχώς το δάκτυλο στον ελληνικό λαό – π.χ. Πυρκαγιά στο Μάτι– ξερνώντας όλα τα απωθημένα του λιγούρη Λούμπεν που είδε πλουσιοπάροχο στρωμένο τραπέζι και έκανε μακροβούτι χωρίς μαχαιροπήρουνα. Διόριζε – και συνεχίζει να διορίζει– συγγενολόγια, ξαδέλφους, συζυγούς, ερωμένες και παλλακίδες, δημιουργώντας μας την απορία εάν ο Λούμπεν έχει πάτο στην ηθική του εξαχρείωση και αποκτήνωση. 

Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ ταύτισε στην συνείδηση πλατειών στρωμάτων του ελληνικού λαού την Ιστορική Αριστερά με τον Homo Amoralis, τον χαμαιλέοντα παντός καιρού που είναι ο Λούμπεν, τον περιφερόμενο κλόουν και θίασο που δεν σέβεται τίποτα γιατί ο ίδιος είναι ένα τίποτα. Ένα μεγάλο μηδενικό που θέλει να μηδενοποιήσει το κοντέρ δηλαδή να εκμηδενίσει κάθε έννοια Ηθικής, Συνείδησης και Ανθρώπινης Αξιοπρέπειας. Άλλωστε αυτό που δεν κατάφερε η προπαγάνδα σχεδόν 100 ετών της Δεξιάς το κατάφερε ο ΣΥΡΙΖΑ σε τεσσεράμισι χρόνια, δυσφημίζοντας την Αριστερά όσο κανένας άλλος και ταυτίζοντας την με την ηθική εξαχρείωση, τον αμοραλισμό και τον χυδαίο οπορτουνισμό, όχι του ρεφορμιστή εργαζομένου της Σοσιαλδημοκρατίας – που σε τελευταία ανάλυση, ιστορικά, έχει Προλεταριακή Προέλευση – αλλά του επικίνδυνου (κυριολεκτικά) μηδενιστή Λούμπεν. 

Γιατί οι εξαιρετικά ωφέλιμες για το σύστημα υπηρεσίες του ΣΥΡΙΖΑ έχουν επαρκώς αναγνωριστεί από την Ελίτ– δηλαδή την εγχώρια και διεθνή Αστική Τάξη– τους Δανειστές, τους Αμερικάνους και όλα τα υπόλοιπα «λουλούδια» που ο εκτρωματικός ΣΥΡΙΖΑ κάποτε πολεμούσε, τουλάχιστον στα λόγια. 

Η Δεξιά όλων των αποχρώσεων – Ακροδεξιά, Λαϊκή Δεξιά, Φιλελεύθερη Κεντροδεξιά– ευγνωμονούν τον ΣΥΡΙΖΑ για τον κατεδαφιστικό του ρόλο σε όλο το οικοδόμημα της Ιστορικής Αριστεράς. 

Οι ανενημέρωτοι, αγράμματοι και σχεδόν αναλφάβητοι Δεξιοίευχαρίστως ταυτίζουν την Θεωρία των Marx/Engels και κάθε έννοια Εργατικού Κινήματος, Σοσιαλισμού και Κομμουνισμού με τον ΣΥΡΙΖΑ γιατί – πολύ απλά– έτσι τους συμφέρει. Ξεμπερδεύοντας με μια Fake «Αριστερα» a la ΣΥΡΙΖΑ, γνωρίζουν (ή ελπίζουν) πολύ καλά πως ξεμπερδεύουν – ίσως για τα επόμενα χρόνια– και από την Αληθινή Αριστερά του Εργατικού και Λαϊκού Κινήματος και την οποία ευχαρίστως ταυτίζουν με τον απόπατο που λέγεται ΣΥΡΙΖΑ. Απλά, με ένα σμπάρο, δυο τρυγόνια και οι επιπτώσεις της ΣΥΡΙΖΑΙΙΚΗΣ παρακμής ήδη φαίνονται έκδηλα. 

Η εκλογική στασιμότητα – έως πολύ μικρή πτώση– του ΚΚΕ και η εξαύλωση όλων των υπολοίπων αριστερών σχημάτων στις ευρωεκλογές της 26ης Μάη μάλλον επιβεβαιώνει το ανωτέρω συμπέρασμα, με εξαίρεση βέβαια την «Αριστερά» του George Soros (Βαρουφακης) που, όπως φαίνεται, μετακόμισε από την Μεταμοντέρνα, Λούμπεν Αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ, με ένα κομμάτι της προίκας της Αμερικανο/νατοϊκής «Αριστεράς». 

Άλλωστε, μην ξεχνάμε πως ο Νάρκισσος Giani, υπέγραψε την πρώτη συμφωνία με τους Δανειστές στις 20 Φλεβάρη του 2015, μόλις 25 μέρες μετρά την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην Κυβέρνηση, αναγνωρίζοντας σαν «δίκαιες» το 70% (!) των απαιτήσεων των Δανειστών (Βλ. Δηλώσεις του Βαρουφάκη την εποχή εκείνη).
 

Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ δεν εκμηδένισε απλά κάθε έννοια Επιστήμης και Ολιστικής, Διαλεκτικής Θεωρίας της Επιστήμης αλλά υπονόμευσε κάθε έννοια

Δευτέρα, 17 Ιουνίου 2019

Είναι αδίστακτοι! Για όλα ικανοί!


Εμπορεύονται και κερδοσκοπούν με την τουρκική απειλή… 
Θα κάνουν τα πάντα προκειμένου να διασωθούν και να κρατήσουν τις κυβερνητικές τους καρέκλες… 
Είναι τόσο ελεεινοί που κινδυνολογούν ασυστόλως με πολεμικά σώου σχετικά με την τουρκική απειλή: θεατρικές τηλεοπτικές παραστάσεις σαν κι αυτές που έστησε ο Τσίπρας με την αποτέφρωση του Ματιού…
 
Το χειρότερο:

Είναι τόσο μακάβριοι και πωρωμένοι που, προκειμένου να αναβάλουν ή να ακυρώσουν τις εκλογές (το πολιτικό τους Βατερλό), είναι ικανοί να στήσουν και θερμό πολεμικό επεισόδιο… 

Φυσικά με παραγωγούς και σκηνοθέτες τα υπερατλαντικά αφεντικά τους… 

Για όλα είναι ικανά αυτά τα «αριστερά» ανδρείκελα: Οι άθλιες και πανικόβλητες κυβερνητικές πόρνες του 4ου Ράιχ… 

Φυσικά κανένα τέχνασμα δεν μπορεί να τους σώσει… 

Το μόνο που μπορεί να πετύχουν, αν προβούν σε προβοκατόρικα πολεμικά σώου; Να παίξουν και τα κεφάλια τους… 

Εξαιρετικό το παρακάτω σχόλιο του Γιάννη Χατζηαντωνίου. 
Το πήραμε από δω: 
http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.com/2019/06/blog-post_186.html
 

ΛΥΠΑΜΑΙ ΑΛΕΞΗ, ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΩ ΛΕΞΗ 

Το ΚΥΣΕΑ είναι όργανο για την διαχείριση κρίσεων. Η διακοπή της περιοδείας και η ανακοίνωση της σύγκλησης είναι πολύ κακοστημένη. Η ανακοινώσεις είναι ασαφείς και μπερδεμένες. 

Για να τηλεφωνήσει ο Πρωθυπουργός στον πρόεδρο της Κύπρου δεν χρειάζεται ΚΥΣΕΑ, δεν είναι ντεκόρ. Ούτε για να αποφασιστεί ότι θα ...παρακολουθούν την κατάσταση και να προετοιμαστούν για συνεδρίαση της ΕΕ. 

Η ανακοίνωση, ως προς τα γεγονότα, είναι άλλα αντάλλων. Θα ζητηθούν κυρώσεις "αν επιβεβαιωθεί ότι έγινε γεώτρηση". Δεν επιβεβαιώθηκε άρα, και δεν ανακοινώθηκε ποια μέτρα παίρνονται για να επιβεβαιωθεί ή έστω ότι... 
παίρνονται τέτοια μέτρα..... Αέρας κοπανιστός δηλαδή. 

Το κραυγαλέο είναι ότι ο Πρωθυπουργός «προσπαθεί» να καθησυχάσει με λόγια τον λαό που με έργα …..βάζει σε ανησυχία ! Προς τι οι θεατρινισμοί με διακοπή της περιοδείας και ανακοίνωση σύγκλησης του ΚΥΣΕΑ τότε; 

Πέμπτη, 13 Ιουνίου 2019

Ο Τσίπρας συνεχίζει να μας θεωρεί ηλίθιους…


 
Ο Τσίπρας, φαίνεται, ότι θεωρεί τον ελληνικό λαό εντελώς βλάκα με το να εξακολουθεί να τον παραμυθιάζει και να τον εμπαίζει… 
Αυτός ο φρενοβλαβής ψεύτης πρέπει να έχει κυριευτεί και από επαρμένη ηλιθιότητα για να συνεχίζει να θεωρεί τον ελληνικό λαό τόσο αθεράπευτα ηλίθιο, ώστε να παίρνει σοβαρά τα λόγια του… 
Οι ηλίθιοι στέρεψαν...


Ο Τσίπρας δεν μπορεί να ελπίζει σε αυτούς. Όταν τα λόγια, χρόνια τώρα, έρχονται σε κατάφορη αντίθεση με τις πράξεις, τότε ξυπνούν και αυτοί που αρέσκονται στο παραμύθι… 

Η εικόνα δίνει τόσο παραστατικά και συμπυκνωμένα τα ψεύδη του Τσίπρα και τη δολοφονική ΠΡΑΚΤΙΚΗ του ενάντια στον ελληνικό λαό, που κρέμεται (η εικόνα) σαν ζωντανός εφιάλτης μπροστά σε κάθε Έλληνα… 

Σκορπάει κάθε έφεση στο παραμύθι και «συρρικνώνει» τη «μάζα» των ηλιθίων… 

Την εικόνα την …κλέψαμε από δω: 
http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.com/2019/06/blog-post_917.html
 

Και όμως ο Τσίπρας συνεχίζει να μας εμπαίζει… 

Αυτό το ΟΝΕΙΔΟΣ της ΑΠΑΤΗΣ και της ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ πρέπει στις εκλογές να εξαφανιστεί. 

Η ΤΙΜΩΡΙΑ πρέπει να ακολουθήσει το ΕΓΚΛΗΜΑ…

Δευτέρα, 27 Μαΐου 2019

Η συντριβή του ΣΥΡΙΖΑ. Διέξοδος …διάσωσης οι εκλογές


Ο Ελληνικός λαός τιμώρησε σκληρά τους αλαζόνες της «αριστερής» κυβερνητικής αλητείας: Τους αυθάδεις δημίους του, τα εκτελεστικά όργανα της διεθνούς χρηματιστηριακής μαφίας και του 4ου Ράιχ… Η ήττα των «αριστερών» ανδρεικέλων της νέας αποικιοκρατίας είναι συντριπτική και τελεσίδικη. Δεν είναι μόνο η τεράστια ποσοστιαία διαφορά του ΣΥΡΙΖΑ από το πρώτο κόμμα (που ανέρχεται στις εννιά μονάδες), αλλά (και αυτό είναι πιο ουσιαστικό) η ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ του ΣΥΡΙΖΑ από το χάρτη των αυτό-διοικητικών εκλογών.

Αυτή η εξαφάνιση αποτυπώνει, με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο, τον κοινωνικά ΜΕΤΕΩΡΟ χαρακτήρα του ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή την ΑΝΥΠΑΡΞΙΑ ΡΙΖΩΝ μέσα στην ελληνική κοινωνία. 

Οι ιστορικές συγκυρίες εκτόξευσαν εκλογικά το «αριστερό» πολιτικό μόρφωμα του ΣΥΡΙΖΑ σε κυβερνητική εξουσία. Παρόλη, ωστόσο, αυτήν την εκτόξευση, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν απόκτησε ρίζες μέσα στην ελληνική κοινωνία, παρέμενε ένα γραφειοκρατικό σώμα, ξένο και υπεράνω των κοινωνικών διεργασιών και λειτουργιών, ξένο και εχθρικό προς τον λαό… 

Η ολοκληρωτική αυτή απουσία κοινωνικών ριζών και λαϊκών δεσμών και ερεισμάτων προδιάγραφε, με μαθηματική ακρίβεια, ΟΧΙ μόνο τη δουλική ΥΠΟΤΑΓΗ αυτής της «αριστερής» αθλιότητας (ΣΥΡΙΖΑ) στα ΥΠΕΡ-ΕΘΝΙΚΑ κέντρα εξουσίας, αλλά και το μελλοντικό εκλογικό Βατερλό αυτής της δήθεν «αριστεράς»… 
Αυτές οι εκλογές κατέγραψαν καθαρά όλα τα παραπάνω χαρακτηριστικά και «ελαττώματα» (κοινωνικά και πολιτικά) του ΣΥΡΙΖΑ… 

Τα εκλογικά αποτελέσματα, επίσης, σηματοδότησαν, με ακρίβεια και τη μελλοντική πορεία αυτή της «αριστερής» και αλήτικης ΑΠΑΤΗΣ:Τη μελλοντική επαναφορά του ΣΥΡΙΖΑ στις πολιτικές «τσόντες» του καθεστώτος… 
Η προσφυγή σε πρόωρες εθνικές εκλογές αποτελεί μια απέλπιδα προσπάθεια του Τσίπρα για τη διάσωσή του. 

Το σενάριο των πρόωρων και αιφνιδιαστικών εκλογών ήταν κυρίαρχο στον εγκέφαλο του Τσίπρα. Αποτελούσε άμεση επιλογή, μια επιλογή, βεβαίως, ελεγχόμενη και που θα στηριζόταν σε μια ήττα στις ευρωεκλογές μικρής έντασης και εύκολα διαχειρίσημη. 

Έτσι ο Τσίπρας προσδοκούσε να διατηρήσει ένα ικανοποιητικό ποσοστό στις εθνικές εκλογές, που θα του επέτρεπε, όχι μόνο να είναι στο κέντρο του πολιτικού παιχνιδιού από τη θέση μιας ισχυρής Αντιπολίτευσης, αλλά και να επανέλθει στην κυβερνητική εξουσία πολύ σύντομα. 

Γι αυτό και όλες οι δημοσκοπήσεις και τα ΜΜΕ μιλούσαν για ελάττωση της ψαλίδας, για μείωση της διαφοράς με τη ΝΔ και τα παρόμοια. Μάλιστα όλα τα «δημοσκοπικά ευρήματα» κυμαινόντουσαν, τις τελευταίες ημέρες, σε ποσοστιαίες διαφορές διαρκώς μειούμενες… 

Πολλοί, μάλιστα, με αυτήν τη δημοσκοπική πλύση εγκεφάλου απώλεσαν τα πολιτικά τους κριτήρια και πίστεψαν και σε μια εκλογική μάχη σώμα με σώμα. 

Διαβάστε δημοσκόπηση που πρόβαλλε και ο Λαφαζάνης, εδώ:
 
https://iskra.gr/%ce%bb%ce%b1%cf%8a%ce%ba%ce%ae-%ce%b5%ce%bd%cf%8c%cf%84%ce%b7%cf%84%ce%b1-%ce%bc%ce%ad%cf%84%cf%89%cf%80%ce%bf-%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%84%cf%81%ce%bf%cf%80%ce%ae%cf%82-47-%cf%83%ce%b5-%ce%b4%ce%b9/ 

Τέτοια αχαλίνωτη στήριξη προς τον ΣΥΡΙΖΑ από τα ΜΜΕ και από τις εταιρείες των δημοσκοπήσεων δεν έχει ιστορικό προηγούμενο… 

Φυσικά οι παίκτες της βολιδοσκοπικής πλύσης των εγκεφάλων, καθώς και ο Τσίπρας λογάριασαν, χωρίς τον ξενοδόχο: Τον ελληνικό λαό. 

Ο ελληνικός λαός, για άλλη μια φορά, κονιορτοποίησε τους σχεδιασμούς και τα όνειρα των πολύχρωμων ανδρεικέλων της πολιτικής και δημοσιογραφικής πορνείας. 

Κονιορτοποίησε τις «προβλέψεις» και τα σχέδια του Τσίπρα…
 

Η εκλογική ήττα ήταν καταλυτική, σαρωτική και πολυεδρική. Μια ήττα στρατηγικής πανωλεθρίας… 

Τώρα ο Τσίπρας σύρεται, βιαίως, σε πρόωρες εκλογές για να μην καταρρακωθεί ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΑ, για να διασώσει ό,τι μπορεί, για να διατηρήσει ένα εκλογικό ποσοστό που θα τον κρατήσει στο πολιτικό παιχνίδι. 

Οποιαδήποτε παράταση των εκλογών
 θα αποτελούσε μια τεράστια απειλή για τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Τσίπρα. Μια απειλή ολοκληρωτικής εκλογικής κατάρρευσης… 

Η ΑΝΑΓΚΗ, συνεπώς, για τη διάσωσή του, οδήγησαν τον Τσίπρα σε πρόωρες εκλογές και όχι η «γενναιότητά» του και η «πίστη» του στη Λαϊκή Βούληση. 

Εδώ μετέτρεψε το λαϊκό ΟΧΙ στο δημοψήφισμα σε ΝΑΙ, δεν σεβάστηκε ΠΟΤΕ τον ελληνικό λαό και θα σεβόταν τη λαϊκή βούληση των ευρωεκλογών; 

Αυτά είναι τα γνωστά ταχυδακτυλουργικά τεχνάσματα μιας πολιτικής αλητείας που βυθίζεται… 

Υ.Γ. Για το παραμύθι της «δεξιάς στροφής» θα γράψουμε σε άλλο κείμενο. 

Εδώ απλώς να υπογραμμίσουμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πιο ΔΕΞΙΑ, αλλά και πιο ΥΠΟΥΛΗ ΔΕΞΙΑ από τη ΝΔ. 

Η ΝΔ δεν μπορεί να κάνει αυτά που έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ, θα ξεσηκωνόντουσαν και οι πέτρες. Με τη ΝΔ ο κόσμος θα κατέβει στο δρόμο και ο δρόμος είναι αυτός που μπορεί να επιφέρει αλλαγές και να δημιουργήσει ΚΙΝΗΜΑΤΑ… 

Εξάλλου όταν ο λαός δεν έχει κινηματική διέξοδο και Αριστερά που να ΥΠΑΡΧΕΙ και να λειτουργεί, ΠΑΝΤΑ θα εγκλωβίζεται σε εκλογικά αδιέξοδα. 

Όταν αποτελούμε τους «χορηγούς» της Δεξιάς και είμαστε πιο δεξιοί και δόλιοι από την παραδοσιακή δεξιά, όταν εκτελούμε τα «συμβόλαια θανάτου» της νέας αποικιοκρατίας που δεν θα τολμούσε να εκτελέσει η παραδοσιακή Δεξιά, είναι κοροϊδία (τουλάχιστον) να μιλάμε ότι ο λαός στρέφεται προς τα δεξιά

Πέμπτη, 18 Απριλίου 2019

Μεταμοντέρνα Αριστερά (29)– Η Λούμπεν Αριστερά (10 Θέσεις) (ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ!)

Του Ηλία Παπαναστασίου 
Θέση 1η 
Η Λούμπεν Αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ δεν εκπροσωπεί παραγωγικά στρωματά αλλά στηρίζεται σε Δυο συνιστώσες: 
(α). Την ανώτατη και ανώτερη Δημοσιοϋπαλληλία (Άνω Μανδαρινάτο) που είναι η Στρατηγική δύναμη κρούσης. 
(β). τους καθαυτούς Λούμπεν (Lumpen) που εκπροσωπούν την «βαθιά» τραγωδία των τελείως εξαθλιωμένων. 


Με την πρώτη κατηγορία υλοποιεί την ΣΥΡΙΖΑΙΙΚΗ Governability (Κυβερνησιμότητα) χαράζοντας το Γενικό Σχέδιο Αντιστροφής της Πραγματικότητας και στο οποίο οι ΣΥΡΙΖΑΙΟΙ διαπρέπουν παίρνοντας Άριστα. 

Με την δεύτερη κατηγορία μαζικοποιούνται, «απευθύνονται στο λαό» μοιράζοντας επιδόματα ελεημοσύνης και τα οποία – στην ΣΥΡΙΖΑΙΙΚΗ διάλεκτο– βαφτίζονται Κοινωνικό Κράτος. 

Θέση 2η 

Η σχέση του ΣΥΡΙΖΑ με το Ιστορικό Εργατικό Κίνημα – παραδοσιακό και σύγχρονο– κυμαίνεται από ανύπαρκτη έως μηδαμινή όσον αφορά τους Μισθωτούς Εργαζομένους στον Ιδιωτικό Τομέα και οι οποίοι αντιπροσωπεύουν τον κύριο όγκο των δυνάμεων του Μισθωτού Προλεταριάτου. Η όποια μέτρια αντιπροσώπευση του ΣΥΡΙΖΑ επικεντρώνεται σε εργαζομένους των ΔΕΚΟ και στις χαμηλότερες και μεσαίες βαθμίδες του Δημόσιου Τομέα. 

Θέση 3η
 

Οι συνεχείς αναφορές των κάπως διαβασμένων ΣΥΡΙΖΑΙΩΝ – όσοι υπάρχουν– αναφέρονται στους «Διανοούμενους», την «Διανόηση» και για τις οποίες κατηγορίες χρησιμοποιούν όρους ενός κακοχωνεμένου Gramsci. 


Έτσι, αυτοϊκανοποιείται
 το ΣΥΡΙΖΑΙΙΚΟ Πανεπιστημιακό Μανδαρινάτο στο οποίο παραδοσιακά ο Πρωτοσύριζα – ΚΚΕ εσωτερικού– διέθετε σημαντικές δυνάμεις και ταυτόχρονα αυτοϊκανοποιείται μια σημαντική μερίδα σανοφάγων μελών και οπαδών και οι οποίοι μέσω της Διαδικασίας Μεταβίβασης (Transfer) «μετέχουν» της Θείας Μετάληψης και του Αγίου Φωτός της Παντογνώστριας ΣΥΡΙΖΑΙΙΚΗΣ Ιντελιγκέντσιας. Θυμίζει την Transfer διαδικασία μεταξύ Ψυχίατρου – Ψυχικά Ασθενούς. 

Θέση 4η 

Η προαναφερθείσα τρίτη κοινωνική κατηγορία προσδίδει ένα ιδιαίτερο πνευματικό Άρωμα και το οποίο απολαμβάνουν ιδιαίτερα οι ΣΥΡΙΖΑΙΙΟΙ, άνδρες και γυναίκες ή του Τρίτου/ Απροσδιορίστου Φύλου (Μαζική συνιστώσα του Κόμματος): Αυτό του «Διανοούμενου»

Είναι τίτλος τιμής
 και αποτελεί ένα είδος Διαβατήριου ή VISA για τα κλιμάκια του «Άνω» ΣΥΡΙΖΑ. Ιδιαίτερα για την περιβόητη a la SYRIZA Πανεπιστημιακή Ιντελιγκέντσια. Αρσενικά ή θηλυκά του ΣΥΡΙΖΑ συναγωνίζονται πολλές φορές σε πνευματικές ασκήσεις επίδειξης και αυτοθαυμασμού. 

Θέση 5η 

Ο ΣΥΡΙΖΑΙΟΣ αποτελεί – στην καλύτερη των περιπτώσεων– κλασσικό δείγμα Μικροαστού που ανέβηκε απότομα μέσω του Κοινωνικού Καταπέλτη (Διορισμός στο Δημόσιο). Είναι επόμενο αυτό που ήταν (Παλαιότερο Κοινωνικό Είναι) με αυτό που είναι τώρα (Σημερινό Κοινωνικό Είναι) να δημιουργούν ψυχικά ρήγματα που θυμίζουν ρήγματα Τεκτονικών Πλακών ειδικότερα σε ανθρώπους που στερούνται παντελώς φυσιολογικής εξέλιξης χαρακτήρα όπως συμβαίνει με την συντριπτική πλειοψηφία των ΣΥΡΙΖΑΙΩΝ. 

Περιστατικά όπως της Αυλωνίτου, Νοτοπούλου ή και του ιδίου του Τσίπρα δεν εξηγούνται αλλιώς. 

Θέση 6η 

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα μείνει στην Ιστορία σαν το Κόμμα που ανέτρεψε την Επιστήμη όπως ακριβώς ο Eugene During πριν 140 χρόνια και τον οποίο κατακεραύνωσε κατάλληλα ο Freidrich Engels. 

Στην θέση του Μοντέρνου ο ΣΥΡΙΖΑ παραπέμπει στο μεταμοντέρνο (Μεταμοντέρνα Αριστερά) όπου ο Ορθολογικός Λόγος και η Διαλεκτική βασική του συνιστώσα αντικαθίστανται από Ιδεοληψίες και Ιδεολογήματα και όχι Επιστημονική Κοσμοθεωρία με Ολιστικό υπόβαθρο. 

Στην θέση της Επιστημονικής Επιχειρηματολογίας θέτει Ιδεοληπτικές Έννοιες με επιστημονικοφανή κριτήρια που ανταποκρίνονται περισσότερο σε Trendy – Μοδάτες – θεωρίες οι οποίες ανταποκρίνονται σε κριτήρια ευκαιριακού μεταμοντερνισμού μειονοτήτων παρά σε κριτήρια τεκμηριωμένης επιστημονικής έρευνας. 

Ο ΣΥΡΙΖΑ αγαπά την «Διανόηση» και μισεί την Επιστήμη – έχουν διαχωριστεί οι έννοιες εδώ και δεκαετίες– γι’ αυτό αποτελεί τον βασικό εχθρό του Κλασσικού σαν Γνήσιος οπαδός του Μεταμοντέρνου και εχθρός του Νεωτερικού (Μοντέρνου) που αποτελεί συνέχεια του Κλασσικού.
 

Ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί τον βασικό αντίπαλο του μοντέρνου δηλαδή του Νεωτερικού και ταυτόχρονα Κλασσικού, πολεμώντας τα λυσσαλέα. 

Η Κλασσική Παιδεία του είναι άγνωστη, η Νεότερη Παιδεία είναι «Σεξιστική», «Ομοφοβική», «Ισλαμοφοβική», «Πατριαρχική», «Ανδροκρατική» και «Αποικιοκρατική». Είναι ο κατεξοχήν πολέμιος της Νεωτερικότητας και του Κλασσικού, ο κύριος και Par excellence Τζιχαντιστής εναντίον του Σύγχρονου Κόσμου και της Κλασσικής του κληρονομιάς. 

Ο Μεταμοντερνισμός του ΣΥΡΙΖΑ δεν προχωρά μετά την Νεωτερικότητα εξελίσσοντας την – όπως βαυκαλίζεται– αλλά οπισθοδρομεί προς τα πίσω, πολλούς αιώνες, στον Μεσαίωνα και ακόμη παραπέρα. Αποδομώντας την Νεωτερικότητα και τους Κλασσικούς Προπάτορές της μας πλασάρει ταυτόχρονα τον Ερεβώδη και Φρικαλέο Μεσαίωνά του σαν «Προοδευτισμό». Καταργώντας τον Ολισμό και το Όλον σαν έννοιες Φιλοσοφικές και βασικές της Επιστημονικής Μεθοδολογίας, κατρακυλά στην ομιχλώδη Κοιλάδα του Τμηματισμού, τμηματοποιώντας και μερικοποιώντας τα πάντα. Γιατί άραγε;;; 

Θέση 7η 

Ο προ-κυβερνητικός ΣΥΡΙΖΑ της πάλαι ποτέ Λούμπεν Μικροαστικής Ψευδό–Ιντελιγκέντσιας του ΚΚΕ εσωτερικού,αποτελούσε πάντοτε μια μειονεκτική ομάδα στον χώρο της Αριστεράς και μάλλον ένιωθε άνετα, πουλώντας ριζοσπαστικότητα και αμφισβήτηση δεξιά και αριστερά. Η ατζέντα του ξεκινούσε από τις κλασσικές περιθωριακές ομάδες των Νευρωτικών και Μισανδριών Φεμινιστριών και κατέληγε στην προνομιακή Κάστα της ΣΥΡΙΖΑΙΚΗΣ «Κοσμοθεωρίας», τους Ομοφυλόφιλους. 

Ταυτόχρονα επεξέτεινε το βεληνεκές της πρωτοποριακής οπτικής του στους μετανάστες, πρόσφυγες, λεβέντες της Επανάστασης των Εξαρχείων και στους κάθε τύπου περιθωριακούς. 

Έγινε με άλλα λόγια, ένα συνονθύλευμα περιθωριακών παντός καιρού και οποιασδήποτε περίστασης. Έτσι εξηγείτε άλλωστε και η εποποιΐα της Κυβερνητικής του Μεγάλης Πορείας, έτσι εξηγείτε και η πολιτική/εκλογική του επένδυση στο Ομοφυλοφιλικό Λόμπι, το νομοσχέδιο για την αλλαγή φύλου και άλλα ων ουκ εστί αριθμός. 

Θέση 8η 

Η «θεωρητική» υποδομή του ΣΥΡΙΖΑ στηρίζεται στην Μεταμοντέρνα Ψευδο-επιστήμη αποδόμησης της Κλασσικής και Ιστορικής Επιστήμης κάθε είδους και τύπου, την εσωτερική τους υπονόμευση και ουσιαστική διάλυση. 

Η Επιστήμη της Λογικής αντικαθίσταται από το Σόφισμα, η τεκμηρίωση από την ευνοημένη υπόθεση και η Φύση από την «Κοινωνική Κατασκευή». 

Πάνω στην ορμή του, αποκαλεί ο ΣΥΡΙΖΑ «Κοινωνική Κατασκευή» κάθε Ιστορικό απόθεμα, Υλική και Πνευματική Κληρονομιά, Συλλογική Ταυτότητα. 

«Φαντασιακή Κατασκευή» το Έθνος, η Κοινωνική Τάξη, ακόμη και η Βιολογική Ένταξη εκ γενετής σε συγκεκριμένο φύλο. Από το «Δεν υπάρχει Βιολογικό Φύλο» καταλήγουμε στον Γονέα 1 και Γονέα 2, την αποδόμηση και εξαφάνιση κάθε συλλογικότητας που θα μπορούσε να αντισταθεί στην λαίλαπα της Καπιταλιστικής Παγκοσμιοποίησης (Έθνος, Κοινωνική Τάξη, Πολιτικό Κόμμα, Οικογένεια, Φύλο). 

Είναι ακριβώς η ατζέντα του Παγκοσμιοποιημένου Νεοφιλελεύθερου Καπιταλισμού με πιστό Υπηρέτη τον ΣΥΡΙΖΑ και την Κυβέρνηση του. 

Εννοείται ανάλογη μεταχείριση έχει και η Διαλεκτική Θεωρία του Marx την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ απορρίπτει στην Πράξη, λογικότατο από μεριάς του. Όταν απορρίπτεις όλη την Εργατική Τάξη – χαρίζοντας την στην Ακροδεξιά– είναι λογικό να απορρίπτεις και την Γερμανική Φιλοσοφία της οποίας οι ιδιοφυέστεροι μαθητές υπήρξαν οι Marx–Engels. 

Όταν «Κληρονόμος της Γερμανικής Φιλοσοφίας είναι το Προλεταριάτο» (Fr.Engels – “Ludwig Feuerbach and the End of German classical Philosophy”) και συ απορρίπτεις μαζί με το νερό της μπανιέρας και το μωρό όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, το αποτέλεσμα είναι πασιφανές.

ΥΓ. Καλά θα κάνουν οι Νεοφιλελεύθεροι Ιδεολόγοι και οι Ακροδεξιοί συνοδοιπόροι τους να μην ταυτίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ με τον Μαρξισμό, τον Σοσιαλισμό/Κομμουνισμό, την Ιστορική Αριστερά, τους Μπολσεβίκους κλπ. Το τονίσαμε, «Η άγνοια δεν είναι επιχείρημα» (Καρτέσιος). Ας μελετήσουν πρώτα.
 

Θέση 9η 

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι θιασώτης και φανατικός υπέρμαχος της Γυναικοκρατίας πολεμώντας την «επάρατη» Πατριαρχία. Όχι βέβαια για να προωθήσει την Ισότητα των Φύλων όπως βαυκαλίζονται οι Νεοφιλελεύθερες φεμινίστριές του αλλά για να προωθήσουν τη θεωρία «Να γίνουμε Χαλίφηδες στη θέση του Χαλίφη». 

Σύνθημα τους: Αντικαθιστώντας την Πατριαρχία με Γυναικοκρατία/Μητριαρχία να διώξουμε τους Άνδρες – Φαλλοκράτες, Σεξιστές, Υποψήφιοι Βιαστές συν όλα τα κακά της οικουμένης– και να έλθουμε στην Εξουσία σαν Γυναίκες. 

Τετάρτη, 10 Απριλίου 2019

Η αυθάδεια της υφυπουργού-«ομπρέλας»!!!


Οι ψηλές πτήσεις οδηγούν και σε μεγάλες πτώσεις… 
Και οι πτώσεις γίνονται αναπόφευκτες και παταγώδεις όταν οι πτήσεις δεν στηρίζονται στις δικές σου δυνάμεις, αλλά στη δουλική σου ιδιότητα, στην ιδιότητα του ανδρείκελου… 
Δεν μπορεί να κρατάς την ομπρέλα του Πρωθυπουργού και από αυτήν την πράξη του λακέ να εκτοξεύεσαι στον κυβερνητικό μηχανισμό: Μοιραία θα γκρεμιστείς…


Μοιραία έχεις ποτιστεί με το δηλητήριο της αυθάδειας του υπηρέτη. Το δηλητήριο του «γιού της πλύστρας»… 

Η υφυπουργός Ελευθερία Χατζηγεωργίου, (αυτή που κρατούσε την ομπρέλα του Τσίπρα, την κλακαδόρο που παρίστανε την κάτοικο του αποτεφρωμένου Ματιού), επιβεβαιώνει όλα τα παραπάνω… 

Για την υπουργοποίησή της διαβάστε σχετικά, εδώ: 
http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=11159
 

Αυτή, λοιπόν η κυρία, σε ομιλία της, στο νοσοκομείο «Παπαγεωργίου», σε κλειστή αίθουσα, με κοινό αποτελούμενο κυρίως από ιατρικό, νοσηλευτικό και διοικητικό προσωπικό του «Παπαγεωργίου», ΑΝΤΕΔΡΑΣΕ με τη μοχθηρή αυθάδεια του ηλίθιου υπηρέτη και ανδρείκελου του Τσίπρα: Σταμάτησε την ομιλία της και αποχώρησε από την εκδήλωση, επειδή κάποιοι, ελάχιστοι, τόλμησαν να διαμαρτυρηθούν και να αμφισβητήσουν τα προεκλογικά της παραμύθια. 

Διαβάστε αναλυτικά εδώ: 
http://www.press-gr.com/2019/04/blog-post_9.html
 

Σύντομες παρατηρήσεις: 

1). Καταρχάς η συμπεριφορά της κυρίας καταγράφει, όπως ήδη αναφέραμε, την αυθάδεια του ανδρείκελου, του ανδρείκελου του Τσίπρα: Αυθάδεια της πολιτικής «πόρνης» που έχει ισχυρό «προστάτη»… 

2). Η συμπεριφορά, όμως, αυτή αποτυπώνει και τη γενικότερη φιλοσοφία (φασιστική) της κυβέρνησης των ανδρεικέλων. 

Ο Τσίπρας και ο κυβερνητικός του θίασος,
 ως ανδρείκελα του 4ου Ράιχ, αυθαδιάζουν καθημερινά και αχαλίνωτα εναντίον του ελληνικού λαού, όπως ακριβώς η «ομπρέλα»-υφυπουργός. Δηλαδή σαν πολιτικές «πόρνες» των μεγάλων αφεντικών του 4ου Ράιχ, σαν «πόρνες» των μαφιόζων του χρήματος… 

3). Τέλος, στη συμπεριφορά της «πολιτικής παλλακίδας» του Τσίπρα απαστράπτει και ΟΛΗ η φαιά Φιλοσοφία τηςΦΙΜΩΣΗΣ κάθε διαμαρτυρίας και αμφισβήτησης. 
ΟΛΟΙ αυτοί οι επαρμένοι δήμιοι της κυβέρνησης, τα εκτελεστικά όργανα των νέων αποικιοκρατών, συμπεριφέρονται σαν γελοίοι στρατάρχες, σαν κακέκτυπο των αφεντικών τους (4ο Ράιχ)… 

Αντιμετωπίζουν την ελληνική κοινωνία σαν στρατώνα και ΑΠΑΙΤΟΥΝ κλειστά στόματα, δηλαδή ΦΙΜΩΣΗ… 

Η υφυπουργός-ομπρέλα, αυτή η ΑΠΑΤΗ της κλακαδόρου στο Μάτι, τα σηματοδοτεί όλα τα παραπάνω: Αποτελεί την μακάβρια γκριμάτσα των «αριστερών» ανδρεικέλων….


 Διαβάστε και εδώ: 
http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=11186

Παρασκευή, 29 Μαρτίου 2019

Αισχύλος: Στην Πυρά των Νέων Ιερατείων


«Τώρα μπαίνουν στη σκηνή οι 'Ικέτιδες' του τραγωδού Αισχύλου, που διαγράφηκαν στο Πανεπιστήμιο Σορβόννη του Παρισίου μετά από διαμαρτυρία των φοιτητών, που καταγγέλλουν το έργο ως ρατσιστικό. Όταν υπάρχουν τέτοια εκθαμβωτικά γαϊδούρια, προσβάλλουν την έννοια του Ανθρωπισμού.» 

Έχουμε αναλύσει διεξοδικά, σε παλιότερα κείμενά μας, ότι ο στρατηγικός στόχος της Νέας Τάξης (υπερεθνικού ιμπεριαλισμού) είναι η ΑΠΑΞΙΩΣΗ, η ΙΣΟΠΕΔΩΣΗ, ακόμα και ο ΑΦΑΝΙΣΜΟΣ της Ιστορίας, των Ιδεών, του Πολιτισμού, της Τέχνης, της Σκέψης… 
Αυτό γίνεται ιδιαίτερα ορατό στην Ελλάδα, 

ακριβώς διότι ο Ελληνικός Πολιτισμός έχει γρανιτένια ιστορική συνέχεια, καθώς και τέτοιες Δομές και Κορυφώσεις πνευματικής και καλλιτεχνικής δημιουργίας, που έχουν καταγραφεί και επηρεάσει ανεξίτηλα το παγκόσμιο ιστορικό γίγνεσθαι… 

Αυτός είναι και ο βασικός λόγος
 που εδώ στη χώρα μας έχουν κατασκευαστεί άπειρες και ποικίλες «ομάδες κρούσης»εθνομηδενιστών, πληθώρα επιδοτούμενων «αντιεθνικιστικών» και «αντιρατσιστικών» Ιερατείων που εργάζονται, εδώ και πολλά χρόνια, για να ρίξουν στην πυρά τον ελληνικό πολιτισμό, στιγματίζοντάς τον ως «εθνικισμό», «ρατσισμό» και CIA… 

Τα νέα Ιερατεία του Σόρος (με εμπροσθοφυλακή τα πανεπιστημιακά ιδρύματα, τις ΜΚΟ και τις πολύχρωμες «αριστερές» ποικιλίες της Νέας Τάξης), είναι τόσο αδίστακτα και μοχθηρά, λυσσασμένοι γενίτσαροι του 4ου Ράιχ, που έχουν ρίξει στην πυρά του «εθνικισμού», του «ρατσισμού» και CIA όλους τους μεγάλους δημιουργούς και μύστες του ελληνικού Πολιτισμού, της Τέχνης και των Γραμμάτων… 

«Εθνικιστές» έχουν στιγματιστεί,

Πέμπτη, 14 Μαρτίου 2019

Μεταμοντέρνα Αριστερά (27) – Λουμπενισμός της Εξουσίας, ανώτατο στάδιο του ΣΥΡΙΖΑΙΙΚΟΥ εκφυλισμού



Του Ηλία Παπαναστασίου

«Κάθε πόλη και στάδιο κάθε χωριό και γυμναστήριο» διαλαλούσε η επτάχρονη χούντα. Την θυμήθηκε στα τελευταία του ο ΣΥΡΙΖΑ και κάθε συγκέντρωσή του είναι το πανηγύρι των ΜΑΤ και της Αστυνομίας μη τολμώντας κανένας εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ να εμφανιστεί χωρίς τρεις–τέσσερις διμοιρίες των ΜΑΤ να τον συνοδεύουν. Προηγήθηκε το νομοσχέδιο του Μακρόν στην Γαλλία για τον «Γονέα 1» Και « Γονέα 2» και το οποίο ο μανιωδώς πολιτικά «ορθός» ΣΥΡΙΖΑ βιάζεται να το ενσωματώσει στην ελληνική νομοθεσία φθάνοντας στον υπερθετικό βαθμό την παρακμή και τον εκφυλισμό της ελληνικής κοινωνίας.

Ακολουθώντας (ο ΣΥΡΙΖΑ) πιστά και δουλοπρεπώς τα νάματα της Φιλελεύθερης δυτικής παρακμής του πνέοντος τα λοίσθια Δυτικού Αστισμού αλλά πάντα σε Βαλκανική, εκχυδαϊσμένη και μεταπρατική version, το κοινωνικό και πολιτικό έκτρωμα της ελληνικής κοινωνίας που αποκαλείται Κυβέρνηση της «Πρώτη Φορά» Αριστεράς ανήγαγε τον Φιλελεύθερο Δικαιωματισμό των Μειονοτήτων σε Μωσαϊκό Νόμο, την κατάργηση των συλλογικοτήτων σε στόχο–ζωής και την συνολική αποδόμηση σε Στρατηγική. 

Ακολούθησαν δηλώσεις υποψήφιων Ευρωβουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ για τα θύματα της πλέον σκοτεινής ιστορίας της Μεταπολίτευσης που λέγεται Ατομική Τρομοκρατία, οι προληπτικές συλλήψεις που μόνο η χούντα τόλμησε αλλά και η «μεταρρύθμιση» του Ποινικού Κώδικα που προβλέπει μειώσεις ποινών για τους καθόλα υπόπτους κουκουλοφόρους και κυρίως για τους υπόδικους νεοναζί της Χρυσής Αυγής. Όλα στην συσκευασία του ενός με σφραγίδα Made in SYRIZA… 

Έχουμε γράψει δεκάδες φορές από την φιλόξενη στήλη του ΡΕΣΑΛΤΟ – που λειτουργεί εδώ και χρόνια σαν αληθινή όαση κριτικής και αληθινού δημοκρατισμού – για την «φύση» του ΣΥΡΙΖΑ, τις κοινωνικές, ταξικές και ιδεολογικές του ρίζες και την αποταξικοποιημένη (De –classes) και άκρως εκφυλισμένη Persona του. 

Επαναλαμβάνουμε για πολλοστή φορά πως ο ΣΥΡΙΖΑ
 δεν αποτελεί κοινωνικό στρώμα η κοινωνική τάξη παραγωγικού χαρακτήρα αλλά ένα Λούμπεν κοινωνικό στρώμα de–classes ψευδοδιανοούμενων και περιφερόμενων Λούμπεν που βγαίνοντας από το περιθώριο στρογγυλοκάθισαν στην εξουσία αγκαλιάζοντας ανώτερα στρώματα της Κρατικής Δημοσιουπαλληλίας δηλαδή του Παρασιτικού – σε μεγάλο βαθμό – Ελληνικού Μανδαρινάτου. Θέλοντας να εξουσιάσουν μεγαλύτερα στρώματα εξαθλιωμένων αλλά μη παραγωγικών στρωμάτων της ελληνικής κοινωνίας, προσπαθούν να διευρύνουν την επιρροή τους μέσω μαζικών διορισμών και επιδομάτων υποβοηθώντας – και συνεχίζοντας ακάθεκτοι – στον σχηματισμό δυο μεγάλων κοινωνικών στρωμάτων, των επιδοτούμενων Λούμπεν εξαθλιωμένων και των Διορισμένων στο Δημόσιο υπαλλήλων με ανάλογη συνείδηση Λούμπεν Δημοσίου Υπάλληλου. 

Εάν σκεφθούμε πόσο αποπαραγωγικοποιημένη έγινε τα τελευταία δέκα χρόνια η χώρα μας αποκτώντας χαρακτηριστικά ενός μη παραγωγικού και σε μεγάλο βαθμό Λούμπεν Κοινωνικού Σχηματισμού,τότε η Λουμπενοποίηση της χώρας, ο σχηματισμός και διεύρυνση ανάλογων κοινωνικών στρωμάτων που ζουν με επιδόματα και έχοντας συνείδηση Λούμπεν θα πάρει πολύ μεγαλύτερες διαστάσεις. 

Εάν, επίσης, προσθέσουμε και την βόμβα –κυριολεκτικά– του Δημογραφικού Προβλήματος τότε ανοίγει μπροστά μας όλη η Αυλαία του Ελληνικού Προβλήματος που είναι Εθνικό στο μέτρο που λαμβάνει τεράστιες κοινωνικές διαστάσεις και Κοινωνικό στο μέτρο που αγκαλιάζει την συντριπτική πλειοψηφία των Κοινωνικών Τάξεων (δηλαδή του Έθνους). Πλην μιας, της Ελίτ, της Τάξης των καλοζωισμένων και δισεκατομμυριούχων για χάρη της οποίας – ουσιαστικά– κυβερνά ο ΣΥΡΙΖΑ. 

Αφού γονάτισε κυριολεκτικά την Μικρή και Μεσαία Αστική Τάξη – δηλαδή τους παραδοσιακούς «Μικρομεσαιους»– και αφού καθήλωσε σε μισθούς πείνας το Μισθωτό Προλεταριάτο του Ιδιωτικού Τομέα δηλαδή την καθαυτή Εργατική Τάξη και αποδιώχνοντάς την – μέσω της Μετανάστευσης – σε άλλες χώρες, έδωσε σημαντικές αυξήσεις στα στρώματα τη Μεσαίας και Ανώτερης Υπαλληλοκρατίας δημιουργώντας διαφορές μισθών μεταξύ Ιδιωτικού και Δημόσιου Τομέα πρωτοφανείς για Ευρωπαϊκή χώρα. 

Είναι γνωστό τοις πάσι πως οι μισθοί του Ιδιωτικού Τομέα είναι μεγαλύτεροι σχεδόν σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τιμητική εξαίρεση τους μισθούς της Ανώτερης και Ανώτατης Υπαλληλοκρατίας του ΣΥΡΙΖΑ δηλαδή του παρασιτικού μανδαρινάτου των Πραιτοριανών της χειρότερης Κυβέρνησης της Μεταπολίτευσης. 

Ταυτόχρονα εξαθλίωσε μεγάλα στρώματα συνταξιούχων εργαζομένων
 – ιδιαίτερα του Ιδιωτικού Τομέα– περικόπτοντας το ΕΚΑΣ ενώ άφησε ξεκρέμαστους εκατοντάδες χιλιάδες δανειολήπτες γνωρίζοντας – πολύ καλά– πως τελειώνει ο Νόμος Κατσέλη. 

Επίσης, για να ελέγξει ιδεολογικά τις μεγάλες μάζες, προχώρησε ακάθεκτος στον σταδιακό έλεγχο των Τηλεοπτικών Καναλιών – ΕΡΤ 1, ΕΡΤ 2, ΕΡΤ 3, Κανάλι της Βουλής, με φίλα προσκείμενους τον ALPHA του ευεργετηθέντος Κοντομηνά, τον STAR του (επίσης) ευεργετηθέντος Βαρδινογιάννη, το OPEN του φανατικά προσκείμενου Ιβάν Σαββίδη και έχοντας ευμενή ουδετερότητα των υπολοίπων πλην του νεοδημοκρατικού ΣΚΑΙ.


Ήδη διαθέτει περίπου 10 ημερήσια και εβδομαδιαία φύλλα – ΑΥΓΗ, Εφημερίδα των Συντακτών, Εποχή, Documento, Κόντρα, Νέα Σελίδα, Το Χωνί, Ημερήσια και ΕΘΝΟΣ του πολύ–πολύ ευεργετηθέντος Μπόμπολα, αλλά και του έξυπνα προσκείμενου εβδομαδιαίου φύλλου «ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ». 

Σχηματίζουμε έτσι όλο τον Γαλαξία του Μεταμοντέρνου Ενημερωτικού Φασισμού a la ΣΥΡΙΖΑ με συστηματική και καθημερινή πλύση εγκεφάλου και ασύστολη αναπαραγωγή Κυβερνητικών Fake News με αποκλειστικό στόχο την κατοχύρωση της Ενημερωτικής «Ηγεμονίας» του ΣΥΡΙΖΑ και την δημιουργία ελεγχόμενων εγκεφάλων και συνειδήσεων. 

Πρόκειται όχι για άθλια αλλά για εξαιρετικά επικίνδυνη Κυβέρνηση.


Αποτέλεσμα εικόνας για οι λουμπεν  

Εάν ο Σοσιαλισμός είναι η «Επανάσταση των Παραγωγών» και ειδικότερα των Παραγωγών του Ιδιωτικού Τομέα, τότε συνεχίζοντας την ίδια πορεία ο ελληνικός λαός δεν θα εκλείψει μόνο δημογραφικά αλλά θα Λουμπενοποιηθεί πλήρως διαγράφοντας και εκμηδενίζοντας σταδιακά τις Εργαζόμενες Τάξεις και στρώματα, καταργώντας ταυτόχρονα οποιαδήποτε προοπτική Κοινωνικού Μετασχηματισμού και διαλέγοντας μεταξύ «Σοσιαλισμού ή Βαρβαρότητας» (Karl Kautsky) την Βαρβαρότητα. 

Τότε με αδυσώπητη αναγκαιότητα θα ξεπηδήσει ένας πλήρως Κυρίαρχος Μεταμοντέρνος Φασισμός και στη θέση του Κλασσικού Μεσοπολεμικού Φασισμού – Κυριαρχία της Ελίτ δηλαδή της Αστικής Τάξης επί των εργαζόμενων Τάξεων – θα έχουμε έναν Νέο Φασισμό, της Ελίτ πάνω στο σύνολο ενός εξαθλιωμένου και Λουμπενοποιημένου Λαού και Έθνους το οποίο σταδιακά θα μετατρέπεται σε Άθυρμα Επιδοτούμενων, Εξαθλιωμένων και Λούμπεν Μαζών χωρίς προοπτική και ανυπαρξία συνείδησης οποιασδήποτε αλλαγής. 

Θα ξημερώσει η Αυγή ενός Φεουδαρχικού Καπιταλισμού επιδοτούμενων δούλων και ζητιάνων και χωρίς κανένα ενδιάμεσο στάδιο δουλοπάροικων, με εργασιακό καθεστώς δουλείας και μισθολογικής μηδαμινότητας, με προοπτικές ανύπαρκτες και συνθήκες ύπαρξης αφόρητες. 

Οι όποιες εναπομείνασες συλλογικότητες – Έθνος, Κοινωνική Τάξη, Συνδικάτα, Κόμματα, Οικογένεια, Βιολογικό Φύλο – αφού βομβαρδιστούν αλύπητα με την λεπίδα του Μεταμοντέρνου Τηλεοπτικού Φασισμού θα υποστούν τον Πέλεκυ της κατάργησης βασικών Ατομικών και Συλλογικών Δικαιωμάτων μέσω του προετοιμαζόμενου Βοναπαρτισμού της Ελίτ a la Greque. 

Με άλλα λόγια, θα έχουμε το βοναπαρτισμό της Κυριαρχίας του Ηγεμόνα της Ελίτ, που θα κυβερνά με την στήριξη της, μοιράζοντας όλο και λιγότερα επιδόματα στις τεράστιες εξαθλιωμένες μάζες και προσφέροντας άφθονη Πλύση Εγκέφαλου ενθυμούμενος το ρηθέν του μεγάλου Ρωμαίου, «Άρτος και θεάματα» (Γιουβενάλης). 

Οι αποπροσανατολιστικές αλλά αποφασιστικές Κραυγές του Ηγεμόνα για τον κίνδυνο της «Ακροδεξιάς» και του «Λαϊκισμού» θα ακούγονται καθημερινά στη διαπασών, ανάλογα δε Σεμινάρια και Μαθήματα κατ’ οίκον θα χορηγούνται δωρεάν για να αποφεύγονται έτσι και να κατατροπώνονται οι «Λαϊκιστές», «Ξενοφοβικοί», «Ισλαμοφοβικοί», «Ομοφοφοβικοί», «Τρανσφοβικοί» – κλπ. κλπ.– και μαζί τους όλα τα ρετάλια της Κοινωνίας που τολμούν να αμφισβητούν τα Προνόμια – Και όχι απλώς «Δικαιώματα»– της Ομοφυλοφυλικής Συνομοταξίας (που ήδη έχει ενσωματωθεί στην Ελίτ, καταλαμβάνουσα περίοπτη θέση με αυξητικές τάσεις ιλιγγιώδους ρυθμού) ή το δικαίωμα του Τζιχαντιστή από το Αφγανιστάν να ανοίξει Παντοπωλείο στα Σεπόλια. 

Κάθε αμφισβήτηση των μαζών θα θεωρείται «Λαϊκισμός» και «Επικίνδυνος Εθνικισμός»
 το δε πάλαι ποτέ ένδοξο Κοινοβούλιο της Αστικής Δημοκρατίας θα υποστεί μετάλλαξη των «Τριών Εξουσιών» του Μοντεσκιέ και θα συγκεντροποιηθεί στην εξουσία και αποθέωση της Εκτελεστικής με υποτακτικούς τους «Βουλευτές από Πλαστελίνη» της Νομοθετικής Εξουσίας – η Κοινοβουλευτικη ομαδα του ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί επιστημονικό paradigm – και Διορισμένους Δικαστικούς της Πολιτικής Ορθότητας, εκμηδενίζοντας έτσι την ανεξαρτησία της Δικαστικής και Τρίτης Εξουσίας. 

Δεν χρειάζεται η Ελίτ – δηλαδή η Αστική Τάξη – να προχωρήσει σε Πραξικόπημα καταργώντας την Βουλή,

Κυριακή, 24 Φεβρουαρίου 2019

Το παρασκήνιο μιας λαθροχειρίας: λαός, λαϊκισμός και παγκοσμιοποίηση...

 
Ένα παλιό φάντασμα ντυμένο με καινούρια ρούχα, κάποιοι λένε με κίτρινα γιλέκα και άλλοι με εθνικές σημαίες, πλανάται απειλητικά πάνω από τη νεοφιλελεύθερη Ευρωπαϊκή Ένωση, και μεταξύ άλλων εγκαθίσταται όλο και πιο μόνιμα στην Ελλάδα. Τροφοδοτεί κομματικές αντιπαραθέσεις στα κοινοβούλια και διαξιφισμούς στα κανάλια, τα έντυπα και τα Μέσα κοινωνικής δικτύωσης, γίνεται αντικείμενο ολόκληρων βιβλίων και κόβει τον...
ύπνο των υπουργών, των τραπεζιτών και των άλλων οικονομικών παραγόντων και των think tanks που συνδέονται μαζί τους. Το όνομά του: Λαϊκισμός. Όνομα που μπορεί να σημαίνει τα πάντα ή σχεδόν τίποτε, γιατί τελικά λίγοι κουράζονται να σκεφτούν σοβαρά σχετικά με την σημασία του ή μάλλον τις διαφορετικές σημασίες που απέκτησε στην ιστορική διαδρομή του. Αλλά που, σε ό,τι αφορά τους περισσότερους από όσους το χρησιμοποιούν, προσδίδει μια αρνητική χροιά, ένα είδος ρετσινιάς, σε αυτούς, στους οποίους το προσάπτουν.

Ο τρικέφαλος δαίμονας
 
Δεν είναι λίγοι αυτοί που βλέπουν το φαινόμενο του λαϊκισμού σαν μια επικίνδυνη επιδημία, συνεχώς εξαπλούμενη στον ευρωπαϊκό και όχι μόνον χώρο, όπου, όπως υποστηρίζεται, οι «λαϊκιστές» -προσωπικότητες και κινήματα στην πραγματικότητα πολύ ετερόκλητα- έχουν ήδη καταλάβει σημαντικό μέρος της πολιτικής εξουσίας. Για πολλούς, στην Ευρώπη και τους μιμητές τους στην Ελλάδα, που δηλώνουν έλλογοι, προοδευτικοί, εκσυγχρονιστές κ.λπ., πρόκειται για ένα κακό που πρέπει να εξορκίζουμε και να αποκηρύττουμε σε κάθε βήμα. Στο πλαίσιο της ρητορικής τους, ο όρος, συνώνυμο υποτίθεται της χυδαιότητας, της άγνοιας, του φανατισμού, συνεπάγεται πριν από όλα μια ριζική πνευματική υποτίμηση και μια ηθική καταγγελία εκείνου στον οποίο αναφέρεται. Αλλά δεν είναι μόνον αυτό: Ο λαϊκιστής είναι κάποιος που, από άγνοια ή πανουργία, παρασύρει επικίνδυνα το λαό, την κοινωνία ή το όποιο ακροατήριό του τάζοντας ανέφικτους στόχους και προτείνοντας ανεφάρμοστα προγράμματα, τα οποία αναπότρεπτα οδηγούν στην καταστροφή. Η σοβαρή συζήτηση για τον όρο δεν είναι κάτι που απασχολεί ιδιαίτερα όσους τον χρησιμοποιούν. Αντίθετα, η ασάφεια που περιβάλλει την χρήση του βοηθά στο να χρησιμοποιείται για να ακυρώνεται οποιοδήποτε επιχείρημα και να συκοφαντείται οποιοδήποτε κίνημα απειλεί τα άγια σχέδια του ιερατείου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την οποία καταχρηστικά αποκαλούμε Ευρώπη.

Ωστόσο, φαίνεται ο όρος από μόνος του δεν αρκεί για να επιτελέσει ένα τόσο σοβαρό έργο. Δυστυχώς, για τους απηνείς κατηγόρους του, ο λαϊκισμός έχει κάποια όχι μόνο συνειρμική σχέση με τον όρο λαός και η χρήση της λέξης αυτής, για παράδειγμα, από αντιφασιστικά, αντιαποικιακά, εθνοαπελευθερωτικά κ.λπ. κινήματα, τον συνδέει ενοχλητικά με έννοιες όπως ελευθερία, δημοκρατία, κοινωνική δικαιοσύνη. Για το λόγο αυτό, στη ρητορική των οπαδών του νεοφιλελευθερισμού και της παγκοσμιοποίησης, η έννοια που μας απασχολεί εντάχθηκε σε ένα ευρύτερο κακόφημο αστερισμό. Έγινε μέρος του απειλητικού προσωπείου ενός τρικέφαλου δαίμονα που τα άλλα δύο κεφάλια του είναι ο Εθνικισμός και ο Φασισμός. Η αστήρικτη σύνδεση των τριών άσχετων μεταξύ τους εννοιών και ιδιαίτερα η σύνδεση των δύο πρώτων όρων στον όλο και πιο υπαρκτό εφιάλτη του φασισμού ή και του ναζισμού -μορφής ακραίας θηριωδίας διαφορετικής σε ένα βαθμό από την άλλη μορφή θηριωδίας, τον φασισμό- έχει εννοείται, δύο τουλάχιστον αρνητικά αποτελέσματα: αποτελεί, πρώτον, σόφισμα του χειροτέρου είδους που επιχειρεί να υποκαταστήσει την οποιαδήποτε έλλογη πολιτική κριτική με τη συκοφαντία. Και, δεύτερον, όπως γενικά κάνει η άκριτη, συνειδητή ή απλώς βλακώδης, υπερκατανάλωση πολιτικών όρων και ειδικά του όρου φασισμός, συμβάλλει επικίνδυνα στην συνεχή εξάπλωση της κάθε λογής ακροδεξιάς στον ευρωπαϊκό χώρο.

Η σοβαρή συζήτηση για τον όρο «λαϊκισμός» δεν είναι κάτι που απασχολεί ιδιαίτερα όσους τον χρησιμοποιούν. Αντίθετα, η ασάφεια που περιβάλλει τη χρήση του βοηθά στο να χρησιμοποιείται για να ακυρώνεται οποιοδήποτε επιχείρημα και να συκοφαντείται οποιοδήποτε κίνημα απειλεί τα άγια σχέδια του ιερατείου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την οποία καταχρηστικά αποκαλούμε Ευρώπη

Η άκριτη υπερκατανάλωση για την οποία μιλάμε είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη στο χώρο των κομματικών και των δημοσιογραφικών αντιπαραθέσεων. Η χρήση τους γίνεται με άγνοια ή και αδιαφορία για την ιστορία και τη σημασία τους σε μια εποχή όπου, σε όλη την Ευρώπη αλλά και αλλού, το ουσιαστικό ενδιαφέρον για το στοχασμό, την ιστορία, τις επιστήμες του ανθρώπου, τη γλώσσα και τον πολιτισμό έχει υποχωρήσει δραματικά. Λίγοι από αυτούς τους υπερκαταναλωτές στερεοτύπων ασχολούνται με τη μακρά ιστορία των όρων που αναμασούν συνεχώς. Περισσότερο, η θολότητα σχετικά με το τι σημαίνουν, μίγμα άγνοιας και πρόθεσης, βολεύει στο να μπορούν να τους ανακατεύουν σοφιστικά, ανάλογα με τους στόχους που θέλουν να πετύχουν. Και αυτό ισχύει ιδιαίτερα όταν θέλουν να επηρεάσουν πλατιές μάζες που είναι τόσο πιο χειραγωγήσιμες, όσο μεγαλύτερη παραπληροφόρηση υφίστανται και όσο λιγότερη μνήμη και γνώση τους επιτρέπεται να έχουν.
 
Ποιος αλλάζει την ιστορία

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν από το λαϊκισμό, με ένα τρόπο που, όπως είπαμε, δεν είναι του συρμού: από την ετυμολογία και την ιστορία του όρου. Μιλώντας για λαϊκισμό πολλοί επιμένουν να αγνοούν το απλούστατο, στο οποίο ήδη αναφερθήκαμε: Την έννοια του όρου αλλά και την σχέση του με το φαινόμενο που ονομάζεται λαός. Τα λεξικά μάς λένε ότι εδώ και τρεις χιλιάδες χρόνια, η λέξη σήμαινε ένα πλήθος ανθρώπων: άλλοτε στρατιωτικό ή άλλο σώμα και άλλοτε πάλι, από τα χρόνια του Αισχύλου ήδη, το λαό των Ελλήνων, των Φρυγών ή όποιων άλλων με την έννοια του έθνους. Ήδη τότε, αλλά και στη συνέχεια, αναφερόταν συχνά στους πολλούς σε αντιπαράθεση με τους λίγους, τους ισχυρούς, τους πλούσιους, τους μορφωμένους. Στον Ευρωπαϊκό χώρο και σε άλλες περιοχές του πλανήτη οι οποίες στα νεώτερα χρόνια επηρεάστηκαν φιλοσοφικά και πολιτικά από τον Διαφωτισμό, ο λαός αναδείχθηκε πιο καθαρά σε κάτι παραπάνω: στο κατ’ εξοχήν δρων πολιτικό υποκείμενο, πρωταγωνιστή στους αγώνες για την δημοκρατία. Αυτό είναι το νόημα της λέξης peuple στην Γαλλική Επανάσταση του 1789 και επίσης το νόημα των αντιστοίχων λέξεων στα κινήματα και τις επαναστάσεις της Βόρειας και της Νότιας Αμερικής, της Ινδίας κ.λπ. Αναμφίβολα, τη λέξη διεκδίκησαν στη συνέχεια και συντηρητικά, ακροδεξιά και άλλα ρεύματα και κόμματα, στην προσπάθειά τους να πείσουν ότι υπηρετούν τα συμφέροντα των πολλών. Αλλά, μέχρι και τη στιγμή που γράφονται οι γραμμές αυτές, κανένα κόμμα ή ρεύμα δεν τολμά, τουλάχιστον φανερά να δηλώσει αντιλαϊκό, αμφισβητώντας τον όρο λαός και την πραγματικότητα στην οποία παραπέμπει. Ο ίδιος ο ναζισμός τόλμησε να δηλώσει «λαϊκός», υπογραμμίζοντας ωστόσο ότι ο λαός (Volk) είναι η παθητική, θηλυκή μάζα, πειθήνιο ενεργούμενο της βούλησης του Φύρερ. Το ακριβώς αντίθετο δηλαδή από ό,τι συμβαίνει στον Διαφωτισμό και στις εθνοαπελευθερωτικές επαναστάσεις των τριών τελευταίων αιώνων, όπου ο λαός είναι το κυρίαρχο και δρών υποκείμενο που αλλάζει την Ιστορία.

Και ο ποπουλισμός; Τίποτε από την ιστορία του όρου και των κινημάτων που σχετίστηκαν μαζί του δεν επιτρέπει να τον συνδέσουμε με τις σημερινές προσπάθειες να συνδεθεί με τις κατηγορίες που του αποδίδουν σήμερα οι κατήγοροί του. Οι Ρώσοι ναρόντνικοι (από το ναρόντα=λαός), που έδρασαν στη Ρωσία τον 19ο αιώνα και επηρέασαν στη συνέχεια τους Εσέρους (Σοσιαλεπαναστάτες) δέχτηκαν –για παράδειγμα από τον Λένιν- αυστηρές κριτικές για τον ουτοπικό χαρακτήρα των θέσεών τους, αλλά όχι για την αγάπη τους για την ελευθερία και καθαρότητα των προθέσεών τους. Αυτό που προσέχτηκε πολύ λιγότερο είναι η πολιτισμική διάσταση του ποπουλισμού. Το γεγονός δηλαδή ότι τα ιστορικά λαϊκιστικά ή αλλιώς ποπουλιστικά κινήματα έχουν πολύ μεγάλες συγγένειες με συνειδητά εγχειρήματα να αξιοποιηθούν οι λαϊκοί πολιτισμοί της Ευρώπης τόσο με αγώνες για την ελευθερία και την ουσιαστική δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη, όσο και με συγκλονιστικά επιτεύγματα στην Τέχνη αλλά και στο ευρύτερο πολιτισμικό πεδίο.
 
Αντίσταση στα υβρίδια

Ήδη ο ρομαντισμός, πολιτισμική αντίδραση στον ανερχόμενο άγριο καπιταλισμό του 18ου αιώνα, στρέφεται στις λαϊκές πολιτισμικές και πολιτικές εξεγερσιακές παραδόσεις. Ο Ιβανόης του Γουόλτερ Σκοτ, οι Ληστές του Σίλλερ, η αγάπη του Γκαίτε για τη δημώδη ποίηση της Ευρώπης, το έργο και η δράση του Μπάιρον για τον αγώνα των Ελλήνων, το έργο του Ουγκώ, είναι μερικά μόνο από τα διαμάντια του ρομαντισμού, που πείθουν ότι αυτοί που βιάστηκαν να τον καταδικάσουν ως αντιδραστικό πάσχουν από έλλειψη στοιχειώδους ικανότητας να κατανοήσουν και να εκτιμήσουν τις συμβολικές δημιουργίες. Ο ρομαντισμός, σταθερά στραμμένος στις λαϊκές πολιτισμικές αξίες, εκφράζεται ως μείζον χειραφετησιακό ρεύμα από τους γίγαντες που τον υλοποίησαν καλλιτεχνικά και πολιτικά και όχι από τις όποιες συντηρητικές μετριότητες κινήθηκαν στις παρυφές του. Αλλά η απογείωση του πολιτισμού του λαού δεν είναι ίσως πουθενά τόσο συγκλονιστική όσο στη Ρωσία. Από το θεμελιωτή της ρωσικής πνευματικότητας Αλεξάντρ Πούσκιν μέχρι τον Ντοστογιέφσκι, τον Τολστόι, από τον Γεσένιν και τον Μπλοκ μέχρι τη Ρωσική Πρωτοπορεία σε όλες τις τέχνες, τα ρωσικά μπαλέτα και τον Άιζενσταϊν στον 20ο αιώνα, η αναφορά στο ρωσικό λαό είναι ο φάρος που φωτίζει τη ζωή και το έργο των δημιουργών. Ο Λέων Τολστόι στο «Πόλεμος και ειρήνη»συγκεφαλαιώνει εμβληματικά τη σταθερά αυτή του ρωσικού πολιτισμού, όταν, νεκρολογώντας τον στρατηγό Κουτούζοφ που διηύθυνε τον πρώτο Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο και συνέτριψε τον εισβολέα Ναπολέοντα, γράφει: «Όμως πώς τότε αυτός ο γέρος …μπόρεσε να μαντέψει τόσο σωστά τη λαϊκή έννοια του γεγονότος; …Η πηγή της εξαιρετικής αυτής δύναμης … να διαβλέπει και να διεισδύει στη σημασία των φαινομένων βρισκόταν στο λαϊκό εκείνο αίσθημα που είχε μέσα του σε όλη του την αγνότητα και την ένταση». Το έργο του Τολστόι βρισκόταν οπωσδήποτε σε διάλογο με το κίνημα των Ναρόντνικων και των γερμανών Wander Vogel (περιπλανώμενων πουλιών), δηλαδή των νέων φιλελεύθερων Γερμανών που συστηματικά στράφηκαν στη μελέτη του λαϊκού πολιτισμού. Το πρωτοποριακό χωριό της Γιασνάγια Πολιάνα, που ο Τολστόι οργάνωσε και εμψύχωσε με απαράμιλλη ορμή μέχρι το θάνατό του, έριξε πολιτισμικούς και πολιτικούς σπόρους για πάνω από ένα αιώνα. Το καλλιτεχνικό χωριό του Αμπράμτσεβο, εκατό χιλιόμετρα έξω από τη Μόσχα, σύνθεση υψηλού λαϊκισμού και τολμηρού μοντερνισμού στην τέχνη αλλά και στην παραγωγή έγινε η ψυχή της ρωσικής πρωτοπορείας, και αργότερα ενέπνευσε μεταξύ άλλων τον Γκάντι στην Ινδία και σημαντικά κινήματα της Λατινικής Αμερικής, ενώ έχει μεγάλες αναλογίες με το ελληνικό εγχείρημα της Εύας και του Άγγελου Σικελιανού στους Δελφούς στην, τρίτη δεκαετία του 20ου αιώνα . Η ισπανική γενιά του 98 από τον Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα –που πλήρωσε με τη ζωή του την αγάπη του για την δημοκρατία μέχρι τον Ραφαέλ Αλμπέρτι και οι δικές μας γενιές δημιουργών του ’30 και του ’60 μεγαλούργησαν, μετουσιώνοντας και υπερβαίνοντας τα μηνύματα του ρομαντισμού, του υψηλού λαϊκισμού και του υπερρεαλισμού. Το σημερινό κίνημα αποανάπτυξης, που αντιστρατεύεται την καταστροφή του πλανήτη, έχει πολλά να μάθει από τα ιστορικά διδάγματα του μεγάλου λαϊκισμού.